Hermán Lack
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Hermán Lack, znany również jako Kerekegyházi Lack (†1359), węgierski szlachci, przywódca Seklerów od 1328 do 1343 roku. Przodek potężnej i bogatej rodziny Lackfi. Lack from the kindred Hermán (), also known as Lack of Kerekegyháza (; died 1359) was an influential Hungarian nobleman, who served as Count of the Székelys from 1328 to 1343. He was the eponymous ancestor of the powerful and rich Lackfi family. Spis treściŻycie i karieraLack (lub Władysław) urodził się w klanie Hermán jako syn Dénesa, którego przodkowie są nieznani, w wyniku czego nie można połączyć rodu Lackfi z innymi gałęziami klanu. Według Gesta Hunnorum et Hungarorum Kézai Simona, przodek rycerz Herman pochodził z Norymbergi, eskortował eskortowała Giselę Bawarską w 996 roku, która została żoną Stefana, przyszłego pierwszego króla Węgier. Następnie Herman otrzymał darowizny gruntów w komitacie Vas. Zarówno mistrz Simon, jak i XIV-wieczna Gesta Hunnorum et Hungarorum opisali krewnych Hermana jako „względnie biednych” [1] Jako jego starsi synowie, Stefan I i Andrzej I występowali już jako urzędnicy i czynni rycerze we współczesnych aktach od lat trzydziestych XIV wieku, Lack prawdopodobnie urodził się w latach 1280. W ten sposób jego kariera zaczęła rozwijać się, gdy jego ojciec był już stosunkowo stary. Jego stopień pokrewieństwa ze współczesnym krewnym Lampertem Hermánem, który pełnił funkcję sędziego królewskiego od 1314 do 1324 roku, jest nieznana. [2] Lack (or Ladislaus) was born into the gens (clan) Hermán as the son of Denis, whose ancestors are unknown, as a result there is inability to connect the Lackfi branch to the other branches of the clan. According to Simon Kézai's Gesta Hunnorum et Hungarorum, the ancestor of the kindred, knight Herman originated from Nuremberg, who escorted Gisela of Bavaria in 996, who became the wife of Stephen I of Hungary, the future first King of Hungary. Following that Herman received land donations in Vas County. Both magister Simon and the 14th-century Illuminated Chronicle described the Hermán kindred as "relatively poor".{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As his elder sons, Stephen I and Andrew I already appeared as office-bearers and active soldiers in the contemporary records since the 1320s, Lack presumably was born in the 1280s, thus his career began to rise when he was already relatively old. His degree of kinship to contemporary relative Lampert Hermán, who served as Judge royal from 1314 to 1324, is unknown.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Lack pojawił się po raz pierwszy we współczesnym statucie królewskim w 1323 r., gdy był już wśród baronów, którzy z pieczęciami potwierdzili traktat pokojowy między królem Węgier Karolem a Fryderykiem Pięknym. Po udanej walce z oligarchami o przywrócenie władzy królewskiej król Węgier Karol I ustanowił nową arystokrację, która była wspierana jego wysiłkami i zależała od siły władzy królewskiej. Do 1323 r. Karol przejął w „pełne posiadanie” swojego królestwa i w tym roku przeniósł swoją rezydencję z Temesvár (dzisiejsza Timișoara w Rumunii) do Wyszehradu. Możliwe, że Lack, którego krewni posiadali majątki w komitacie Arád, w tym Kerekegyháza, stał się lojalnym zwolennikiem Karola, gdy król nadal mieszkał w Temesvárze. [2] Lack first appeared in a contemporary royal charter in 1323, when he was already among the barons, who confirmed the peace treaty between Charles I of Hungary and Frederick the Fair with their seals. After his successful struggle against the oligarchs to restore royal power, King Charles I of Hungary established a new aristocracy which had supported his efforts and depended on the strength of the royal authority. By 1323, Charles had taken "full possession" of his kingdom, and transferred his residence from Temesvár (present-day Timișoara in Romania) to Visegrád in that year. It is possible that Lack, whose kindred had estates in Arad County, including Kerekegyháza, became a loyal supporter of Charles, when the king still resided in Temesvár.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po swoim poprzedniku Kacsics Simonie został zwolniony w 1327 lub 1328 r., ponieważ popełnił „poważne przestępstwa”, zgodnie z jednoczesnym przywilejem królewskim [2]. Lack został mianowany przywódcą Seklerów. [3] Po raz pierwszy pojawił się w tym stanie ze swoją pieczęcią („Ladizlaus comes Syculorum”) na nominacji Karola 21 września 1328 r., gdy monarcha węgierski podpisał traktat pokojowy z trzema książętami Austrii ([[[Fryderyk III|Fryderykiem Pięknym, Albert Lame i Otto the Merry), który wyrzekł się Pressburga (obecnie Bratysława na Słowacji) i Muraköz (obecnie Međimurje w Chorwacji). Jego syn, Stephen Lackfi, który wówczas posiadał godność pana konia („Stephanus magister agasonum”), również był sygnatariuszem [4]. Brak uczestniczył w katastrofalnej kampanii Karola Wołoskiego w 1330 r., Kiedy Basarab I pokonał armię węgierską w bitwie pod Posadą. Po powrocie do domu, niewymiarowy i zajęty przez majątki rodziny petersburskiej w Transylwanii. [5] Oprócz formy „Hrabia Szeklera”, Lack był również nazywany „hrabią trzech klanów Szeklera”; ale dokładne znaczenie tytułu nie jest znane. Można odnieść się do trzech wyłaniających się klas społecznych populacji Szeklera [6]. Często był także wymieniany jako „sędzia Székelys” od 1330 roku, co dowodzi, że hrabstwa uzyskały wówczas znaczną władzę sądowniczą [6]. Ponadto Lack mianował się dowódcą armii królewskiej stacjonującej między rzekami Rába i Rábca podczas kampanii przeciwko Austrii w 1336 r. [7] After his predecessor, Simon Kacsics was dismissed in 1327 or 1328, because he had committed "serious crimes", according to a contemporaneous royal charter,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Lack Hermán was appointed Count of the Székelys.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He first appeared in this status with his seal ("Ladizlaus comes Syculorum") at the diploma of Charles on 21 September 1328, when the Hungarian monarch signed a peace treaty with the three dukes of Austria (Frederick the Fair, Albert the Lame, and Otto the Merry), who renounced Pressburg (now Bratislava in Slovakia) and the Muraköz (now Međimurje in Croatia). His son, Stephen Lackfi, who then held the dignity of Master of the horse ("Stephanus magister agasonum"), was also among the signatories.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Lack participated in Charles' disastrous Wallachian campaign of 1330, when Basarab I defeated the Hungarian army in the Battle of Posada. Returning home, Lack sized and occuped the Péterfalvai family's estates in Transylvania.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Beside the form "Count of the Székelys", Lack was also styled as "count of the three clans of the Székelys"; but the exact meaning of the title is unknown. It is possible that referred to the three emerging social classes of the Székely population.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Frequently he was also mentioned as the "judge of the Székelys" since the 1330s, evidencing that the counts had acquired significant judicial authority by that time.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In addition, Lack styled himself the commander of the royal army stationed between the rivers Rába and Rábca during a campaign against Austria in 1336.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Oprócz swojej godności baronialnej, Lack był także rzecznikiem hiszpańskim (lub Mediasch, obecnie Mediaș w Rumunii). Ten okręg saksoński był przedmiotem hrabstw Székelys do czasu, gdy Zygmunt Luksemburski, król Węgier, został zwolniony z użytku miejscowych mieszkańców w 1402 r. [8] W latach 1334–1339 Lack rządzi także Saksonami Bistritz (dzisiejsza Bistrița w Rumunii) [9] [10] W dokumencie z 1339 r. Był także nazywany kanclerzem hrabstwa Csanád [11]. Lack został ostatnio wymieniony jako hrabia Székelys 2 maja 1343 r. Później jego potomkowie, Lackfis, sprawowali urząd prawie nieprzerwanie przez około 50 lat [4]. Beside his baronial dignity, Lack also served as ispán of Medgyes (or Mediasch, now Mediaș in Romania). That Saxon district was subject to the counts of Székelys until Sigismund of Luxemburg, King of Hungary, exempted the local inhabitants from the counts' authority in 1402.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} From 1334 to 1339, Lack governed the Saxons of Bistritz (present-day Bistrița in Romania) too.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was also referred to as ispán of Csanád County in a document of 1339.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Lack was last mentioned as Count of the Székelys on 2 May 1343. Thereafter, the office was almost continuously held by his descendants, the Lackfis for about 50 years.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} RodzinaLack miał ośmiu synów od swojej pierwszej niezidentyfikowanej żony: Stephen I i Andrew I byli odnoszącymi sukcesy baronami i dowódcami wojskowymi, którzy ustanowili rodzinne bogactwo. Mikołaj I, Paweł, który również organizował Hiszpania, i Michał I uczestniczyli także w królewskich kampaniach króla Ludwika Wielkiego, wspierając ich starszych braci. Denis dołączyłem do franciszkanów, a później awansowałem na stanowisko arcybiskupa Kalocsa. Władysław I zmarł wcześnie, podczas gdy Emeric I został zamordowany przez Thomasa Csapiego z pokolenia Baksów podczas kampanii przeciwko Serbii w 1335 r. [12] Wszyscy byli nazywani „Lackfi” („syn Lacka”). W wieku siedemdziesięciu lat Lack, owdowiały, po raz drugi ożenił się z Margaret Pósafi de Szer, około 1355 r. Nie mieli dzieci. Lack długo żył i był świadkiem rozwoju jego synów za panowania Ludwika I, kiedy ośmiu członków rodziny sprawowało wysokie urzędy. Lackfis stał się najbardziej znanym i wpływowym szlacheckim domem w epoce Angevin. Lack zmarł w 1359 r., Kiedy niektórzy z jego wnuków podjęli już służbę polityczną i sądową [13]. Lack had eight sons from his first unidentified wife: Stephen I and Andrew I were successful barons and military leaders, who established the family wealth. Nicholas I, Paul, who held ispánates too, and Michael I also participated in King Louis the Great's royal campaigns, supporting their elder brothers. Denis I joined the Franciscans and later elevated to the position of Archbishop of Kalocsa. Ladislaus I died early, while Emeric I was murdered by Thomas Csapi from the Baksa kindred during a 1335 campaign against Serbia.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} They were all referred to as "Lackfi" (lit. "son of Lack"). At the age of seventies, Lack, who had been widowed, married for the second time to Margaret Pósafi de Szer, around 1355. They had no children. Lack lived a long time and witnessed the rise of his sons during the reign of Louis I, when eight members of the family held high offices. The Lackfis became the most illustrious and influential noble house in the Angevin age. Lack died in 1359, when some of his grandsons already entered political and court service.[1] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
