Berislavići Grabarski (rodzina)
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Berislavici Grabarski lub Berislavici Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, węg. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w żupanacie Požega, a czasem Doborski (od miasta Dobor), które było własnością tego rodu od 1470 r. Spis treściPochodzenieZgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borića[1][2] są one wymienieni w źródłach pochodzących z XIII wieku i można ich los prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła.[3] HistoriaPierwsza wzmianka o rodzinie wspomina o Berislaiev z Dubovika (ok.1250). W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji i w tym czasie posiadali majątki w żupanacie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w okręgu Vukovar (Vinkovci, Petrovci). Późniejsze ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac.[3] Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedikt (Benedykt) (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavić. Franjo, syn Ivana i Ivan, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodu. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavą w 1493 r., wyróżniał się jako ban Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także wsławił się w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem banem Petrem z Trogiru. Kuzyn Franja, Ivan Berislavić (Ivaniš Berislavić) († 1514) był banem Sreberenicy w 1494 r.i banem Jajce w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla Władysława II (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenę Jakšić, po czym został nazwany nowym tytułem serbskiego despoty.[3] Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Berislavići Grabarski. Najpierw przystał do slawońskiej szlachty popierającej Jana Szapolya, a później przeszedł na stronę Habsburgów. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Gazi Husrev-bega], gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem Habsburgiem (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami. Genealogia
Znani członkowie
Zobacz także
Przypisy
Źródła
Dalsze czytanie
Linki zewnętrzne |
| ||||||||||||||||||||||||||