|
Pelsőci Bebek I. Imre (chor. Emerik Bubek) ( † 1395), węgierski woelmoża, sędzia królewski, Ban Dalmacji i Chorwacji, Ban całej Slawonii ??, wojewoda Siedmiogrodu. Syn Bebek Györgyego. [1]
Pelsőci Bebek I. Imre (*bd, † 1395) országbíró, horvát–dalmát bán, szlavón bán, erdélyi vajda. Bebek György királynéi tárnokmester fia a Bebek család pelsőci ágának vámosi ágából.[1]
Potężny węgierski baron, który zyskał na znaczeniu w ostatnich latach panowania króla Węgier {{I. Lajos|Ludwika I]]. Po 1382 r. był zagorzałym zwolennikiem Marii jako Króla Węgier. Uznając wstąpienie Zygmunta do tronu, został sędzią królewskim, a następnie wojewodą Siedmiogrodu. Otrzymał liczne darowizny gruntów, które w XV wieku stanowiły fundament bogactwa i wpływów jego rodziny.
Emeric (I) Bebek (Hungarian: Bebek (I.) Imre, Croatian: Emerik Bubek; died 1395) was a Hungarian powerful baron, who rose to prominence during the last regnal years of King Louis I of Hungary. After 1382, he was a staunch supporter of Mary, Queen of Hungary. Recognizing Sigismund's accession to the throne, he was made Judge royal, then Voivode of Transylvania. He received numerous land donations, which founded the wealth and influence of his family in the 15th century.
Życie
Imre był bratem palatyna Detre, z którym otrzymał Gönc jako darowiznę od króla Zygmunta w 1391 r. [2]
Bebek Detre nádor testvére volt, akivel együtt 1391-ben Zsigmondtól adományul kapta Göncöt.[1]
W latach 1379–1380 był ispánem Tornai, od 1380 do 1383 banem Dalmacji i Chorwacji, w latach 1383–1385 wojewodą halickim, ispán Sáros i Szepes, od marca do kwietnia 1386 r., Ban całej Slawonii 1386. januártól, majd áprilistól 1392). W 1388 r. ispánem Bereg, od 1391 do 1392 r. , ispánem Liptó i Turóc, (od 1392 r. do 1393) r. Był województwem transylwanii, od 1393 r. Aż do śmierci był mistrzem królowej i biskupem borsodyjskim. [3]
1379–1380-ban tornai ispán, 1380–1383-ig horvát–dalmát bán, 1383–1385-ben halicsi vajda, egyben sárosi és szepesi ispán, 1386. március-áprilisban szlavón bán, 1386. januártól, majd áprilistól 1392. márciusig országbíró, 1388-ban beregi ispán, 1391–1392-ig liptói és turóci ispán, 1392–1393-ig erdélyi vajda, 1393-tól haláláig királynéi tárnokmester és borsodi ispán volt.[1]
Rodzina
Dzieci: [1]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Markó, László (2000). A magyar állam főméltóságai. Magyar Könyvklub. str. 226. ISBN 963-14-0582-6.
- ↑ Markó, László. A magyar állam főméltóságai. Magyar Könyvklub, 226. o. (2000). ISBN 963-14-0582-6
- ↑ Markó, László. A magyar állam főméltóságai. Magyar Könyvklub, 226. o. (2000). ISBN 963-14-0582-6
|
|