Friedrich II. (Cilli)
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Friedrich II von Cilli (pol. Fryderyk II Celejski, chor. Fridrik II. Celjski, węg. Cillei II. Frigyes) (*1377, † 9 czerwca 1454), austriacki i chorwacko-węgierski szlachcic, z rodziny hrabiów Cilli (chor. Celje). Syn Hermana II i Anna Schaunberg. Ban całej Slawonii (1445-1454) Fridrik II. Celjski (njem. Friedrich II Graf von Cilli) (?, oko 1377. — ?, 9. lipnja 1454.), austrijski i hrvatsko-ugarski velikaš, ban čitave Slavonije iz obitelji grofova Celjskih. Sin je Hermana II. i Ane Schaunberške. W 1405 r. poślubił Elżbietę, córkę księcia Frankopana I. Istvána, który otrzymał w posagu połowę wyspy Krk, miasta Trsat, Bakar i Bribir oraz od ojca Fryderyka Hermana II. podarował młodej parze rozkoszowanie się Steničnjakiem, Samoborem w Slawonii i Krško, Kostanjevicą, Mehovo i Novo Mesto w Dolenjska. Po śmierci księżniczki Elżbiety, której śmierci podejrzewano, Friedrich został zmuszony do wyrzeczenia się wszystkich swoich dóbr frankońskich. [1] Został osądzony w 1424 r. przez króla Danii Eryka VII, na wniosek króla Zygmunta, po śmierci żony, ale nie wydano wyroku. Po ślubie z nową żoną, Veroniką Desinic, wzrosło podejrzenie morderstwa Elżbiety, a Friedrich wyskoczył ze swojego ojca Hermana II. który uwięził go w Ojstricy, a następnie uwięził w Gornji Celje, po czym stracił Veronikę. Fryderyk II. ponownie pojawia się publicznie w 1426 r., a trzy lata później otrzymał od króla Kritpu w Slawonii. Godine 1405. oženio se Elizabetom, kćerkom kneza Stjepana I. Frankapana, koja je kao miraz od oca dobila polovinu otoka Krka, gradove Trsat, Bakar i Bribir u Vinodolu, a Fridrikov otac Herman II. darovao je mladom paru na uživanje Steničnjak, Samobor u Slavoniji te Krško, Kostanjevicu, Mehovo i Novo Mesto u Dolenjskoj. Nakon smrti kneginje Elizabete, za čiju je smrt osumnjičen, Fridrik je bio prisiljen odreći se svih frankapanskih posjeda.[1] Godine 1424. trebao mu je suditi danski kralj Erik VII., na molbu kralja Žigmunda, zbog smrti supruge, ali presuda nije bila donesena. Poslije vjenčanja s novom suprugom, Veronike Desinić, sumnje u ubojstvo Elizabete su se povećale te je Fridrik po u nemilost oca Hermana II. koji ga je dao zatvoriti u Ojstricu, a zatim ga je dao zatočiti u Gornjem Celju, nakon čega je dao pogubiti Veroniku. Fridrik II. se ponovno pojavljuje u javnosti 1426. godine, a tri godine kasnije dobio je od kralja Kritpu u Slavoniji. W 1436 r. król Zygmunt ogłosił Fryderyka II. i jego syn Ulrik II. dziedzicznymi książętmia Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Król Albert II. potwierdził 17 sierpnia 1443 r. dziedziczny tytuł księcia, po czym hrabiowie Celje zawarli umowę o wzajemnym dziedzictwie z Habsburgami. W 1445 r. stał się, wraz ze swoim synem Ulrikiem II, banem całej Slawonii, wzmacniając w ten sposób swoją władzę w Slawonii i na Węgrzech, co doprowadziło go do konfliktu z członkami szlachty z rodziny Hunyadi, która uniemożliwiła Celjemu dojście do królewskiej korony bośniackiej [2]. Godine 1436. kralj Žigmund je proglasio Fridrika II. i njegova sina Ulrika II. nasljednim knezovima Svetog Rimskog Carstva. Kralj Albert II. potvrdio mu je 17. kolovoza 1443. nasljedni naslov kneza, nakon čega Celjski sklapaju s Habsburgovcima međusobni ugovor o nasljeđivanju. Godine 1445. postao je, zajedno sa sinom Ulrikom II., ban cijele Slavonije čime osnažuje svoju moć u Slavoniji i Ugarskoj, zbog čega je došao u sukob s članovima velikaške obitelji Hunjadi, koji su spriječili put Celjskih prema bosanskoj kraljevskoj kruni.[2]
BilješkeVanjske poveznice |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=link}