|
Ivan I. Babonić (węg. Babonić Ivan) († po 1334), chorwacki szlachcic, książę Slawonii, Ban całej Slawonii (1316-1322) i Ban Dalmacji i Chorwacji (1322-1323) z rodziny Babonići, syn księcia Babonegi II, brat Stjepana IV. († ok. 1320) - bana Slawonii, bratanek Stjepana III. († po 1295) - bana Slawonii.
Ivan I. Babonić († nakon 1334.), slavonski knez, slavonski ban (1316.-1322.) i hrvatski ban (1322.-1323.) iz obitelji Babonića. Bio je sin kneza Babonega II., brat slavonskog bana Stjepana IV. († o. 1320.) i nećak bana Stjepana III. († nakon 1295.).
Udało się jego bratu na cześć Bansko i kontynuował konfrontację z Gisingovciami, którzy byli przeciwnikami króla Karola I. Roberta (1301-1342). Podczas tych walk został ranny podczas oblężenia miasta Zdenac. Król w nagrodę przyznał mu miasto Moslavina oraz majątki Međurječje i Položnic w żupanii Gorica i potwierdził mu inne dobra, które Iwan zabrał już swoim przeciwnikom. W 1316 roku chorwacko-dalmatyński ban Mladen II. Šubić Bribirski (1312–1322) podniósł bunt przeciwko Ivanowi, ale już w 1319 r. walczyli razem przeciwko serbskiemu królowi Stefanowi Urosowi Milutinowi (1282–1321). [1]
Naslijedio je brata u banskoj časti i nastavio sukob s Gisingovcima, koji su bili protivnici kralja Karla I. Roberta (1301.-1342.). U tim borbama, ranjen je prilikom opsjedanja grada Zdenca. Kralj mu je za nagradu dao grad Moslavinu te posjede Međurječje i Položnicu u Goričkoj župi, a potvrdio mu je još neke posjede, koje je Ivan već bio oteo protivnicima. Godine 1316. hrvatsko-dalmatinski ban Mladen II. Šubić Bribirski (1312.-1322.) digao je vojsku protiv slavonskog bana Ivana, ali već 1319. godine njih dvojica zajedno ratuju protiv srpskog kralja Stefana Uroša Milutina (1282.-1321.).[1]
Bracia Babonić podzielili między siebie majątki rodzinne w 1313 i 1314 r., Stjepan IV. przejął stare rodzinne dziedzictwo wokół Steničnjaku, Ivan I. przejął ziemie wokół Zrina, Radoslav II. przejął majątki wzdłuż Sany i miasto Blagaj, od nazwy którego jego potomkowie nazwali się Blagajskimi. [2]
Braća Babonići podijelili su obiteljske posjede među sobom 1313. i 1314. godine, čime je Stjepan IV. dobio stare obiteljsku baštinu oko Steničnjaka, Ivan I. posjede oko Zrina, a Radoslav II. posjede uz Sanu i grad Blagaj, po kojem su njegovi potomci nazvani Blagajskima.[2]
W 1322 r. Ivan wraz ze swoimi braćmi i bośniackimi banami znalazł się w Chorwacji, gdzie pokonał chorwackiego bana Mladena II w bitwie pod Bliską. Po zwycięstwie król mianował go banem całej Slawonii, Chorwacji i Dalmacji. Ponieważ Ivanowi nie udało się odzyskać władzy królewskiej w Chorwacji, król Karol I zwolnił go z funkcji bana, powodując starcie Iwana z królem. W 1326 r. Babonici utracili stare dziedzictwo Steničnjaka, ale król później wybaczył im nieposłuszeństwo i przekazał im miasto Donju Moslavinu zamiast Steničnjaku. W tym samym czasie król mianował Ivana tavernikiem Królowej (do 1333 r.) [3]
Godine 1322. provalio je ban Ivan I. s braćom i bosanskim banovima u Hrvatsku, gdje je u bitki kod Blizne porazio hrvatskog bana Mladena II. Nakon pobjede kralj ga je imenovao banom čitave Slavonije, Hrvatske i Dalmacije. Kako nije imao uspjeha u obnovljanju kraljevske vlasti u Hrvatskoj, kralj Karlo I. ga je razriješio banske časti, zbog čega se Ivan I. sukobio s kraljem. Godine 1326. Babonići su izgubili staru baštinu Steničnjak, ali im je kralj poslije oprostio poslušnost i umjesto Steničnjaka predao im grad Donju Moslavinu. Istodobno, kralj je Ivana imenovao kraljičinim tavernikom (do 1333.).[3]
Przypisy
Patrz
Vanjske poveznice
|
|
