Szécsényi I. Tamás: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - "importowane z angielskiej" na "przetłumaczone z angielskiej") |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:0]] | [[Kategoria:0]] | ||
| − | [[Kategoria:Strony | + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_Sz%C3%A9cs%C3%A9nyi | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_Sz%C3%A9cs%C3%A9nyi | ||
Aktualna wersja na dzień 16:46, 7 mar 2021
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Szécsényi I. Tamás (pol. Tomasz I Szécsényi) (* nieznana, † 1354), węgierski szlachcic, żołnierzem, który zyskał na znaczeniu podczas wojny króla Karola I z oligarchami. Należał do tzw. „nowej arystokracji”, która wspierała starania króla o przywrócenie władzy królewskiej w pierwszych dziesięcioleciach XIV wieku. Pierwszy członek wpływowego rodu Szécsényi. KarieraSyn Farkas z klanu Kacsicsów dołączył do króla Karola I przeciwko potężnemu Mateuszowi III Csákowi w 1301 roku; dlatego jego krewni, którzy poszli za Csákiem, zajmowali jego odziedziczone mienie w komitacie Nógrád. Walczył w bitwie pod Rozgony 15 czerwca 1312 r., gdy armie króla pokonały sprzymierzone wojska Mateusza Csáka i synów Amadeusza Aby. Wkrótce potem król przyznał Tamásowi posiadłość Hollókő, który została skonfiskowany jego krewnym. W 1316 r. Tamás odbił zamek Wyszehradzki z rąk Mateusza III Csáka. Został ispán komitatów Arad, Bács i Syrmia (1318) oraz sędzią Kumanów (1319). W 1320 r. Został mianowany skarbnikiem królowej Elżbiety. W tym czasie wziął ślub z jedną z krewnych królowej Elżbiety, księżniczką oświęcimską Anną, jako swoją drugą żoną. Po śmierci Mateusza Csáka (1321 r.) król przyznał mu kilka zamków i posiadłości w komitatach Heves, Gömör i Nógrád; w ten sposób otrzymał Ajnácskő (obecnie Hajnáčka na Słowacji) Baglyaskő, Bene, Somoskő (obecnie Šomoška na Słowacji) i zamek Sztrahora. W tym samym roku został wojewodą Siedmiogrodu. Stłumił bunt Sasów siedmiogrodzkich (1324), a król przyznał mu zamek Salgó (dziś Sibiel w Rumunii). W 1342 r. został mistrzem skarbu, a w 1349 r. został sędzią królewskim. Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 0
- Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii
- Kacsics
- Klan
- Szécsényi
- Ród
- Seklerscy przywódcy
- Sędziowie królewscy
- Mistrzowie skarbu
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Władcy ery Andegawenów
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XIII wieku
- Zmarli w 1354
- Zmarli w XIV wieku