Struktura administracyjna Królestwa Węgier: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 138: Linia 138:
 
Komitaty królewskie składały się z '''dzielnic''' zamkowych.
 
Komitaty królewskie składały się z '''dzielnic''' zamkowych.
  
−
== Szlacheckie hrabstwa (koniec XIII wieku - 1848) ==
+
== Szlacheckie komitaty ==
  
 
=== Historia ===
 
=== Historia ===
  
−
Pod koniec XIII wieku hrabstwa królewskie stopniowo przekształciły się w hrabstwa szlacheckie. Przyczyny tego rozwoju były następujące:
+
Pod koniec XIII wieku komitaty królewskie stopniowo przekształcały się w komitaty szlacheckie. Przyczyny tego były następujące:
  
−
In the late 13th century, the royal counties gradually turned into noble counties. The reasons for this development were:
+
* Pojawienie się nowych łac. [[''hospites'']] Hospitowie byli zagranicznymi osadnikami w [[Królestwo|Królestwie Węgier]], którym pozwolono na stosowanie własnego obcego prawa w swoich osadach; zwłaszcza Niemców, a zwłaszcza po 1242 r. co znacznie ograniczyło rzeczywiste uprawnienia starostów, ponieważ hospici znajdowali się poza ich jurysdykcją.
 +
* Pod koniec XII wieku, a tym bardziej na początku XIII wieku za panowania króla [[Andrzej II|Andrzeja II]], duże części terytorium królewskiego (tj. Królestwa) zostały przekazane tzw. „sługom królewskim” (w IX–XII w. przedstawiciele pewnych zawodów, przeważnie rzemieślnicy, osiedlali się w specjalnych wioskach i swoimi umiejętnościami służyli królowi).
 +
* W XIII wieku ''słudzy królewscy'' zdołali skoordynować swoje działania w celu zwiększenia własnych uprawnień kosztem starostów (skutek [[Złota Bulla|żłotej Bulli]] z 1222 r. i w ten sposób stali się szlachcicami ''[[servientes regis]]''.
  
−
* Pojawienie się nowych [[: wikt: hospes # Latin | hospites]] Hospitowie byli zagranicznymi osadnikami w Królestwie Węgier, którym pozwolono na stosowanie własnego obcego prawa w swoich osadach; zwłaszcza Niemców, a zwłaszcza po 1242 r. To znacznie ograniczyło rzeczywiste uprawnienia starostów, ponieważ hospici znajdowali się poza ich jurysdykcją.
+
[[File:KingdomOfHungary Josephinische Landesaufnahme Original Map 1782-1785.jpg|thumb|Okręgi właściwego Królestwa Węgier (bez Wielkiego Księstwa Siedmiogrodu, Banatu Temeswar i Królestwa Chorwacko-slawońskiego) w latach 1782–1885, zgodnie z mapą wykonaną podczas pierwszych pomiarów wojskowych, tuż przed józefińską reformą administracyjną.]]
−
* Pod koniec XII wieku, a tym bardziej na początku XIII wieku za panowania króla [[Andrzej II Węgier | Andrzej II]], duże części terytorium królewskiego (tj. Królestwa) zostały przekazane tzw. „słudzy królewscy” (w IX – XII w. przedstawiciele pewnych zawodów, przeważnie rzemieślnicy, osiedlali się w specjalnych wioskach i swoimi umiejętnościami służyli królowi).
 
−
* W XIII wieku słudzy królewscy zdołali skoordynować swoje działania w celu zwiększenia własnych uprawnień kosztem starostów (zob. Także [[Złota Bulla z 1222 r.]]) I w ten sposób stali się szlachcicami: [[servientes regis]].
 
  
 +
W rezultacie dekretami królewskimi z 1267, 1290 i 1298 r. król mógł jedynie potwierdzić, że komitaty królewskie przekształciły się w szlacheckie. Szlachta (głównie dawne rodziny królewskie) stali się quasi-władcami w komitatach. Jednak zmiana z komitatu królewskiego na szlachecki następowała w różnym czasie w każdym komitacie.
  
−
* The arrival of new [[:wikt:hospes#Latin|hospites]] Hospites were foreign settlers in the Kingdom Hungary, who were allowed to apply their own foreign law in their settlements; particularly Germans and especially after 1242. This considerably restricted the real powers of the county heads, since the hospites were outside their jurisdiction.
+
W XV wieku granice komitatów ustabilizowały się i zasadniczo pozostały niezmienione do 1920 r. Jednak między początkiem XVI a końcem XVII w. większość z nich przestała istnieć, ponieważ stały się częścią [[Imperium|Imperium Osmańskiego]] lub [[Księstwo Siedmiogrodu|Księstwa Siedmiogrodu]]. Po ostatecznej klęsce Turków w 1718 r. trzy południowe komitaty: ''Temesiensis'', ''Torontaliensis'' i ''Krassoviensis'' utworzyły specjalny okręg administracyjny ''[[Banatus Temesiensis]]'' (weg. ''[https://hu.wikipedia.org/wiki/Temesi_B%C3%A1ns%C3%A1g Temesi Bánság]). Okręg ten został ponownie rozwiązany w 1779 roku, ale jego najbardziej wysunięta na południe część pozostała częścią Pogranicza Wojskowego (Confiniaria militaria) do końca XIX wieku.
−
* At the end of the 12th century, and even more so in the early 13th century under King [[Andrew II of Hungary|Andrew II]], large parts of royal territory (i. e. of the kingdom) were donated to the so-called "royal servants" (in the 9th–12th centuries members of certain professions, mostly craftsmen, who were settled in special villages and served the king with their respective skills).
 
−
* In the 13th century, the royal servants managed to co-ordinate their activities in order to increase their own powers at the expense of those of the county heads (see also the [[Golden Bull of 1222]]) and thus became nobles: [[servientes regis]].
 
  
−
 
+
Organy nowych komitatów znacznie pomogły w obronie interesów niższej i średniej szlachty wobec oligarchów, którzy często byli faktycznymi władcami quazi-królestwa, oraz wobec absolutystycznych wysiłków królów habsburskich. Komitaty jako instytucje szlacheckie zostały zniesione dopiero w toku rewolucji 1848 r. na mocy artykułów III – V i XVI / 1848.
−
W rezultacie dekretami królewskimi z 1267, 1290 i 1298 r. Król mógł jedynie potwierdzić, że hrabstwa królewskie przekształciły się w szlacheckie. Szlachta (głównie dawne rodziny królewskie) stali się quasi-władcami w hrabstwach. Jednak zmiana z hrabstwa królewskiego na szlachecki następowała w różnym czasie w każdym hrabstwie.
 
−
 
 
−
As a result, by royal decrees of 1267, 1290, and 1298, the king could only confirm that the royal counties turned into noble ones. Nobles (mostly former royal servant families) became quasi-rulers in the counties. The change from a royal to a noble county, however, took place at different times in each county.
 
−
 
 
−
W XV wieku granice powiatów ustabilizowały się i zasadniczo pozostały niezmienione do 1920 r. Jednak między początkiem XVI a końcem XVII w. Większość z nich przestała istnieć, ponieważ stały się częścią Imperium Osmańskiego (Turcy ) lub Transylwanii. Po ostatecznej klęsce Turków w 1718 r. Trzy południowe hrabstwa Temesiensis, Torontaliensis i Krassoviensis utworzyły specjalny okręg administracyjny Banatus Temesiensis (Temeswar Banate). Okręg ten został ponownie rozwiązany w 1779 roku, ale jego najbardziej wysunięta na południe część pozostała częścią Pogranicza Wojskowego (Confiniaria militaria) do końca XIX wieku.
 
−
 
 
−
In the 15th century, the borders of the counties stabilised and basically remained unchanged until 1920. Between the early 16th century and the late 17th century, however, most of the counties ceased to exist, because they became part of the [[Ottoman Empire]] (the [[Turkic peoples|Turks]]) or of [[Principality of Transylvania (1570–1711)|Transylvania]]. After the final defeat of the Turks in 1718, the three southern counties [[Temes County|Temes]]iensis, [[Torontál|Torontaliensis]] and [[Krassó-Szörény|Krassoviensis]] created the special administrative district ''[[Banatus Temesiensis]]'' (Temeswar [[Banate (disambiguation)|Banate]]). This district was dissolved again in 1779, but its southernmost part remained part of the [[Military Frontier]] (''Confiniaria militaria'') till the late 19th century.
 
−
 
 
−
Organy nowych hrabstw znacznie pomogły w obronie interesów niższej i średniej szlachty wobec oligarchów, którzy często byli faktycznymi władcami królestwa, oraz wobec absolutystycznych wysiłków królów habsburskich. Powiaty jako instytucje szlacheckie zostały zniesione dopiero w toku rewolucji 1848 r. Na mocy artykułów III – V i XVI / 1848.
 
−
 
 
−
The bodies of the new counties considerably helped to defend the interests of lower and middle nobility with respect to the [[oligarchy|oligarchs]], who were often the de facto rulers of the kingdom, and with respect to the [[Political absolutism|absolutistic]] efforts of the [[Habsburg]] kings. The counties as noble institutions were abolished only in the  course of the [[Revolution of 1848]] by legal articles III–V and XVI/ 1848.
 
−
 
 
−
 
 
−
[[File:KingdomOfHungary Josephinische Landesaufnahme Original Map 1782-1785.jpg|thumb|Counties of the Kingdom of Hungary proper (w/o the Grand Principality of Transylvania, Banat of Temeswar, and Croatian-Slavonian Kingdom) between 1782–85 as mapped during the [[Josephinian Land Survey]], right before the Josephinian administrative reform.]]
 
−
 
 
−
Okręgi właściwego Królestwa Węgier (bez Wielkiego Księstwa Siedmiogrodu, Banatu Temeswar i Królestwa chorwacko-słowiańskiego) w latach 1782–1885, zgodnie z mapą wykonaną podczas Josephinian Land Survey, tuż przed józefińską reformą administracyjną.
 
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==

Wersja z 12:08, 30 mar 2021

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku słowackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku słowackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Plik:Kingdom of Hungary counties.svg
Mapa 71 komitatów na ziemiach Korony Węgierskiej (Królestwo Węgier właściwe i Królestwo Chorwacji-Slawonii) około 1880

Vármegye − megye to pierwsze odnosi się do hrabstw/komitatów Królestwa Węgier, drugie to nazwa rodzaju jednostki administracyjnej na Węgrzech.

Nazewnictwo

Pochodzenie nazwy

Łacińskie słowo comitatus pochodzi od słowa „comes”, które pierwotnie oznaczało towarzysza lub członka świty. We wczesnym i późnym średniowieczu tytuł ten był tytułem szlacheckim używanym w różnych znaczeniach, zwłaszcza w Królestwie Węgier (ale nie tylko) w znaczeniu „starosta”.

Węgierskie słowo megye prawdopodobnie pochodzi od południowosłowiańskiej medji (međa, међа) oznaczającej w przybliżeniu granicę terytorialną. Słowiańskie słowo z kolei jest związane z łacińskim medius (środek) poprzez wspólny indoeuropejski rdzeń. Oryginalne słowo jest nadal używane we współczesnych językach słowiańskich, tj. po słowacku (jako medza), po słoweńsku (jako meja), po serbsko-chorwacku (jako međa, међа), w podobnym sensie i wydaje się, że początkowo oznaczało to granicę powiatu w języku węgierskim. W języku węgierskim występuje inne słowo (mezsgye) o tym samym pochodzeniu oznaczające pogranicze.

Węgierskie słowo ispán (starosta) pochodzi od południowosłowiańskiego słowa župan (жупан), którego używali Słowianie mieszkający w Kotlinie Karpackiej przed przybyciem Węgrów i oznaczało przywódcę różnych jednostek terytorialnych. Tytuł župan był również używany jako tytuł rządzący w średniowiecznej Serbii.

Comitatus vs. powiat

Przez wieki oficjalnym językiem pisanym Królestwa Węgier była łacina. Łacińskie słowo oznaczające angielskie hrabstwo (county) i węgierskie „comitatus” jest czasami używane w języku angielskim.

Okręg królewski
Nazwa łacińska Nazwa węgierska Nazwa słowacka Nazwa niemiecka Nazwa polska
parochia
compagus civitatis
mega
(i inne nazwy)		 vármegye
megye
várispánság		 (kráľovský) komitát
župa
hradské španstvo		 (Burg-)Komitat
(Burg-)Gespanschaft
(rzadko) Ispanschaft

Niektórzy węgierscy historycy rozróżniają funkcje vármegye (na czele którego stoi „comes comitatus'”) i funkcję várispánság (na którego czele stoi „comes civitatis”), argumentując zwykle, że jednostka administracyjna zwana vármegye obejmowała czasem kilka jednostek wojskowych zwanych várispánság.

Okręg szlachecki
Nazwa łacińska Nazwa węgierska Nazwa słowacka Nazwa niemiecka Nazwa polska/inna
parochia
comitatus
(od XIII wieku nie ma innej formy) 		vármegye, megye
(w średniowieczu oba,
później głównie vármegye,
od 1949 wyłącznie megye) 		stolica župa
(zmodernizowany župa) 		Gespanschaft, Komitat, (rzadko) Grafschaft,
zmodernizowana zwykle Gespanschaft) 		chorwacka: županija
francuska: comitat
Okręg służebny
Nazwa łacińska Nazwa węgierska Nazwa słowacka Nazwa niemiecka
processus
reambulatio		 szolgabírói
járás		 slúžnovský obvod
slúžnovský okres		 Stuhlbezirk

Urzędnicy i funkcje

Okręgi królewskie
Nazwa łacińska Nazwa węgierska Nazwa słowacka Nazwa niemiecka Nazwa polska
comes parochialis
comes civitatis
comes comitatus		 várispán
vármegyei ispán
megyésispán		 hradský špán
župan		 Burggespan
Gespan
Okręgi szlacheckie
Nazwa łacińska Nazwa węgierska Nazwa słowacka Nazwa niemiecka Nazwa polska
comes várispán
ispán		 hradský špán
župan		 Gespan
Urzędy i funkcje
Nazwa Nazwa łacińska Nazwa węgierska Nazwa słowacka Nazwa niemiecka Nazwa polska
Główny starosta comes (supremus) főispán hlavný župan Obergespan
Zastępca starosty
okręgi królewskie		 castri
castellani
Zastępca starosty
okręgi szlacheckie		 comes curialis
vicecomes)		 alispán
vicispán		 podžupan
vicišpán		 Untergespan, Vizegespan
Zgromadzenie ogólne congregatio generali közgyűlés generálna kongregácia
stoličné zhromaždenie		 Komitatsgeneralversammlung
Szlacheccy sędziowie iudices nobilium
iudlium		 szolgabírák (mn) slúžni (mn) Schöffen, Stuhlrichter
(później tylko Stuhlrichter)
Sędziowie iurati assessores
iurassores		 esküdtek súdni prísažní Geschworene
Zastępcy sędziów szlacheckich viceiudex alszolgabírák podslúžni Unterstuhlrichter (?)
Grody, grodziska xxx törvényhatósági jogú város municipálne mesto Munizipalstadt, Munizipium

Royal counties (late 10th century – late 13th century)

Historia

Węgrzy osiedlili się w Kotlinie Karpackiej w 895 roku. Pierwsze komitaty to prawdopodobnie te położone w dzisiejszej północnej Panonii (Transdanubia) − powstały przed rokiem 1000 lub około 1000. Dokładny czas powstania wielu innych jest sporny, wiele z nich jednak powstało nie później niż za panowania Stefana I. Początkowo istniało również kilka małych komitatów granicznych (łac. marchiae), utworzonych wyłącznie do celów wojskowych (np. Comitatus z Bolondusa), które jednak przestały istnieć w XIV wieku, gdy komitaty królewskie zostały przekształcone w szlacheckie. Dzielnice zamkowe, które przestały istnieć w XIII wieku.

Funkcjonowanie

Każdy komitat był odpowiedzialny przed starostą, którego siedzibą był zamek − quasi-stolica komitatu. Starosta był przedstawicielem króla, sędzią i głównym funkcjonariuszem organów ścigania na swoim terytorium. Zbierał opłaty i daniny rzeczowe składane przez poddanych na rzecz króla, dwie trzecie z nich oddawał królowi, a resztę zatrzymywał dla siebie. Jego zamek miał specjalne fortyfikacje i był w stanie wytrzymać nawet długotrwałe oblężenia. Źródła po raz pierwszy wspominają o zastępcach starostów w XII wieku.

Komitaty królewskie składały się z dzielnic zamkowych.

Szlacheckie komitaty

Historia

Pod koniec XIII wieku komitaty królewskie stopniowo przekształcały się w komitaty szlacheckie. Przyczyny tego były następujące:

  • Pojawienie się nowych łac. ''hospites'' Hospitowie byli zagranicznymi osadnikami w Królestwie Węgier, którym pozwolono na stosowanie własnego obcego prawa w swoich osadach; zwłaszcza Niemców, a zwłaszcza po 1242 r. co znacznie ograniczyło rzeczywiste uprawnienia starostów, ponieważ hospici znajdowali się poza ich jurysdykcją.
  • Pod koniec XII wieku, a tym bardziej na początku XIII wieku za panowania króla Andrzeja II, duże części terytorium królewskiego (tj. Królestwa) zostały przekazane tzw. „sługom królewskim” (w IX–XII w. przedstawiciele pewnych zawodów, przeważnie rzemieślnicy, osiedlali się w specjalnych wioskach i swoimi umiejętnościami służyli królowi).
  • W XIII wieku słudzy królewscy zdołali skoordynować swoje działania w celu zwiększenia własnych uprawnień kosztem starostów (skutek żłotej Bulli z 1222 r. i w ten sposób stali się szlachcicami servientes regis.
Plik:KingdomOfHungary Josephinische Landesaufnahme Original Map 1782-1785.jpg
Okręgi właściwego Królestwa Węgier (bez Wielkiego Księstwa Siedmiogrodu, Banatu Temeswar i Królestwa Chorwacko-slawońskiego) w latach 1782–1885, zgodnie z mapą wykonaną podczas pierwszych pomiarów wojskowych, tuż przed józefińską reformą administracyjną.

W rezultacie dekretami królewskimi z 1267, 1290 i 1298 r. król mógł jedynie potwierdzić, że komitaty królewskie przekształciły się w szlacheckie. Szlachta (głównie dawne rodziny królewskie) stali się quasi-władcami w komitatach. Jednak zmiana z komitatu królewskiego na szlachecki następowała w różnym czasie w każdym komitacie.

W XV wieku granice komitatów ustabilizowały się i zasadniczo pozostały niezmienione do 1920 r. Jednak między początkiem XVI a końcem XVII w. większość z nich przestała istnieć, ponieważ stały się częścią Imperium Osmańskiego lub Księstwa Siedmiogrodu. Po ostatecznej klęsce Turków w 1718 r. trzy południowe komitaty: Temesiensis, Torontaliensis i Krassoviensis utworzyły specjalny okręg administracyjny Banatus Temesiensis (weg. Temesi Bánság). Okręg ten został ponownie rozwiązany w 1779 roku, ale jego najbardziej wysunięta na południe część pozostała częścią Pogranicza Wojskowego (Confiniaria militaria) do końca XIX wieku.

Organy nowych komitatów znacznie pomogły w obronie interesów niższej i średniej szlachty wobec oligarchów, którzy często byli faktycznymi władcami quazi-królestwa, oraz wobec absolutystycznych wysiłków królów habsburskich. Komitaty jako instytucje szlacheckie zostały zniesione dopiero w toku rewolucji 1848 r. na mocy artykułów III – V i XVI / 1848.

Przypisy

See also

Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Struktura_administracyjna_Królestwa_Węgier&oldid=53090”