Gutkeled (klan)

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Za: Gut-Keled

Gutkeled

Herb {{{dynastia}}}
Kraj Królestwo Wegier
{{{tytulatura}}}
Pierwszy {{{pierwszy}}}
Początek {{{początek}}}
Pochodzenie {{{pochodzenie}}}
Gałęzie Adonyi
Apagyi
Atyai
Báthory
Diószegi
Dobi
Gacsályi
Guthi
Országh (Guthi)
Kun
Pelbárthidi
Rozsályi
Szemesi
Maróthy
Várdai
Grb Gut-Keleda

Gut-Keled (Cletgud, Gledguth, Guthkeled, Gutkeled, Gwthkeleth), węgierski ród niemieckiego pochodzenia z gniazdem rodowym posiadłością Gut na Węgrzech, na północny zachód od Stolni Biograd (Székesfehérvár).

Gut-Keled (Cletgud, Gledguth, Guthkeled, Gutkeled, Gwthkeleth), ugarski velikaški rod njemačkog podrijetla s matičnim posjedom Gut u Ugarskoj, sjeverozapadno od Stolnog Biograda.

Według węgierskiego kronikarza Simona Kézaia (XIII w.) przybyli na Węgry z Niemiec w połowie XI wieku. Na ziemiach chorwackich posiadali znaczne majątki w żupanach Križevci i Zagrzebskim. Apaj był banem całej Slawonii (1237–39), podobnie jak jego brat Nikola (1240).[1]

Prema ugarskom kroničaru Simonu de Kézi (13. st.), u Ugarsku su došli iz njemačkih zemalja polovicom 11. stoljeća. U hrvatskim zemljama imali su znatne posjede u Križevačkoj i Zagrebačkoj županiji. Apaj je bio ban cijele Slavonije (1237–39), a istu je dužnost obnašao i njegov brat Nikola (1240).[2] 

Najsłynniejszymi członkami tego rodzaju byli Stjepan Gut-Keled, ban Pobrzeża (1243–1249) i ban Slawonii (1248–1260), Joakim Pektar, ban całej Slawonii (1270-1272), który wszedł w konflikt z Babonićiami. Po jego śmierci jego szwagier przejął jego brat Nikola z Gackiej, urząd bana całej Slawonii (1275, 1278 - 1279), bana Pobrzeża (1275), bana całej Chorwacji i Dalmacji (1275 - 1277), kontynuując konflikty z Babonićiami do 1280 r.[3]

Najpoznatiji članovi roda bili su Ban Stjepan Gut-Keled,  primorski od (1243–1249) i slavonski ban od (1248. - 1260.). Joakim Pektar, ban cijele Slavonije (1270.-1272.), koji je došao u sukobom s Babonićima. Nakon njegove smrti, starješinstvo u rodu preuzeo je njegov brat Nikola od Gacke, ban cijele Slavonije (1275., 1278.–1279.), primorski ban (1275.), ban cijele Hrvatske i Dalmacije (1275.–1277.), koji je nastavio sukobe s Babonićima do 1280. godine.[4] 

Iz roda Gut-Keleda nastale su brojne velikaške obitelji (npr. Báthory, Morovićki).

A Gutkeled nemzetség ágai és családjai

Gałęzie i rodziny rodzaju Gutkeled

A nemzetség 2, a sárvármonostori és a majádi főágra oszlik, amelyekből 4 és 3 ágon keresztül legalább 55 nemesi]] származik.[5] A két főág és a hét ág:[6]

Rodzaj jest podzielony na 2 główne gałęzie, Sárvár Monostor i Majád, z których co najmniej 55 szlachty rodzi się przez 4 i 3 gałęzie]]. [5] Dwie główne gałęzie i siedem gałęzi: [6]

Klan Gutkeled

Ismert Gutkeled nembeliek

Notable members

Z linii Gut-Keled wywodzą się wielkie rody:

  • Adonyi
  • Apagyi
  • Atyai
  • Báthory
  • Diószegi
  • Dobi
  • Gacsályi
  • Guthi
  • Országh (Guthi)
  • Kun
  • Pelbárthidi
  • Rozsályi
  • Szemesi
  • Maróthy
  • Várdai

Várdai ág[9]

Oddział ten był jednym z najbogatszych i najbardziej prestiżowych z głównego oddziału Sárvár Monostor. Do tej gałęzi należał Pelbárt, syn Pelbála I, który był jednym z pobożnych klasztorów Sarvar w 1250 r. W 1264 roku mieszkał w Gacsály. Kuzynem Pelbarda I. był Michael, przodek Várday. Jego synami byli Aladár i László, którzy w 1250 r. Pracowali nad odbudową klasztoru Sarvar. Wnuk Aladára, János, wygrał Szamosbecsset w 1330 roku z głównego paska Druget Vilmos w Spiszu i Abaújvár, ale musiał go zwrócić w 1334 roku. W 1333 r. Kupił od Bałkanów jedną czwartą wioski Pete'a, a następnie Várdai]] nabywał coraz więcej posiadłości w okręgu Satu Mare.

Ez az ág a sárvármonostori főág egyik leggazdagabb és legelőkelőbb hajtása volt. Ehhez az ághoz tartozott I. Pelbált fia Pelbárt, aki 1250-ben Sárvármonostor kegyurai között foglalt helyet. 1264-ben Gacsályon lakott. I. Pelbárt unokatestvére volt Mihály, a Várday]] őse. Fiai Aladár és László voltak, akik 1250-ben Sárvármonostor helyreállításán fáradoztak. Aladár unokája János, 1330-ban Szamosbecset nyerte Druget Vilmos szepesi és abaújvári főispántól, de ezt 1334-ben vissza kellett adnia. 1333-ban megvette Pete helység negyedét a Balkányiaktól, ettől kezdve a Várdai]] mindegyre több birtokot szerzett Szatmár vármegyében is.

Várdai

Farkas ága[13]

Tiba ága[9]

Majádi főág

Majád

Bátori ág[14]


Egyedmonostori ág[15]

Lotárd ága[16]

Egyéb tagok

Bilješke

Vanjske poveznice