Szécs II. Mikó
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Mikó (II) z pokrewnych Szécs (węgierski: Szécs nemán (II.) Mikó; zmarł 1305 lub 1306) był węgierskim szlachcicem i dworzaninem, Lodomer, arcybiskup Esztergom. Mikó (II) from the kindred Szécs (; died 1305 or 1306) was a Hungarian nobleman and courtier, who served as Master of the horse for a short time in 1291. He was a confidant of Lodomer, Archbishop of Esztergom. Spis treściLand property and courtly career Nieruchomość gruntowa i kariera dworskaMikó II urodził się w rodach Szécsa jako syn Mikó I. Po stronie matki był spokrewniony z Sykstusem, kanonikiem Esztergom i wybitnym dyplomatą na dworze królewskim króla Béli IV. Paweł z Komárom nazwał nieżyjącego Mikó swoim „bratem” 6 października 1306 r., Co sugerowało, że byli braćmi. Jednak w średniowiecznej terminologii łacińskiej wyrażenie „brat” oznaczało także (odległego) „krewnego”. Krisztina Historyk Tóth argumentował, że Paweł związany jest z klanem Szécs tylko ze strony matki, ponieważ Mikó nie wspomniał o nim w swojej ostatniej testamencie w 1305 roku. [1] Mikó II was born into the gens Szécs as the son of Mikó I. Through maternal side, he was related to Sixtus, a canon of Esztergom and illustrious diplomat in the royal court of King Béla IV. Paul of Komárom referred to the late Mikó as his "frater" on 6 October 1306, which suggests they were brothers. However in medieval Latin terminology, the phrase "frater" also meant simply a (distant) "relative". Historian Krisztina Tóth argued Paul connected to the Szécs clan only from maternal side, as Mikó did not mention him in his last will and testament in 1305.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po raz pierwszy pojawił się we współczesnych źródłach w 1258 roku, kiedy Sykstus sprzedał część swojej odziedziczonej ziemi w Heteny (dziś Chotín na Słowacji) swojemu krewnemu i sąsiadowi Mikó, aby sfinansować swoją misję dyplomatyczną w Rzymie [2]. W 1270 roku Sykstus był członkiem węgierskiej delegacji wysłanej do Neapolu, która eskortowała ówczesną dwunastoletnią księżniczkę Marię, aby poślubić Karola Kulawego. Wcześniej sprzedał kolejną część Siedmiu za 70 srebrnych monet Miko. Kiedy Palatyn Matthew Csák został powierzony królowi Władysławowi IV w 1278 r. Do przywrócenia prawa i porządku w królestwie, Mikó dokonał legalnego przejęcia swoich udziałów przed Matthew, który mieszkał w Komarnie (dziś Komarno na Słowacji) pod koniec roku , W ten sposób udało mu się uniknąć konfiskaty jego ziem. W 1280 r. Nabył inne części ziemi Siedmiu od arcybiskupa Lodomera w zamian za swoje części w Födémes i winnicy w okręgu Komárom [1]. He appeared first in contemporary sources in 1258, when Sixtus sold some part of his inherited land in Hetény (today Chotín in Slovakia) to his relative and neighbour Mikó, in order to finance his diplomatic mission to Rome.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In 1270, Sixtus was among the members of the Hungarian delegation sent to Naples which escorted the then twelve-year-old princess Mary to marry Charles the Lame. Before that he sold another part of Hetény for 70 silver coins to Mikó. When Palatine Matthew Csák was entrusted to restore law and order in the realm by King Ladislaus IV in 1278, Mikó had to prove the legitimate acquisition of his holdings before Matthew, who resided in Komárom (today Komárno in Slovakia) at the end of the year. Thus he successfully avoided the confiscation of his lands. In 1280, he acquired other parts in the land of Hetény from Archbishop Lodomer, in exchange for his portions in Födémes and Szőlős in Komárom County.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} W pierwszej połowie lat 1280. Mikó poślubił niezidentyfikowaną córkę Maurice'a Vázsony'ego, krewnego i komornika, z arcybiskupem Lodomerem. Następnie Miko sprzedał połowę majątku Heteny za 50 srebrnych monet swojemu teściowi 17 kwietnia 1285 r. Wspólnie kupili dalsze ziemie w Ametiud od Macsali, innego krewnego Sykstusa w 1287 r. [1] Zarówno Maurice, jak i Mikó należeli do wewnętrznego kręgu królowej Elżbiety Sycylijskiej (lub Isabelli), która była chroniona przez Lodomer po uwolnieniu z więzienia na Wyspie Małgorzaty. Elżbieta została w Esztergom i założyła tam swój własny sąd. [3] Uczyniła Mikó swoim mistrzem konia około maja 1290 r. [4] Karta z tego roku głosiła, że Miko przypadkowo złamał pieczęć królowej, gdy Benedykt Rad, biskup Veszprém, poprosił o potwierdzenie własności ziem w powiecie Zala. Mimo to Elżbieta podarowała Mikóowi ziemie Saint Kitts i Nevis. Po protestach Benedykta Królowa podarowała mu konia i Vámosa w powiecie Veszprém. Wkrótce Władysław IV został zamordowany 10 lipca 1290 r. Jego wdowa Elżbieta pozostała w Esztergom pod ochroną Lodomera, który poparł przybycie króla Andrzeja III [3]. Mikó został mianowany na mistrza konia na dworze królewskim w krótkim czasie w 1291 r. [5] In the first half of the 1280s, Mikó married an unidentified daughter of Maurice Vázsony, a relative and bailiff to Archbishop Lodomer. Following that, Mikó sold half of the Hetény estate for 50 silver coins to his father-in-law on 17 April 1285. They jointly bought further land in Hetény from Ampud of Macsala, another relative of Sixtus in 1287.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Both Maurice and Mikó belonged to the inner circle of Queen Elizabeth of Sicily (or Isabella), who was protegeed by Lodomer after her release from imprisonment in the Margaret Island. Elizabeth stayed in Esztergom and established her own court there.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} She made Mikó as her Master of the horse around May 1290.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A charter from that year narrated that Mikó accidentally broke the queen's seal, when Benedict Rád, Bishop of Veszprém requested confirmation the ownership of lands in Zala County. Despite this, Elizabeth donated the lands of Szentvidkála and Csicsónivegy to Mikó. After Benedict's protestation, the Queen donated Lovas and Vámos in Veszprém County to him, instead. Soon, Ladislaus IV was assassinated on 10 July 1290. His widow Elizabeth stayed in Esztergom under the protection of Lodomer, who supported the arrival King Andrew III.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Mikó was appointed Master of the horse in the royal court for a short time in 1291.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Późniejsze życieW 1292 r. Był obecny przed kapitułą Pecz jako świadek podczas długotrwałego procesu przeciwko obywatelom Esztergom, który stworzył dobra Archidiecezji Esztergom i zaatakował domy lokalnego rektora oraz dwóch kanoników jeszcze po śmierć Béli IV w 1270 r. Mikó pozostał w mieście nawet po śmierci Lodomera w styczniu 1298 r. i wyjeździe Elżbiety do Neapolu pod koniec 1299 r. Mikó złożył ostatni testament i będzie 16 grudnia 1305 r. Jako bracia Iwan i Henryk II w Kőszeg oblegli i schwytali Zamek Esztergom w tym roku, Krisztina Tóth uważała Mikó za śmiertelnie rannego w potyczce. Twierdziła, że jego ostatni nie zostanie zrobiony w zwykły sposób, ponieważ wybitni członkowie lokalnego rozdziału uciekli przed nadciągającymi wojskami Kőszeg. [3] In 1292, he was present before the chapter of Pécs as a witness during a long-term lawsuit against the citizens of Esztergom, who looted the goods of the Archdiocese of Esztergom and attacked the houses of the local provost and the two canons still after the death of Béla IV in 1270. Mikó remained in the town even after Lodomer's death in January 1298 and Elizabeth's departure to Naples in late 1299. Mikó made his last testament and will on 16 December 1305. As brothers Ivan and Henry II Kőszegi besieged and captured Esztergom Castle in that year, Krisztina Tóth considered Mikó was fatally wounded in the skirmish. She argued his last will was not done in the usual way as prominent members of the local chapter fled from the advancing Kőszegi troops.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Mikó podarował większość swojej własności augustianom z Esztergom, którzy mieszkali w klasztorze św. Anny, gdzie wcześniej Mikó zbudował także kaplicę. Zapisał swoje ziemie w Hetény i Örs (dziś część Komárno) do Archidiecezji Esztergom. Dla duchowego zbawienia zmarłej żony podarował swoją winnicę w Esztergom i połowę wyspy Hort klasztorowi św. Anny. Jego ewentualna siostrzenica przebywała w Bead i otrzymywała inne części Horta i Kistaty, a jego niezidentyfikowanej siostrze przyznano jedną czwartą od Horta. Mikó zmarł bezdzietnie do 6 października 1306 r., Kiedy jego krewny Paul Szécs zaniedbał swój ostatni i poprosił króla Otto o wyżej wymienione ziemie za swoją lojalność [6]. Mikó donated most of his property to the Augustinians of Esztergom who resided in the St. Anne friary, where Mikó formerly also built a chapel. He bequeathed his lands in Hetény and Örs (today part of Komárno) to the Archdiocese of Esztergom. For his late wife's spiritual salvation, he donated his vineyard in Esztergom and half of the Hort island to the St. Anne friary. His possible niece Gyöngyös received other parts of Hort and Kistata, while his unidentified sister was granted a quarter from Hort. Mikó died childless by 6 October 1306, when his relative Paul Szécs neglected his last will and requested to donate the above mentioned lands for himself from King Otto for his loyalty.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
