|
Stjepan I. Lacković (po węgiersku: Lackfy lub Lackfi István I.), (*? - † 1353.), chorwacko-słowiańsko-dalmatyński zakaz arystokracji Lacković.
Stjepan I. Lacković (na mađarskom: Lackfy ili Lackfi István I.), (*? - †1353.), hrvatsko-slavonsko-dalmatinski ban iz velikaške obitelji Lacković.
Życiorys
Stephen I. Lackovic był synem założyciela linii rodzinnej - Ladislava (Lacka). Posiadał tytuł księcia Siedmiogrodu (Siedmiogrodu), władcy prowincji, która w tym czasie (XIV wiek) była integralną częścią królestwa węgierskiego.
Stjepan I. Lacković bio je sin osnivača obiteljske loze - Ladislava (Lacka). Imao je titulu erdeljskog (transilvanijskog) vojvode, gospodara pokrajine koja je u ono vrijeme (14. stoljeće) bila sastavni dio Ugarskog kraljevstva.
W 1350 r. Został wybrany Banem Chorwacji, Slawonii i Dalmacji i pełnił tę funkcję do 1352 r. 30 października 1350 r. Król Ljudevit (Ludovik) I. Anjuvinac podarował go Medjimurje wraz z fortem Čakovec i św. Jeleną (gdzie jego syn jest Szczepan II założył później klasztor) i przez następne 47 lat, aż do 1397 r., Ta najbardziej wysunięta na północ część Chorwacji była własnością rodziny Lackovic.
Godine 1350. izabran je za bana Hrvatske, Slavonije i Dalmacije i tu je dužnost obnašao do 1352. Dana 30. listopada 1350. kralj Ljudevit (Ludovik) I. Anžuvinac darovao mu je Međimurje zajedno s čakovečkom utvrdom i Svetom Jelenom (gdje je njegov sin Stjepan II. kasnije osnovao samostan), te je sljedećih 47 godina, sve do 1397., taj najsjeverniji kraj Hrvatske bio u vlasništvu obitelji Lacković.
Podczas dowodzenia brał udział w licznych bitwach i wojnach prowadzonych przez króla Ljudevita w połowie XIV wieku, w tym w bitwach z miastami Averse i Neapolem we współczesnych Włoszech.
Vršeći najviše zapovjedne dužnosti, sudjelovao je brojnim bitkama i ratovima koje je vodio kralj Ljudevit sredinom 14. stoljeća, među kojima su bitke kod gradova Averse i Napulja u današnjoj Italiji.
Stjepan Miałem sześcioro dzieci, w tym Stjepan II, również znaczącą chorwacką zmorę.
Stjepan I. imao je šestero djece, među kojima i Stjepana II., također istaknutog hrvatskog bana.
|
|
Lackfi I. István
Stjepan I. Lacković
|
|
|
|
| Koniuszy królewski
|
| Okres
|
od 1326
do 1343
|
| Poprzednik
|
Fónyi Balázs
|
| Następca
|
Lackfi II. Dénes
|
| Skarbnik królewski
|
| Okres
|
od (1) 1342, (2) 1343
do (1) 1342, (2) 1344
|
| Poprzednik
|
1. Sirokai Miklós
2. Szécsényi I. Tamás
|
| Następca
|
1. Szécsényi I. Tamás
2. Tót Lőrinc
|
| Wojewoda Siedmiogrodu
|
| Okres
|
od 1344
do 1350
|
| Poprzednik
|
Sirokai Miklós
|
| Następca
|
Gönyüi Tamás
|
| Ban Dalmacji i Chorwacji
|
| Okres
|
od 1350
do 1352
|
| Poprzednik
|
Babonić I. János
|
| Następca
|
Bánffy I. Miklós
|
| Ban całej Slawonii
|
| Okres
|
od 1351
do 1353
|
| Poprzednik
|
Ugali Pál István
|
| Następca
|
Bánffy I. Miklós
|
| Wicekról Neapolu ??
|
| Dane biograficzne
|
| Klan
|
Hermann
|
| Ród
|
Lackfi
|
| Pochodzenie
|
chorwacko-węgierskie
|
| Państwo
|
Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
|
|
|
| Urodziny
|
ok.1305
|
|
|
| Śmierć
|
1353
|
|
|
| Ojciec
|
Lack
|
| Matka
|
nieznana
|
| Rodzeństwo
|
Imre, Mihály, Lack,
I. Dénes, András,
I. Miklós, Pál
|
|
|
| Żona
|
nieznana (zm. 1343)
|
| Dzieci
|
II. Dénes, II. Miklós, II. Imre, II. István
|
|
|
| Żona
|
Puchaim Agnes (od 1346)
|
| Dzieci
|
II. László, Katarin
|
|
