Mog
Mog został nominowany po raz drugi na urząd palatyna w 1198 r., zastępując Ezawa (Ézsau).
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Mog, także Moch lub Mok (* nieznana, † po 1210), węgierski wielmoża, trzykrotny palatyn[1], za panowania królóe Węgier Beli III i Emeryka. Spis treściRodzinaJego pochodzenie jest nieznane, podobnie jak przodkowie; historycy Mór Wertner i Pál Engel przypisali go do klanu Hont-Pázmány jako syna Jakó Hont-Pázmányego z gałęzi Födémes[2], podczas gdy Attila Zsoldos argumentował, że palatyn Mog był identyczny z Mogiem z rodu Csanád, którego syn Michał jest wymieniony w dokumencie z 1237 roku.[3] Mog miał dziecko ze swoją nieznaną z imienia żoną.[1] KarieraMog był lojalnym stronnikiem króla Węgier Beli III. Zobowiązał się wziąć udział w krucjacie do Ziemi Świętej, ale pozwolono mu odroczyć wypełnienie swojego ślubu[1]. Służył jako sędzia królewski między 1185 a 1186.[3] Został mianowany ispánem komitatu Nyitra w 1188 r.[3] Na początku został palatynem za rządów Beli III, zapewne w latach 1192–1193, jednak zgodnie z nieautentycznymi królewskimi przywilejami, był nim już w 1188 r., a także został wymieniony jako palatyn w fałszywym dyplomie wydanym w 1194 r.[3] Oprócz tego wysokiego stanowiska Mog działał również jako ispán komitatu Bács między 1192 a 1193.[3] W ten sposób był pierwszym znanym palatynem, który oprócz godności otrzymał także ispánat[4]. Jego pierwsza kadencja jako palatyna odzwierciedlała rozwój funkcji tego stanowiska; łacińska fraza „comes” przywiązana na stałe do tytułu urzędu, termin „palatinus” stopniowo zmieniał się na rzeczownik w następnych dziesięcioleciach[4]. Według statutu wydanego przez diecezję Veszprém w 1192 r. palatyn Mog działał jako sędzia w dwóch procesach ziemskich Haholda II, który oskarżył pewnego Parisa o wywłaszczenie części majątku Haholda. Drugi proces odbył się między Haholdem a udvornici z komitatu Zala. W obu przypadkach Mog orzekł na korzyść Haholda. Jest to pierwsze źródło, gdy palatyn uznał, że nie ma specjalnych rozkazów od króla.[4] Jest zatem wysoce prawdopodobne, że podczas pierwszej kadencji Mog mógł na stałe ustanowić niezależną ławę sądów palatyńskich. Sądowa rola szczególnej obecności monarchy została przekształcona na stanowisko sędziego królewskiego, w wyniku funkcji ekonomicznych sędziego królewskiego przejętych przez skarbnika królewskiego, których godność została ustabilizowana w tym czasie[4]. Mog został nominowany po raz drugi na urząd palatyna w 1198 r., zastępując Ezawa (Ézsau).[3] Został ponownie ispánem komitatu Bács (który był przywiązany do godności palatyńskiej)[3]. Jednak w następnym roku Mog stracił swój urząd. Książę Andrzej zawiązał swój spisek przeciwko swojemu starszemu bratu Emerykowi, królowi Węgier, z pomocą wielu innych biskupów i panów, w tym Moga. Próba zamachu stanu została jednak odkryta 10 marca 1199 r., a wojska królewskie rozgromiły armię Andrzeja, a sam książę uciekł do Austrii. Mog utracił wszystkie swoje wpływy polityczne na czas pozostałych rządów Emeryka, a w tej desperackiej sytuacji postanowił w końcu spełnić swoje ślubowanie i w ten sposób przyłączył się do czwartej krucjaty[1]. Powrócił na Węgry, gdy Andrzej II wstąpił na tron w 1205 r., po nagłej śmierci bratanka, Władysława III, syna Emeryka. Mog służył jako ispán komitatu Bodrog w 1205 roku.[5] Mog uczestniczył w kampanii Andrzeja na rzecz odzyskania Halicza i ochrony królestwa dzieci księcia Daniela Romanowicza. Gdy Andrzej, teraz także „król Galicji i Lodomerii”, wrócił do domu, pozostawił garnizon węgierski w Sanoku pod dowództwem Moga.[1] W 1206 r. Mog został mianowany palatynem po raz trzeci[3] i ispánem komitatu Sopron[3]. Oprócz tych urzędów był także [ispán]]em komitatu Bihar od 1206 do 1207.[3] Wkrótce został jednak usunięty z najbliższego kręgu króla i nie otrzymał już żadnej godności[1]. Zgodnie ze statutem był [ispán]]em komitatu Bars w 1208 roku.[3] W latach 1208–1210 działał jako ispán komitatu Pozsony. Zmarł jakiś czas później[3] Źródła
Przypisy |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Saint Stephen do współczesności – Encyklopedia biograficzna") (2. wyd.) (po węgiersku); str. 240. Helikon Kiadó Kft., Budapest; ISBN 963-547-085-1.
- ↑ Engel: Genealógia (Genus Hont-Pázmány 5., Födémes branch)
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Świecka archontologia Węgier, 1000–1301"). str. 16-17, 27, 126, 134, 138, 141, 173, 183, 197, 338. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Szőcs, Tibor (2014). A nádori intézmény korai története, 1000–1342 ("Wczesna historia instytucji palatynatu: 1000–1342"). Subsidia ad historiam medii aevi Hungariae inquirendam Vol. 5., str. 15, 47-48. Budapest; ISBN 978-963-508-697-9
- ↑ Szabados, György (1999). "Imre és András [Emeryk i Andrzej]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 133 (1): 85–111. ISSN 0039-8098.
- 0b
- Strony importowane z angielskiej Wikipedii
- Krzyżowcy IV wyprawy
- Palatyni Królestwa Węgier
- Ród nieznany
- Sędziowie królewscy
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Urodzeni w XII wieku
- Zmarli w XIII wieku
- Nieznana data śmierci