Frieden von Wien: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 28: | Linia 28: | ||
* [[Jörg K. Hoensch]]: ''Přemysl Otakar II. von Böhmen. Der goldene König''. Verlag Styria, Graz/Wien/Köln 1989., ISBN 3-222-11910-4. | * [[Jörg K. Hoensch]]: ''Přemysl Otakar II. von Böhmen. Der goldene König''. Verlag Styria, Graz/Wien/Köln 1989., ISBN 3-222-11910-4. | ||
| − | + | {{SORTUJ:Traktat, Wiedeń}} | |
| − | + | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Traktaty]] |
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Traktaty Królestwa Węgier]] |
Wersja z 17:11, 31 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku niemieckim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku niemieckim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Frieden von Wien (pol. Pokój wiedeński) został zawarty 31 marca 1261 roku między królami czeskimi Ottokarem II a Belą IV i jego synem Stefanem V. PrologW pokoju z Budy z 1254 r. Bela IV przejął dużą część Styrii, podczas gdy księstwo austriackie przeszło pod panowanie Ottokara. Potem doszło do powstania styryjskiej szlachty w Styrii, podczas którego wygnano węgierskiego namiestnika wyznaczonego przez Belę. Następnie był Stephan Herzog ze Styrii. Jego książęcy status skończył się, gdy Ottokar zaatakował Styrię, a król czeski, który wygrał bitwę pod Kressenbrunn (Groißenbrunn) w 1260 r., zażądał od Beli zrzeczenia się zachodnich terytoriów. NastępstwaWęgry wyrzekły się księstwa Styrii i części tego, co jest obecnie Słowacją, na granicy morawskiej w wiedeńskim traktacie pokojowym. Węgry również zawarły sojusz z Ottokarem. Aby potwierdzić tę umowę, Ottokar poślubił wnuczkę Beli Kunegundę Halicką. Literatura
|