Gyárfás
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Gervasius (węgierski: Gyárfás; zmarł po 1158 r.) Był węgierskim prałatem w XII wieku, który był biskupem Győr około 1156–1158. Gervasius (; died after 1158) was a Hungarian prelate in the 12th century, who served as Bishop of Győr around from 1156 to 1158. KarieraGervasius lub Geruasius rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania Geza II na Węgrzech. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r. [1] Kronikarz Rahewin opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka” [2]. Został wybrany na biskupa Győr w 1156 r. [3] Gervasius or Geruasius started his ecclesiastical career as a member of the royal chapel during the reign of Géza II of Hungary. He was styled as royal chaplain in 1146 and 1150.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was described as "high-skilled, remarkably cultivated man" by chronicler Rahewin.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was elected Bishop of Győr in 1156.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gézą II w marcu 1157 r., Aby udzielić archidiecezji Esztergom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Géza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr. [1] Jeszcze w tym samym roku Gervasius przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa coli (późniejszy nowy niemiecki zamek, obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył Wolfer, urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny Kőszeg. Gervasius podporządkował klasztor opactwu Pannonhalma. [1] Becoming a member of the royal council, he interceded with Géza II in March 1157 to grant the collection right of salt duties to the Archdiocese of Esztergom at Nána and Kakat (present-day Štúrovo, Slovakia). Through his intercession, Géza II also granted some privileges to the cathedral chapter of Győr.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Still in the same year, Gervasius contributed and permitted the foundation of the Benedictine Abbey of Küszén (later Németújvár, present-day Burg Güssing in Austria) to comes Wolfer, a Carinthian-born knight and ancestor of the Kőszegi family. Gervasius subordinated the monastery to the Pannonhalma Abbey.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gézy, Stephen, został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Szczepan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r. [4] Na żądanie cesarza, uprzywilejowane przez Szczepana, Géza przyjął Fredericka Barbarossę jako arbitra w jego konflikcie ze Szczepanem i wysłał swoich wysłanników - sędziego królewskiego Hédera (brata Wolfera) i biskupa Gervasiusa - na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odmówili Oskarżenia Stephena z powodzeniem doprowadziły do tego, że Frederick zajął neutralną pozycję, która „postanowiła odłożyć się na bardziej dogodny czas na rozstrzygnięcie” sporu między Gézą a Stephenem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa Stephen opuścił dwór niemiecki dla Cesarstwa Bizantyjskiego i osiadł w Konstantynopolu. [4] Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach w kontynuacji cesarza Gesta Friderici Otto Freisinga, błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, który był w rzeczywistości kolegialnym rozdziałem jego diecezji [5]. Pozostała część episkopatu Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był Andrew, który został wybrany biskupem Győr w 1169 r., Dziesięć lat później [3]. According to the contemporaneous Rahewin, Géza's younger brother Stephen was "accused before the king of aspiring to royal power". In fear of being seized and executed by his brother, Stephen sought refuge in the Holy Roman Empire in summer 1157.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Upon the emperor's demand, who favored Stephen, Géza accepted Frederick Barbarossa as arbitrator in his conflict with Stephen and sent his envoys – Judge royal Héder (Wolfer's brother) and Bishop Gervasius – to the Imperial Diet at Regensburg in January 1158. There the envoys refused Stephen's accusations and have successfully achieved that Frederick took a neutral position, who "decided to defer to a more suitable time the settlement" of the quarrel between Géza and Stephen. After Héder and Gervasius' successful diplomatic mission, Stephen, left the German court for the Byzantine Empire and settled in Constantinople.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Rahewin, who narrated the events in the continuation of Otto of Freising's Gesta Friderici imperatoris, incorrectly referred to Gervasius as "Bishop of Vasvár", which was, in fact, the collegiate chapter of his diocese.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The remaining part of Gervasius' episcopate is unknown. His nearest known successor was Andrew, who was elected Bishop of Győr in 1169, a decade later.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
