Türje II. Dénes: Różnice pomiędzy wersjami
(→3) |
|||
| Linia 87: | Linia 87: | ||
Kiedy Béla wstąpił na tron w 1235 r., Dénes został mianowany [[Koniuszy]]m i pełnił tę funkcję do 1241 r. Poza tym pełnił również funkcję władcy (łac. ''comes'', węg. ''lovászispán'') hrabstwa Temes w 1240 r.<ref name='Zsoldos_56'>Zsoldos 2011, p. 56.</ref> W latach od 1241 do 1244 r. był [[Ban Slawonii|banem Slawonii]]. W tym ostatnim przypadku nosił tytuł „ban i książę Slawonii” (łac. Banus et dux totius Sclavonie). Później po 1242 r., przyjął także tytuł „bana Primorje” (węg. ''Tengermellék''). Według nieautentycznej źródeł funkcjonował również jako ban w 1245 r.<ref name='Zsoldos_45'>Zsoldos 2011, p. 45.</ref> | Kiedy Béla wstąpił na tron w 1235 r., Dénes został mianowany [[Koniuszy]]m i pełnił tę funkcję do 1241 r. Poza tym pełnił również funkcję władcy (łac. ''comes'', węg. ''lovászispán'') hrabstwa Temes w 1240 r.<ref name='Zsoldos_56'>Zsoldos 2011, p. 56.</ref> W latach od 1241 do 1244 r. był [[Ban Slawonii|banem Slawonii]]. W tym ostatnim przypadku nosił tytuł „ban i książę Slawonii” (łac. Banus et dux totius Sclavonie). Później po 1242 r., przyjął także tytuł „bana Primorje” (węg. ''Tengermellék''). Według nieautentycznej źródeł funkcjonował również jako ban w 1245 r.<ref name='Zsoldos_45'>Zsoldos 2011, p. 45.</ref> | ||
| − | + | Denis uczestniczył w przegranej [[Bitwa na równinie Mohi|biitwie na równinie Mohi]] 11 kwietnia 1241 r., skąd wraz z królem Bélą IV uciekł na wybrzeże Dalmacji. Dénes jako królewski gubernator Dalmacji wziął udział w oblężeniu Zary w 1243 r. 30 czerwca 1244 r. Béla zawarł pokój z [[Republika Wenecji|Republiką Wenecji]] i poddał Zarę (dziś Zadar, Chorwacja) jej zwierzchnictwu, zachowując jednak jedną trzecią dochodów celnych miasta Dalmacji. W 1244 roku Denis poprowadził armię królewską przeciwko Spalato (dziś: Split, Chorwacja), który zbuntował się przeciwko monarchii węgierskiej.<ref name='Markó_256'/> | |
| − | |||
| − | Denis uczestniczył w | ||
| − | |||
| − | |||
== 4 == | == 4 == | ||
Wersja z 14:52, 28 wrz 2019
Za: [1]
| Poprzednik: | Ban Slawonii (1241-1244/45) |
Następca: |
| ??? | Kán I. László |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Türje II. Dénes (chor. Dionizije Türje) (bd-1255), węgierski szlachcic, najbardziej znany członek rodu Türje.[1] Potężny baronem i ziemianin, który za czasów królów Andrzeja II i Béli IV zajmował najwyższe świeckie stanowiska..
Spis treści
Życiorys
Urodził się w Szentgrót w rodzie Türje z żupanatu Zala jako syn I. Dénesa/Denisa I. W starych lokacjach po raz pierwszy wspomniano o wsi Türje w 1234 r. Klasztor mnichów premonstrantów powstał tam na początku XIII wieku. W tym czasie jego imiennik był właścicielem ziemi i wioski. Dawniej historyk János Karácsonyi błędnie założył, że II. Dénes/Denis II był synem Gecse i czynił różnicę między nim a Denisem, który był koniuszym.[2]
Jego wpływy narastały za panowania Andrzej IIa, ponieważ jego imię zostało po raz pierwszy wspomniane przez współczesne akta w 1220 r. Jednak jego funkcje są nieznane przed 1233 r.[1] Dénes był wiernym zwolennikiem księcia Béli, który w wyniku porozumieniu króla i jego syna, po serii konfliktów o tron, w 1226 r. otrzymał tytuł księcia Siedmiogrodu. Dzięki takiej postawie został mianowany wojewodą siedmiogrodzkim przy księciu Béli w 1233 r. Pełnił ten urząd do 1234 r.[3][4]
Kiedy Béla wstąpił na tron w 1235 r., Dénes został mianowany Koniuszym i pełnił tę funkcję do 1241 r. Poza tym pełnił również funkcję władcy (łac. comes, węg. lovászispán) hrabstwa Temes w 1240 r.[5] W latach od 1241 do 1244 r. był banem Slawonii. W tym ostatnim przypadku nosił tytuł „ban i książę Slawonii” (łac. Banus et dux totius Sclavonie). Później po 1242 r., przyjął także tytuł „bana Primorje” (węg. Tengermellék). Według nieautentycznej źródeł funkcjonował również jako ban w 1245 r.[6]
Denis uczestniczył w przegranej biitwie na równinie Mohi 11 kwietnia 1241 r., skąd wraz z królem Bélą IV uciekł na wybrzeże Dalmacji. Dénes jako królewski gubernator Dalmacji wziął udział w oblężeniu Zary w 1243 r. 30 czerwca 1244 r. Béla zawarł pokój z Republiką Wenecji i poddał Zarę (dziś Zadar, Chorwacja) jej zwierzchnictwu, zachowując jednak jedną trzecią dochodów celnych miasta Dalmacji. W 1244 roku Denis poprowadził armię królewską przeciwko Spalato (dziś: Split, Chorwacja), który zbuntował się przeciwko monarchii węgierskiej.[1]
4
W 1245 r. Został mianowany palatynem Węgier, drugim najwyższym urzędem świeckim po królu w 1245 r. I pełnił tę funkcję do 1246 r. Poza tym pełnił również funkcję izpana hrabstwa Somogy [7]. Pełnił funkcję mistrza skarbu w 1247 r., Według László Markó, sprawował ten urząd w latach 1246–1248. [2] Ponadto od 1247 do 1248 r. Pełnił również funkcję izpana hrabstwa Pozsony [8]. Został wybrany palatynem po raz drugi w 1248 roku. [7] Służył jako ispán hrabstwa Szolnok między 1251 a 1255 rokiem, aż do swojej śmierci. [9]
In 1245, he was appointed palatine of Hungary, the second-highest secular office after the king in 1245 and held the position until 1246. Besides that he also functioned as ispán of Somogy County.[7] He served as master of the treasury in 1247, according to László Markó, he held that office between 1246 and 1248.[1] In addition, he also functioned as ispán of Pozsony County from 1247 to 1248.[8] He was elected palatine for the second time in 1248.[7] He served as ispán of Szolnok County between 1251 and 1255, until his death.[9]
Źródła
- Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. .
- (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; .
- (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Markó 2006, p. 256.
- ↑ Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwieZsoldos_296 - ↑ Zsoldos 2011, p. 38.
- ↑ Engel 2001, p. 381.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 56.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 45.
- ↑ 7,0 7,1 Zsoldos 2011, p. 19.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 62.
- ↑ Zsoldos 2011, p. 211.
{{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}
