Życiorys
Ellerbach Bertold (bd), pochodzenia południowo-niemieckiego, syn Burkharda, żonaty z Barbarą Szécsi Lendvai.
Dél-német eredetű családból származott. Burkhard fia. Lendvai Szécsi Borbálát vette feleségül.
Bertold był dworzaninem w latach 1455-1457, koniuszym królewskim w 1458-59. Wraz z żoną przyłączył się do buntu szlachty węgierskiej na Zachodzie przeciwko Maciejowi I w 1459 i poparł wybór niemiecko-rzymskiego cesarza Fryderyka III na króla Węgier. W 1462 r. przysięgał jednak wierność Maciejowi i otrzymał ułaskawienia. W latach 1462-64 był ispánem komitatu Verőce, w latach 1464-65 ponownie koniuszym królewskim. Dosłużył się godności wojewody Siedmiogrodu w latach 1465–67. W 1467 r. przyłączył się do buntu w Siedmiogrodzie, a nawet stał się jednym z jego przywódców. Po tym, jak król Maciej stłumił bunt, poddał się, utracił pozycję, ale ponownie odzyskał ją. Od 1469 był ispánem komitatu Vas.
1455-57-ben udvari vitéz, 1458-59 lovászmester. Felesége révén csatlakozott a nyugat-magyarországi főnemesek I. Mátyás elleni lázadásához (1459) és támogatta III. Frigyes német-római császár magyar királlyá választását. 1462-ben hűséget fogadott Mátyásnak és kegyelmet kapott. 1462-64-ben a verőcei ispán, 1464-65-ben ismét lovászmester. A vajdai méltóságot 1465-67-ben töltötte be. 1467-ben csatlakozott az erdélyi lázadáshoz, sőt annak egyik vezetője lett. Miután Mátyás király elfojtotta a lázadást, behódolt, tisztségét azonban elvesztette birtokait viszont megtarthatta. 1469-től vasi ispán volt.
Potomstwo
Rodzina wymarła wraz z jego synem Janem, a ich majątek został przejęty przez ród Erdődy na podstawie umowy spadkowej z Tomaszem Bakóczem.
Fiával, Jánossal kihalt a család, vagyonukat Bakócz Tamással kötött örökösödési szerződés alapján az Erdődyek szerezték meg.
Przypisy
Források
- Szablon:MÉL
- Szablon:CitPer
- Az izraeli Nemzeti Könyvtár Levéltára: Corvin Mátyás titkos pecsétjével ellátott okmány a monyorókeréki Perthold Elderbach (Berthold Ellerbach) ügyében. Buda, 1470.[1]
|
|
