|
Friedrich II von Cilli (pol. Fryderyk II Celejski, chor. Fridrik II. Celjski, węg. Cillei II. Frigyes) (* 1377, † 9 czerwca 1454), austriacki i chorwacko-węgierski szlachcic, z rodziny hrabiów Cilli (chor. Celje). Syn Hermana II i Anna Schaunberg. Ban całej Slawonii (1445-1454)
Friedrich w 1405 r. poślubił Elżbietę, córkę księcia Stjepana I. Frankapana, która otrzymała w posagu połowę wyspy Krk, miasta Trsat, Bakar i Bribir koło Vinodolu. Ojciec Friedricha, Herman II, podarował młodej parze w używanie Steničnjak i Samobo w Slawonii oraz Krško, Kostanjevica, Mehovo i Novo Mesto w Dolenjskju. Po śmierci księżniczki Elżbiety, której śmierci byłą podejrzana, Friedrich został zmuszony do wyrzeczenia się wszystkich swoich dóbr frankapańskich. [1] Został osądzony w 1424 r. przez króla Danii Eryka VII, na wniosek króla Zygmunta, po śmierci żony, ale nie wydano wyroku. Po ślubie z nową żoną, Veroniką Desinićką, wzrosło podejrzenie morderstwa Elżbiety, a Friedrich stracił zaufanie ojca Hermana II, który uwięził go w Ojstricy, a następnie uwięził w Gornji Celje, po czym stracił Veronikę. Friedrich ponownie pojawił się publicznie w 1426 r., a trzy lata później otrzymał od króla Kritpu w Slawonii.
Godine 1405. oženio se Elizabetom, kćerkom kneza Stjepana I. Frankapana, koja je kao miraz od oca dobila polovinu otoka Krka, gradove Trsat, Bakar i Bribir u Vinodolu, a Fridrikov otac Herman II. darovao je mladom paru na uživanje Steničnjak, Samobor u Slavoniji te Krško, Kostanjevicu, Mehovo i Novo Mesto u Dolenjskoj. Nakon smrti kneginje Elizabete, za čiju je smrt osumnjičen, Fridrik je bio prisiljen odreći se svih frankapanskih posjeda.[1] Godine 1424. trebao mu je suditi danski kralj Erik VII., na molbu kralja Žigmunda, zbog smrti supruge, ali presuda nije bila donesena. Poslije vjenčanja s novom suprugom, Veronike Desinić, sumnje u ubojstvo Elizabete su se povećale te je Fridrik po u nemilost oca Hermana II. koji ga je dao zatvoriti u Ojstricu, a zatim ga je dao zatočiti u Gornjem Celju, nakon čega je dao pogubiti Veroniku. Fridrik II. se ponovno pojavljuje u javnosti 1426. godine, a tri godine kasnije dobio je od kralja Kritpu u Slavoniji.
W 1436 r. król Zygmunt ogłosił Friedrich i jego syn Ulryka II dziedzicznymi książętami Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Król Albert II potwierdził 17 sierpnia 1443 r. dziedziczny tytuł księcia, po czym hrabiowie Celje zawarli umowę o wzajemnym dziedziczeniu z Habsburgami. W 1445 r. Friedrich stał się, wraz ze swoim synem Ulrykiem II, banem całej Slawonii, wzmacniając w ten sposób swoją władzę w Slawonii i na Węgrzech, co doprowadziło go do konfliktu z członkami szlachty z rodziny Hunyadi, która uniemożliwiła Friedrichowi dojście do królewskiej korony bośniackiej [2].
Godine 1436. kralj Žigmund je proglasio Fridrika II. i njegova sina Ulrika II. nasljednim knezovima Svetog Rimskog Carstva. Kralj Albert II. potvrdio mu je 17. kolovoza 1443. nasljedni naslov kneza, nakon čega Celjski sklapaju s Habsburgovcima međusobni ugovor o nasljeđivanju. Godine 1445. postao je, zajedno sa sinom Ulrikom II., ban cijele Slavonije čime osnažuje svoju moć u Slavoniji i Ugarskoj, zbog čega je došao u sukob s članovima velikaške obitelji Hunjadi, koji su spriječili put Celjskih prema bosanskoj kraljevskoj kruni.[2]
Przypisy
Vanjske poveznice
|
|
.svg){kind=link}