Hahót II. Buzád

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban całej Slawonii (1226-1228) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Ban Severin (1226-ok.1232) Następca: ddd Lucas I. Péc Hahót II. Buzád (*ok.1180, 11 kwietnia 1241), węgierski szlachcic, pierwszy znany Ban Severin. [1] Później zrezygnował ze swojej pozycji w społeczeństwie i wstąpił do zakonu dominikanów. Buzád II Hahót, O.str., (; c. 1180 – April 1241) was a Hungarian nobleman, the first known Ban of Severin. He later gave up his position in society and entered the Dominican Order. Buzad został zabity podczas mongolskiej inwazji na swoją ojczyznę i jest teraz czczony przez Kościół katolicki jako męczennik, za który został beatyfikowany. Buzád was killed during a Mongol invasion of his homeland, and is now honored as a martyr by the Catholic Church, for which he has been beatified. Kariera [...] Wyrastają z hrabstw Orlamund. Pierwszy przybył nazywał się Hadolch, którego syn był nazywany podobnie jak Hadolch, a także Arnold. Z nich wyskoczył Banus Buzad. Mieszkańcy tego kraju nie potrafili wymówić Hadolcha, dlatego zostali nazwani podobnym imieniem Hohold. [...] - Illuminated Chronicle [2] {{#invoke:Trim quotes|trim|s=[...] They are sprung from the counts of Orlamund. The first to come was called Hadolch, whose son was called by the like name of Hadolch and also Arnold. From them sprang Banus Buzad. The people of this country could not pronounce Hadolch, and so he was called by the similar name of Hohold. [...]}} — {{safesubst:#invoke:Separated entries|comma}} Buzad urodził się w oddziale Buzad klanu Hahoth, syna Buzada I (zm. 1192). [3] Według Ákosa Magistera, założycielem pokolenia Hahót był dziadek Buzada, niejaki niemiecki rycerz Hahold I, który sam był potomkiem hrabiów Weimar-Orlamünde i osiadł w Królestwie Węgier w 1163 r. Na zaproszenie Stefana III. Węgier do walki z uzurpatorem, wujem Szczepanem IV z Węgier i jego sojusznikami, Csákami. Bratem Buzada był Arnold I (zm. Ok. 1234 r.), Który wzniósł klasztor rodzinny w Hahót. Buzad miał czterech synów z niezidentyfikowanej żony: Buzad III (jego domniemany spadkobierca, który jednak wyprzedził ojca około listopada 1239 r.), Csák I, wojewoda Siedmiogrodu, Tristana i Lancelota [4]. Buzád was born into the Buzád branch of the Hahót clan, the son of Buzád I (died 1192). According to magister Ákos, the founder of the Hahót kindred was Buzád's grandfather, a certain German knight Hahold I, who himself was a descendant of the Counts of Weimar-Orlamünde and settled down in the Kingdom of Hungary in 1163 upon the invitation of Stephen III of Hungary to fight against his usurper uncle Stephen IV of Hungary and his allies, the Csáks. Buzád's brother was Arnold I (died c. 1234), who erected the family monastery at Hahót. Buzád had four sons from his unidentified wife: Buzád III (his presumptive heir, who, however, predeceased his father around November 1239), Csák I, Voivode of Transylvania, Tristan and Lancelot. Według nieautentycznej karty Buzad służył jako Hiszpan (przybył) w okręgu Győr w 1209 r. [5] Nie ma wzmianek o tym, że otrzymał jakieś oficjalne stanowiska na nadchodzące dwie dekady. Funkcjonował jako Ispán w powiecie Bihar w 1222 r. [6] Następnie był szefem powiatu bratysławskiego w latach 1222–1224. [7] W tym czasie pojawiły się przedłużenia między królem Węgier Andrzejem II a jego synem, Bélą. Ten zbuntował się przeciwko rządom ojca. Buzad został zwolennikiem Béli, w wyniku czego podążył za swym panem na wygnanie do Austrii w 1223 r. Po pojednaniu między ojcem i synem wrócił na Węgry i w 1225 r. Został hrabstwem Ispán w Vas. According to a non-authentic charter, Buzád served as the Ispán (comes) of Győr County in 1209. There is no record of him receiving any official positions for the coming two decades. He functioned as the Ispán of Bihar County in 1222. After that he was the head of Pozsony County between 1222 and 1224. During that time there were emerging tensions between King Andrew II of Hungary and his son, Béla. The latter rebelled against his father's rule. Buzád became a supporter of Béla, as a result of which he had to follow his lord into exile to Austria in 1223. After reconciliation between father and son, he returned to Hungary and became the Ispán of Vas County in 1225. Buzad służył jako Ban of Severin od 1226 do ok. 1232, kiedy Béla faktycznie rządziła Transylwanią niezależnie od króla, posiadając tytuł księcia Transylwanii. [1] W 1233 r. Określił się mianem „byłego zakazu” (łac. Quondam banus) w karcie, w wyniku wcześniejszych prac archontologicznych i genealogicznych historyków węgierskich (np. Johna Bożego Narodzenia i Mor Wertnera) 1228/9), jednak bardziej prawdopodobne jest, że Buzad sprawował urząd Ban of Severin z powodu jego bliskiego związku z Bélą, i istnieje również powód, by sądzić, że nawiązał on kontakt w tym okresie z braćmi dominikańskimi, którzy byli zaangażowani w nawracaniu wśród ludu Cuman. [8] Buzád służył jako Ispán z hrabstwa Sopron w 1232 r. [9] z tego powodu historyk Attila Zsoldos pomyślał, że opuścił dwór Béli, aby przywrócić lojalność Andrzeja do tego roku [10]. Buzád served as the Ban of Severin from 1226 to c. 1232, when Béla governed Transylvania de facto independently from the king, holding the title of Duke of Transylvania. In 1233, he called himself "former ban" () in a charter, as a result former archontological and genealogical works of Hungarian historians (e. g. János Karácsonyi and Mór Wertner) referred to him as the Ban of Slavonia (1226–1228/9), nevertheless it is more likely that Buzád held the office of Ban of Severin, because of his close relationship with Béla, and there is also reason to believe he came into contact during that period with the Dominican friars, who were engaged in proselytizing among the Cuman people. Buzád served as Ispán of Sopron County in 1232, for this reason historian Attila Zsoldos considered he left Béla's court to return Andrew's loyalty by that year. Życie zakonne Buzad pochodził z najpotężniejszej rodziny Bánfi [sic] na Węgrzech. Dorastał, gdy wkraczał na swoje bogactwa i sławę, i zostawił swoją pozycję synom iz wielkim entuzjazmem rozpoczął życie zakonne w zakonie dominikańskim. W miarę zdobywania doświadczenia w naukach świeckich wkrótce stał się niestrudzonym propagatorem Słowa Bożego. Kiedy Tatarzy [Mongołowie] włamali się na Węgry i zginęli sługami Boga z wyjątkowym okrucieństwem, przeor rozkazał ich mnichom uciekać, ale Buzad nie dbał o zagrożenie dla jego życia, prosząc go, by pozwolił mu zostać i pocieszyć chrześcijanina osób. Tak uparcie prosił o pozwolenie [przeora], że mógł zostać. Po tym, jak jego towarzysze byli w bezpiecznym miejscu, Buzad postanowił umrzeć za Chrystusa i zachęcił ludzi do zrobienia tego samego. Gdy żołnierze Tatarzy byli w pobliżu, garstka stad została pobłogosławiona [przez Buzada] chwalebnymi intencjami chwalebnej śmierci dla Chrystusa. On sam w kościele, jakby ukrzyżowany, modlił się z męstwem przy ołtarzu. Ofiarował więc całkowicie całopalną ofiarę i został zabity 8 grudnia 1243 r. [Sic]. Po tym, jak barbarzyńcy się wycofali, powracający bracia znaleźli jego ścięte trupem ciało, które było przeszyte włóczniami, i bardzo go opłakiwali. Jeden z braci opłakiwał Buzada przez trzy dni, kiedy nie zjadł jedzenia i picia, gdy był zdumiony, i usłyszał, jak męczennik mówi do niego: „Czy Chrystus nie musiał cierpieć przed wejściem do swojej chwały? nie są proporcjonalne do chwały przyszłości. ”Brat nie był już po tym opłakiwany, ale się radował. - Gábor Hevenesi: Ungaricae Sanctitatis Indicia (1692) {{#invoke:Trim quotes|trim|s=Buzád came from the most powerful Bánfi family [sic] in Hungary. He had grown up when he was trespassing his riches and fame, and he left his rank on his sons, and with great enthusiasm he commenced a monastic life in the Dominican order. As he gained experience in secular sciences, he soon became a tireless propagator of God's Word. When the Tartars [Mongols] broke into Hungary, and they perished the servants of God with exceptional cruelty, the Prior commanded their monks to flee, but Buzád did not care about the threat to his life, asking him to let stay and console the Christian people. He was so persistently asking for his [the Prior] permission, that he could stay. After his companions were in safe, Buzád set out to die for Christ and encouraged the people to do the same. When the Tatars' troops were nearby, the handful of flocks were blessed [by Buzád] with glorious intentions of the glorious death endured for Christ. He himself in the church, as if in a crucifixion, prayed with prowess at the altar. So he offered himself for an entirely burnt sacrifice, and he was killed on 8 December 1243 [sic]. After the barbarians retreated, the returning brothers found his beheaded corpse, which was pierced with spears, and they mourned him very. One brother had mourned Buzád for three days, while he did not take food and drink, when he was astonished, and heard the mourned martyr say to him, "Did not Christ had to suffer before entering his glory? The sufferings of the present time are not proportionate to the future glory. " The brother was no longer mourned for that, but rejoiced.}} — {{safesubst:#invoke:Separated entries|comma}} Około 1233 r. Buzad wstąpił do zakonu dominikanów, rezygnując z kariery politycznej i porzucając wszelką własność. Jak wspomniano w karcie z 14 lutego 1233 r., Mieszkał on już w klasztorze w Peszcie. Następnie jego syn Buzad III odziedziczył swoją główną posiadłość i centrum Szabar [11]. Zgodnie z tradycją opowiadaną przez współczesnego kronikarza Thomasa z Cantimpré, który nie chce opuścić klasztoru, najeżdżający Mongołowie zabili w Buzadzie przed ołtarzem w połowie kwietnia 1241 r., Krótko po katastrofalnej bitwie pod Mohi. Buzad został beatyfikowany przez Kościół rzymskokatolicki z powodu męczeństwa i poświęcenia [3]. Narrację o męczeństwie zachował jezuicki uczony i teolog Gábor Hevenesi pod koniec XVII wieku w swojej pracy nad Ungaricae Sanctitatis Indicia (1692). Around 1233, Buzád joined the Dominican Order, giving up his political career and forsaking all property. As a charter dated 14 February 1233 mentioned, he already lived in a monastery at Pest. Then his eldest son Buzád III inherited his main estate and centre Szabar. According to tradition narrated by a contemporary chronicler Thomas of Cantimpré, not willing to leave the monastery, the invading Mongols killed Buzád before the altar in the middle of April 1241, shortly after the disastrous Battle of Mohi. Buzád was beatified by the Roman Catholic Church because of his martyrdom and self-sacrifice. The narration of his martyrdom was preserved by Jesuit scholar and theologian Gábor Hevenesi at the end of the 17th century in his work Ungaricae Sanctitatis Indicia (1692). Upamiętanie Na cześć Hahót, drewniana rzeźba została wzniesiona w 2009 roku w Hahót, hrabstwo Zala, które wieś została założona przez jego klan. Lifesize statua przedstawia szlachetnego, z jedną ręką trzymającą miecz i łaciński krzyż w drugiej, odnoszącą się do jego świeckich i kościelnych karier. László Vigh, członek Węgierskiego Zgromadzenia Narodowego, wygłosił przemówienie podczas konsekracji, gdzie musiał podążać za ludźmi, którzy żyli życiem z Bożą miłością i uczciwą pracą, zamiast fałszywych wzorów do naśladowania [12]. In honor of Hahót, a wooden sculpture was erected in 2009 at Hahót, Zala County, which village was founded by his clan. The lifesize statue depicts the noble, with one hand holding a sword and a Latin cross in the other, referring to his secular and ecclesiastical careers. László Vigh, a member of the Hungarian National Assembly, gave a speech during consecration, where he said the youth should follow persons who lived out their lives with God's love and honest work, instead of false role models. Przypisy Źródła (Po węgiersku) Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon ("The High Officers of the Hungarian State from Saint Stephen to the Present Days – A Biographical Encyclopedia") (2nd edition); Helikon Kiadó Kft., Budapest; . (Po węgiersku) Vándor, László (1996). "Boldog Buzád. Gondolatok középkorkutatásunkról, kulturális emlékeinkről az egyetlen és méltatlanul elfeledett középkori zalai szent kapcsán. Pannon Tükör, 1996 Vol. 1. No. 1. pstr. 48–50. (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 ("Secular Archontology of Hungary, 1000–1301"). História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. (Po węgiersku) Zsoldos, Attila (2016). "Béla erdélyi herceg bárói [The Barons of Béla, Duke of Transylvania]". In Dáné, Veronka; Lupescu-Makó, Mária; Sipos, Gábor. Testimono litterarum. Tanulmányok Jakó Zsigmond tiszteletére (in Hungarian). Erdélyi Múzeum Egyesület, Cluj-Napoca. pstr. 441–449. .

Hahót II. Buzád — Ban całej Slawonii Ban Severin — Pieczęć Buzáda II (przed 1232) Pieczęć Buzáda II (przed 1232) Ban całej Slawonii Okres od 1226 do 1228 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Ban Severin Okres od 1226 do ok.1232 Następca Lucas I. Péc Dane biograficzne Klan Hahót Pochodzenie węgierski Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny ok.1180 Śmierć 11 kwietnia 1241 Miejsce Mohi ?? Miejsce spoczynku Pest Ojciec I. Buzád Matka nieznana Rodzeństwo III. Buzád, I. Csák, Lancelot Sukcesy udział