Aba Makján
Źródło: [1]
| Strona | Autorzy | Nota |
| [2] | [3] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Aba nembeli Makján nádor (1286–87), Bökény fia Makján (II) z pokrewnej Aba (węgierski: rodzaj Aba (II.) Makján; zmarł po 1288 r.) Był węgierskim władcą w XIII wieku, służył jako palatyn Węgier od 1286 do 1287 r. Był zagorzałym zwolennikiem Władysława IV Węgier. Makján (II) from the kindred Aba (; died after 1288) was a Hungarian lord in the 13th century, who served as Palatine of Hungary from 1286 to 1287. He was a staunch supporter of Ladislaus IV of Hungary. Spis treściPochodzenieMakján (lub Mokyanus) urodził się w mniejszej i mniej znaczącej gałęzi Debrő potężnego i rozszerzonego genu (klanu) Aba. [1] Jego ojcem był Bökény I, właściciel Tállyi i jej zamku w hrabstwie Zemplén [2] Dawniej historyk Paul Engel błędnie zidentyfikował go jako syna Becsego II, brata Bökény. W rzeczywistości jego kuzynem był Makján III, przodek rodziny Debrő i budowniczy zamku Makján (dziś ruiny w pobliżu Egerszalók, hrabstwo Heves). Makyan miał dwóch braci, Filipa i Mikołaja. [1] Makján (or Mokyanus) was born into the minor and less significant Debrő branch of the powerful and extended gens (clan) Aba.[1] His father was Bökény I, the owner of Tállya and its castle in Zemplén County.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Formerly, historian Pál Engel incorrectly identified him as the son of Becse II, Bökény's brother. In fact, Makján III, the ancestor of the Debrői family and builder of the Makján Castle (today ruins near Egerszalók, Heves County) was his cousin. Makján had two brothers, Philip and Nicholas.[1] CareerWraz z innymi niższymi szlachtami ze Wschodnich Węgier i Transtisii, na przykład Michael Balogsemjén, Rubinus Hermán i Mizse, zobowiązali się do wspierania wysiłków króla Władysława IV („Cuman”). Centralny rząd Węgier utracił władzę, ponieważ prałaci i baronowie rządzili królestwem niezależnie od monarchy. Aby wyeliminować wpływ potężnych baronów na sobór królewski, Władysław przeprowadził sam zamach stanu we wrześniu 1286 r., Wydalając członków grupy barokowej Kőszegi - Borsa z organu rządowego. Pomijając rywala Kőszegisów, oddział Széplak z klanu Aba reprezentowany przez Amadeusza i Petera, bardzo dalekich krewnych Makjána, Ladislaus IV mianował na swoich wysokich stanowisk własnych lojalnych żołnierzy i mniejszą szlachtę. Ponadto Władysław uwięził swoją żonę Elżbietę i przekazał cały swój dochód swojej kochance Kuman. [3] Alongside other lower nobles from Eastern Hungary and Transtisia, for instance Michael Balogsemjén, Rubinus Hermán and Mizse, he committed to supporting the efforts of King Ladislaus IV ("the Cuman"). Hungary's central government lost power because the prelates and the barons ruled the kingdom independently of the monarch. In order to eliminate the powerful barons' influence over the royal council, Ladislaus managed a self-coup in September 1286, expelling members of the Kőszegi–Borsa baronial group from the government body. Neglecting the Kőszegis' rival, the Széplak branch of the Aba clan, represented by Amadeus and Peter, Makján's very distant relatives, Ladislaus IV appointed his own loyal soldiers and lesser nobles to the high positions. In addition, Ladislaus imprisoned his wife Elizabeth and granted all her revenues to his Cuman mistress.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Podczas swojej autokratycznej próby Władysław uczynił Makjána Abę Palatynem Węgier [4]. Oprócz tego został mianowany ispán hrabstw Sopron, Moson i Somogy. Tytuły te były jednak czysto nominalne, ponieważ zbuntowana i oligarchiczna rodzina Kőszegi rządziła de facto niezależnie od zachodnich części Transdanubii, w tym do wspomnianych wcześniej trzech hrabstw [5]. Makján został wymieniony na tych czterech stanowiskach tylko w jednym dokumencie wydanym w Sárospatak w dniu 13 października 1286 r. W związku z tym Makján zwołał „zgromadzenie ogólne” (zgromadzenie ogólne) przed miejscową szlachtą w hrabstwie Zemplén, dawnej siedzibie Aba pokrewny, na rozkaz króla. [6] Tam Makján osądził sprawę o zabójstwo dwóch szlachciców. [7] Jest prawdopodobne, że Makján zachowywał swoją godność do wiosny 1287 r., Kiedy to wojska Kőszegi pokonały armię Władysława nad rzeką Zsitvą (Žitav). Monarcha został później zmuszony do pogodzenia się z baronami; Ivan Kőszegi został palatynem do czerwca. [4] During his autocratic attempt, Ladislaus made Makján Aba as Palatine of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Beside that, he was also appointed ispán of Sopron, Moson and Somogy counties. However these titles were purely nominal as the rebellious and oligarchic Kőszegi family ruled de facto independently the western parts of Transdanubia, including the aforementioned three counties by then.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Makján was mentioned in these four capacities only in a single document issued in Sárospatak on 13 October 1286. Accordingly, Makján summoned a "general assembly" (general congregatio) prior to that for the local nobles in Zemplén County, the ancient seat of the Aba kindred, at the command of the king.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} There Makján judged over a homicide case between two nobles.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} It is plausible that Makján held his dignity until spring 1287, when the Kőszegi troops defeated Ladislaus' army at the river Zsitva (Žitava). The monarch was forced to reconcile with the barons thereafter; Ivan Kőszegi was made Palatine by June.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Po krótkiej i efemerycznej roli w rządzie narodowym Makján utracił wszelkie wpływy polityczne i powrócił do statusu niższej szlachty. Jego pan i patron, Władysław IV spędził ostatnie lata swego panowania, wędrując z miejsca na miejsce, pozostając wśród swoich poddanych z Kumanu. Kiedy arcybiskup Lodomer zwolnił Władysława pod warunkiem, że król będzie żył zgodnie z chrześcijańską moralnością, król obiecał również zwolnić swoich „perfidnych, haniebnych doradców katolickich”, którzy mogli odnieść się do Makjána wraz z innymi arystokratami [8]. Makyan został po raz ostatni wspomniany przez współczesne akta w sierpniu 1288 r., Kiedy on i jego brat Filip byli obecni jako świadkowie w ustalaniu granic trzech ziem [9]. Makján nadal używa w dokumencie honorowego tytułu podniebienia [10]. After his brief and ephemeral role in the national government, Makján lost all political influence and relapsed into the status of lower nobility. His lord and patron, Ladislaus IV spent the last years of his reign wandering from place to place, staying among his Cuman subjects. When Archbishop Lodomer absolved Ladislaus on condition that the king would live in accordance with Christian morals, the king also promised to dismiss his "perfidious, disgraceful Catholic advisors", which perhaps referred to Makján, along with other nobles.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Makján was last mentioned by contemporary records in August 1288, when he and his brother Philip were present as witnesses during a determination of borders of three lands.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Makján still used the honorary title of palatine in the document.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Źródła
Przypisy |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
