Ivaniš Berislavić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 33: | Linia 33: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | Po śmierci despota [https://en.wikipedia.org/wiki/Jovan_Brankovi%C4%87 Jovana Brankovića] (1502) król Wegier [[Władysław II]] uczynił Ivaniša tymczasowym despotą Serbii. <ref name="Karbić">Karbić, Marija (Grudzień 2006). ''[http://hrcak.srce.hr/index.php?show=clanak&id_clanak_jezik=19646&lang=en"Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije"]'' (PDF). ''Historical Contributions'' (po chorwacku). Zagreb: Croatian Institute of History. '''31''' (31): 71–85. ISSN 0351-9767.</ref> Bez męskiego następcy dynastii [[Branković]], stanowisko to otrzymała rodzina [[Berislavić]] która była już spowinowacona z dynastią Branković poprzez małżeństwo kuzyna Ivaniš Franjo Berislavića i Barbary Frankopan, która była wdową po [https://en.wikipedia.org/wiki/Vuk_Grgurevi%C4%87 Vuku Brankoviću II | + | Po śmierci despota [https://en.wikipedia.org/wiki/Jovan_Brankovi%C4%87 Jovana Brankovića] (1502) król Wegier [[Władysław II]] uczynił Ivaniša tymczasowym despotą Serbii. <ref name="Karbić">Karbić, Marija (Grudzień 2006). ''[http://hrcak.srce.hr/index.php?show=clanak&id_clanak_jezik=19646&lang=en"Hrvatsko plemstvo u borbi protiv Osmanlija. Primjer obitelji Berislavića Grabarskih iz Slavonije"]'' (PDF). ''Historical Contributions'' (po chorwacku). Zagreb: Croatian Institute of History. '''31''' (31): 71–85. ISSN 0351-9767.</ref> Bez męskiego następcy dynastii [[Branković]], stanowisko to otrzymała rodzina [[Berislavić]] która była już spowinowacona z dynastią Branković poprzez małżeństwo kuzyna Ivaniš Franjo Berislavića i Barbary Frankopan, która była wdową po [https://en.wikipedia.org/wiki/Vuk_Grgurevi%C4%87 Vuku Brankoviću II] <ref name="Karbić" />. ] Ponadto ich majątki graniczył ze sobą <ref name="Ivić">Ivić, Aleksa (1914). ''Istorija Srba u Ugarskoj od pada Smedereva do seobe pod Čarnojevićem (1495-1690)''. Privrednikova knijižara. s. 32, 35.</ref>, a despot [https://en.wikipedia.org/wiki/%C4%90or%C4%91e_Brankovi%C4%87 Đorđe Branković], a także Jovan byli zwolennikami [[I. Mátyás|Macieja Korwina]], podobnie jak Berislavići<ref name="Karbić" />. |
Niemniej jednak decyzja najwyraźniej nie została przyjęta z zadowoleniem w Serbii, gdzie lokalni kronikarze nie wspominali imienia Ivaniša, prawdopodobnie dlatego, że spodziewali się przywileju przejścia do serbskiego [https://en.wikipedia.org/wiki/Jak%C5%A1i%C4%87_noble_family domu Jakšića]], którzy również sprzyjali królowi węgierskiemu.<ref name="Karbić" /> | Niemniej jednak decyzja najwyraźniej nie została przyjęta z zadowoleniem w Serbii, gdzie lokalni kronikarze nie wspominali imienia Ivaniša, prawdopodobnie dlatego, że spodziewali się przywileju przejścia do serbskiego [https://en.wikipedia.org/wiki/Jak%C5%A1i%C4%87_noble_family domu Jakšića]], którzy również sprzyjali królowi węgierskiemu.<ref name="Karbić" /> | ||
| Linia 41: | Linia 41: | ||
Ivaniš został obrońcą Kościoła prawosławnego na Węgrzech, a w kartach podpisał się jako „W łasce Bożej despota Serbii”. | Ivaniš został obrońcą Kościoła prawosławnego na Węgrzech, a w kartach podpisał się jako „W łasce Bożej despota Serbii”. | ||
| − | Obroną południowej granicy Królestwa Węgier zarządzał Berislavić jako despot, przy wsparciu Stefana, Marko and Petara Jakšićiów, [[Stjepan Bradač|Stefana Bradača]] oraz sił zbrojnych Belgradu i Šabaca.<ref name="Karbić" /> | + | Obroną południowej granicy Królestwa Węgier zarządzał Berislavić jako despot, przy wsparciu Stefana, Marko and Petara Jakšićiów, [[Stjepan Bradač|Stefana Bradača]] oraz sił zbrojnych Belgradu i Šabaca.<ref name="Karbić" /><ref name="Ivić" /> |
Jego syn Stefan miał tytuł „Serbskiego Despota” aż do swojej porażki w bitwie przeciwko Turkom w 1535 r. | Jego syn Stefan miał tytuł „Serbskiego Despota” aż do swojej porażki w bitwie przeciwko Turkom w 1535 r. | ||
Wersja z 10:41, 14 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ivan (Ivaniš) Berislavić († 1514), chorwacki arystokrata rodu Berislavić. Kuzyn Franjo Berislavićia.
Spis treściHistoriaPo śmierci despota Jovana Brankovića (1502) król Wegier Władysław II uczynił Ivaniša tymczasowym despotą Serbii. [2] Bez męskiego następcy dynastii Branković, stanowisko to otrzymała rodzina Berislavić która była już spowinowacona z dynastią Branković poprzez małżeństwo kuzyna Ivaniš Franjo Berislavića i Barbary Frankopan, która była wdową po Vuku Brankoviću II [2]. ] Ponadto ich majątki graniczył ze sobą [3], a despot Đorđe Branković, a także Jovan byli zwolennikami Macieja Korwina, podobnie jak Berislavići[2]. Niemniej jednak decyzja najwyraźniej nie została przyjęta z zadowoleniem w Serbii, gdzie lokalni kronikarze nie wspominali imienia Ivaniša, prawdopodobnie dlatego, że spodziewali się przywileju przejścia do serbskiego domu Jakšića], którzy również sprzyjali królowi węgierskiemu.[2] Oficjalny akt uczynienia Ivaniša despotą został potwierdzony w styczniu 1504 r. w Budzie, gdy zaaranżowano małżeństwo Ivaniša z wdową po Jovanie, Jeleną (z domu Jakšić) i otrzymał tytuł despoty Serbii[2]. Samo małżeństwo zostało przełożone do maja 1504 r. z powodu choroby Jeleny[2] Ivaniš został obrońcą Kościoła prawosławnego na Węgrzech, a w kartach podpisał się jako „W łasce Bożej despota Serbii”. Obroną południowej granicy Królestwa Węgier zarządzał Berislavić jako despot, przy wsparciu Stefana, Marko and Petara Jakšićiów, Stefana Bradača oraz sił zbrojnych Belgradu i Šabaca.[2][3] Jego syn Stefan miał tytuł „Serbskiego Despota” aż do swojej porażki w bitwie przeciwko Turkom w 1535 r. Ivaniš otrzymał dawny przydział Jovana, który Węgrzy skonfiskowali po jego śmierci. Jego rezydencja znajdowała się w Kupinik, w Śremie. Ivaniš został również nazwany „Ban Jajce” w 1511 roku, zastępując Baltazara Alapicia.[2][4] Ivaniš przysięgał, że zabezpieczy południowe granice Węgier i będzie lojalny wobec swego ludu. Miał także siedzibę w Brodzie nad Sawą, skąd nadzorował swoje miasta w Śremie i Slawonii, w tym banat Jajce. Ponieważ jego obowiązki wiązały się ze znacznym wysiłkiem i kosztami finansowymi, wielokrotnie prosił króla węgierskiego o zwolnienie go ze służby jako bana Jajce w 1513 r., co król postanowił 25 maja.[2] To była ostatnia wzmianka o nim żyjącym i zakłada się, że zmarł w 1514 r., ponieważ jego żona despotka Jelena jest wymieniona jako Pan sił zbrojnych Despotatu.[2] [4] Izvori
Źródła
Kategorija:Hrvatsko plemstvo Kategorija:Hrvatska povijest 1102.-1527. Bibliografia |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Uwaga: Domyślnym kluczem sortowania będzie „Berislavic, Ivanis” i zastąpi on wcześniej wykorzystywany klucz „Berislavic, Ivan”.
