Berislavići Grabarski (rodzina)

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Historia

'Berislavici Grabarski lub Berislavici Doborski (łac. Berislaus nobiles de Grabarya, węg. Beriszló), chorwacka szlachecka rodzina ze Slawonii, nazwana na cześć posiadłości Grabarje w żupanacie Požega, a czasem Doborski (od miasta Dobor), które było własnością tego rodu od 1470 r.

The Berislavić family of Graberje (chor. Berislavići Grabarski, also known as Berislavići Doborski), was a Croatian noble family from the Požega County of Slavonia, allegedly originating from Ban Borić. The family served as Despots of Serbia until 1535 when the Ottomans executed prince Stjepan Berislavić.[1][2]

Zgodnie z tradycją rodzinną potomkowie XII-wiecznego bośniackiego bana Borica [1] Są one wymienione w źródłach pochodzących z XIII wieku i można je prześledzić nieprzerwanie od XV do pierwszej połowy XVI wieku, kiedy to rodzina wyginęła [2].

Pierwsza wzmianka o rodzinie to Berislav z Dubovika (1250. W XV wieku odgrywali oni już ważne role polityczne w Chorwacji, w tym czasie posiadali majątki w powiecie Požega (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i w mniejszym stopniu w powiecie Vukovar (Vinkovci, Petrovci), a później ich przejęcia to Mikanovci, Satnica, Sarvas, Koprivna, Niemcy, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Otvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinikos, Paka, Susanjevac . [3]

Od obitelji se prvi spominje Berislav od Dubovika (1250. U 15. stoljeću već vrše važne političke uloge u Hrvatskoj. U to vrijeme posjedovali su imanja u Požeškoj županiji (Grabarje, Brod, Dubočac, Kobaš, Svinjar, Dubovik, Daranovac) i manjim dijelom u Vukovskoj županiji (Vinkovci, Petrovci), dok su im kasnije stečevine Mikanovci, Satnica, Sarvaš, Koprivna, Nijemci, Vrba, Rušćica, Vranovci, Slobodnica, Odvorci, Ruševo, Bukovlje, Tomica, Završje, Slatinik, Paka, Šušnjevac i Levanjska varoš.[3]

Pierwszym wybitnym członkiem rodziny był Benedykt (około 1450–1464), a jego następcami byli jego synowie: Mikołaj, Desha, Jan i Marcin. Martin zaczyna nazywać siebie Berislavic. Francis, syn Johna i John, syn Martina, są najbardziej znaczącymi przedstawicielami rodzaju. Franjo Berislavić († 1517) brał udział w bitwie pod Krbavem w 1493 r., Wyróżniał się jako Sztandar Jajce (1494–1496 i 1499– 1503), a także był obchodzony w bitwie pod Dubicą w 1513 r. Ze swoim kuzynem Banem Piotrem z Trogiru. Kuzyn Franjin, Ivan (Ivaniš) († 1514) był zakazem złotnictwa w 1494 r. I zakazem składania jaj w latach 1511–1513. Za namową chorwacko-węgierskiego króla Władysława II. (1490-1516) poślubił wdowę po serbskim despocie Jovanie Brankovicu, Jelenie Jaksic, po czym został nazwany nowym tytułem serbskim despotą [4].

Prvi istaknuti član porodice bio je Benedikt (oko 1450.-1464.), kojeg su naslijedili sinovi Nikola, Deša, Ivan i Martin. Martin se prvi počinje nazivati Berislavićem. Franjo, sin Ivanov i Ivan, sin Martinov najznačajniji su predstavnici roda. Franjo Berislavić († 1517.) sudjelovao je u Krbavskoj bici 1493. godine, istaknuo se kao jajački ban (1494.–1496. i 1499.–1503.), a proslavio se u bitki kod Dubice 1513. uz rođaka bana Petra Trogirskog. Franjin bratić, Ivan (Ivaniš) († 1514.) bio je srebrnički ban 1494. godine, a jajački ban 1511.-1513. Na nagovor hrvatsko-ugarskog kralja Vladislava II. (1490.-1516.) oženio je udovicu srpskog despota Jovana Brankovića, Jelenu Jakšić, nakon čega je proglašen novim naslovnim srpskim despotom.[4]

Syn Iwana, Stjepan Berislavić († 1535) był tytułowym despotycznym despotą i ostatnim męskim członkiem rodziny Grabarskich Berislavić. Najpierw zgodził się ze słowiańską szlachtą wzdłuż Zapolja, a później z Habsburgami. Przez pewien czas był w służbie tureckiej w Slawonii. Został zabity przez Husrew-błagającego, gdy próbował pogodzić się z Ferdynandem z Habsburga (1526-1564) i zerwał sojusz z Turkami.

Ivanov sin, Stjepan Berislavić († 1535.) bio je naslovni srpski despot i zadnji muški član obitelji Berislavića Grabarskih. Najprije pristao sa slavonskim plemićima uz Zapolju, a poslije uz Habsburgovce. Neko vrijeme bio je u turskoj službi po Slavoniji. Ubio ga je Husrev-beg kada se pokušao pomiriti s Ferdinandom Habsburškim (1526.-1564.) i otkazati savezništvo s Turcima.

Pochodzenie

Zgodnie z rodzinną tradycją przodkiem rodu był Ban Borić z Bośni, panujący od 1154 do około 1167 roku. [3]

According to the family tradition Ban Borić of Bosnia, ruled from 1154 until c.1167, was an ancestor of the family.[3]

Znani członkowie

Zobacz także

Źródła

  • C. Tóth, Norbert; Horváth, Richárd; Neumann, Tibor; Pálosfalvi, Tamás (2016). Magyarország világi archontológiája, 1458-1526, I: Főpapok és bárók [Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I: Prałatowie i baronowie]. MTA Bölcsészettudományi Kutatóközpont, Történettudományi Intézet. ISBN 978-963-416-035-9.

Przypisy

  1. Marija Karbić. Rod Borića bana: primjer plemićkog roda u srednjovjekovnoj Požeškoj županiji. Doktorska disertacija, Filozofski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, Hrvatska 2005.
  2. {{#invoke:Citation/CS1|citation |CitationClass=journal }}
  3. {{#invoke:Citation/CS1|citation |CitationClass=journal }}
  4. C. Tóth i in. 2016 ↓, str. 141.
  5. C. Tóth i in. 2016 ↓, str. 142.
  6. C. Tóth i in. 2016 ↓, str. 143.

Further reading

Vanjske poveznice

Berislavići Grabarski

Kraj Królestwo Chorwacji
Despot Serbii
Pierwszy
Ostatni
Początek
Koniec
Pochodzenie chorwackie
Klan Berislavići