Oblężenie Belgradu: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 52: Linia 52:
 
| casualties2 = 17,000 (wczesne źródła chrześcijańskie)<ref>T͡Svetkova, Bistra Andreeva (1979). ''[https://books.google.com/books?id=mAYcAAAAMAAJ Pametna bitka na narodite: evropeĭskii͡a︡t i͡u︡goiztok i osmanskoto zavoevanie--krai͡a︡ na XIV i pŭrvata polovina na XV v]'' (po bułgarsku). Kn-vo "Georgi Bakalov". s. 91. "...17 000 жертви в тия тежки сражения за овладяване"</ref>
 
| casualties2 = 17,000 (wczesne źródła chrześcijańskie)<ref>T͡Svetkova, Bistra Andreeva (1979). ''[https://books.google.com/books?id=mAYcAAAAMAAJ Pametna bitka na narodite: evropeĭskii͡a︡t i͡u︡goiztok i osmanskoto zavoevanie--krai͡a︡ na XIV i pŭrvata polovina na XV v]'' (po bułgarsku). Kn-vo "Georgi Bakalov". s. 91. "...17 000 жертви в тия тежки сражения за овладяване"</ref>
 
| casualties3 =
 
| casualties3 =
 +
|lokalizacja  =
 +
|mapa        =
 +
|opis mapy    =
 
| notes      =
 
| notes      =
 
| campaignbox =
 
| campaignbox =

Wersja z 08:58, 30 kwi 2020

Oblężenie Belgradu (1440)

tureckie wojny w Europie
i serbsko-tureckie wojny
Czas koniec kwietnia 1440 — październik 1440
Miejsce Belgrad, Despotat Serbii
Wynik Węgierskie zwycięstwo
Strony konfliktu
22px Królestwo Węgier
22px Despotat Serbii
22px Imperium Osmańskie
Dowódcy
22px Thuróci János 22px Murad II
22px Ali Bey Evrenosoglu
Siły
3000-5000 35,000
Straty
nieznane 17,000 (wczesne źródła chrześcijańskie)[1]


Podboje Turcji Osmańskiej

 ♦  Didymotyka  ♦  Bitwa pod Adrianopolem (1365)  ♦  Marica  ♦  Dubravnica  ♦  Bileća  ♦  Plocznik  ♦  Kosowe Pole (1389)  ♦  Rowina  ♦  Tyrnowo (1393)  ♦  Bitwa pod Nikopolis (1396)  ♦  Ankara  ♦  Powstanie w Bułgarii (1403)  ♦  Gallipoli  ♦  Siedmiogród (1438)  ♦  Jałomica (1442)  ♦  Zlatica (1443)  ♦  Warna (1444)  ♦  Kosowe Pole (1448)  ♦  Albulena (1457)  ♦  Serbia (1458)  ♦  Konstantynopol  ♦  Belgrad  ♦  Târgovişte (1462)  ♦  Kruja (1466)  ♦  Başkent  ♦  Vaslui (1475)  ♦  Valea Albă (1476)  ♦  Chlebowe Pole  ♦  Krbavsko Polje  ♦  Sapienza  ♦  Czałdyran  ♦  Mardż Dabik  ♦  Ar-Rajdanijja  ♦  Rodos ♦  Oblężenie Ostrovicy (1523)  ♦  Mohacz  ♦  Wiedeń (1529)

18px Wojny serbsko-tureckie Plik:Emblem of Turkey.svg

Oblężenie Belgradu (1440)  ♦  Novo Brdo  ♦  Bitwa pod Niszem (1443)  ♦  Bitwa pod Zlaticą (1443)  ♦  Bitwa pod Kunowicą (1444)  ♦  Leskovac  ♦  Bitwa pod Kruševac (1454)  ♦  Smederevo  ♦  Bitwa pod Belgradem (1456)

Oblężenie Belgradu było oblężeniem Belgradu, ważnego ufortyfikowanego miasta serbskiego despotatu i kluczowej fortecy węgierskiej linii obronnej po zniewoleniu Serbii przez Imperium Osmańskiego w 1439 r., Trwającym ponad pięć miesięcy w 1440 r. [2]

The Siege of Belgrade was a siege of Belgrade, an important fortified town of the Serbian Despotate and the key fortress of the Hungarian defense line after the Ottoman subjugation of Serbia in 1439, by the forces of the Ottoman Empire, spanning over five months in 1440.Błąd rozszerzenia cite: Brak znacznika zamykającego </ref> po otwartym znaczniku <ref></ref> 

Tło

Walka o tron Węgier i Slawonii zaowocowała wojną domową i była okazją do rozwoju Osmanów. Sułtan Murad II wykorzystał tę okazję i postanowił zdobyć Belgrad. [3]

The struggle the throne of Hungary and Slavonia resulted with civil war and served as an opportunity for advance of the Ottomans. Sultan Murad II seized this opportunity and decided to capture Belgrade.[2] 

Siły

Murad II i Ali Beg Evrenosoglu dowodzili armią osmańską. Zbudowali mur wokół miasta i użyli go do rzucania kamieniami. [4] Korzystali także z armat oddanych w Smederevo, zdobytych przed rokiem. [5]

Murad II and Ali Beg Evrenosoglu commanded the Ottoman Army. They built a wall around the city and used it to hurl stones.[3] They also used cannons cast in Smederevo, captured a year before.[4] 

Siła garnizonu w Belgradzie nie jest znana. [6] Zamek w Belgradzie był chroniony przez kanonów, którzy zostali tam umieszczeni w okresie serbskiego Despota Stefana Lazarevicia. [7] Oprócz banderija Talovaca (około 500 mężczyzn) z Chorwacji garnizon został wymuszony przez łuczników z Czech i Włoch. Lokalna ludność węgierska pomagała także obrońcom [8] Siły Talovaca miały znaczną przewagę, ponieważ niektórzy z nich używali karabinów, co było pierwszym użyciem karabinów przeciwko Turkom. [9]

The strength of the Belgrade garrison is unknown.[5] The Belgrade castle was protected by the canons which were placed there during the period of Serbian Despot Stefan Lazarević.[6] Besides Talovac's banderij (around 500 men) from Croatia the garrison was enforced with Czech and Italian mercenaries who were archers. Local Hungarian population also assisted defenders[7] Talovac's forces had significant advantage because some of them used rifles, which was the first usage of the rifles against the Ottomans.[8] 

Bitwa

Murad II podszedł do Belgradu ze swoimi siłami pod koniec kwietnia 1440 r. [10] Taloci nie od razu wiedział o wielkości sił osmańskich i początkowo zamierzał je pokonać na otwartym polu bitwy. Kiedy wyszedł z zamku i zdał sobie sprawę, że liczebnie jego wojska są znacznie mniejsze niż Turków, wycofał się do miasta [7]. Murad II oblegał miasto i wzmocnił swoje siły wokół niego. Zamówił budowę ruchomych wież i armat o różnych rozmiarach. [8]

Murad II approached Belgrade with his forces at the end of April 1440.[9] Taloci was not immediately aware of the size of the Ottoman forces and initially had intended to defeat them on the open battlefield. When he went out of the castle and realized that his forces were heavily outnumbered by the Ottomans, he retreated to the city.[7] Murad II besieged the city and fortified his forces around it. He ordered building of mobile towers and cannons of different sizes.[7] 

Według Konstantina Mihailovicia tytuł bey i odpowiedniego majątku został obiecany osmańskiemu żołnierzowi, który machałby flagą osmańską na ścianach Belgradu. Chociaż Evrenosoglu miał już wtedy tytuł Bey, postanowił osobiście poprowadzić atak na mury zamku w Belgradzie, w nadziei na zwiększenie swojej i tak już świetnej reputacji. [11]

According to Konstantin Mihailović, the title of bey and corresponding estate was promised to the Ottoman soldier who would wave the Ottoman flag on the Belgrade walls. Although Evrenosoglu already had the title of bey at that time, he decided to personally lead the assault on the walls of the Belgrade castle, in hopes of increasing his already great reputation.[10] 

Przypisy

  1. T͡Svetkova, Bistra Andreeva (1979). Pametna bitka na narodite: evropeĭskii͡a︡t i͡u︡goiztok i osmanskoto zavoevanie--krai͡a︡ na XIV i pŭrvata polovina na XV v (po bułgarsku). Kn-vo "Georgi Bakalov". s. 91. "...17 000 жертви в тия тежки сражения за овладяване"
  2. Magaš, Branka (2007). Croatia through history: the making of a European state. Saqi. s. 74.
  3. Franz Babinger (1992). Mehmed the Conqueror and His Time. Princeton University Press. str. 18–. ISBN 0-691-01078-1.
  4. Parry, Vernon J.; Yapp, Malcolm (1975). War, technology and society in the Middle East. Oxford University Press. s. 185.
  5. Šolajić, Dragutin (1954). Ratna prošlost Beograda. Beogradske novine. s. 50. "Колика је била јачина београдске посаде није познато"
  6. Tasić, Nikola (1995). Istorija Beograda. Srpska akademija nauka i umetnosti, Balkanološki institut. s. 67. "Град јс био снабдевен топовима који су били распорсђени још у времс деспота Стефана Лазаревића."
  7. 7,0 7,1 7,2 Klaić, Vjekoslav (1901). Povjest Hrvata: od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća. Tisak i naklada knjižare L. Hartmana (Kugli i Deutsch). s. 175.
  8. Prosvjeta. Društvo hrvatskih književnika. 1908. s. 415. "Tako je dakle Ivan Talovac mogao prvi upotiebiti puške u ratu s Turcima."
  9. Klaić, Vjekoslav (1901). Povjest Hrvata: Dio 1. Treće dova: Vladanje kraljeva iz raznih porodica (1301-1526) 1. knj. Anžuvinci i Sigismund do gubitka Dalmacije (1301-1409). Tisak i naklada knjižare L. Hartmana. s. 175.
  10. Jefferson, John (17 August 2012). The Holy Wars of King Wladislas and Sultan Murad: The Ottoman-Christian Conflict from 1438-1444. BRILL. str. 240–244. ISBN 90-04-21904-8.

Źródło