Kacsics IV. Simon
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Kacsics IV. Simon († po 1327), węgiersk szlachcic, przywódca Seklerów od 1321 do 1327 roku, za panowania króla Węgier Karola I. Simon from the kindred Kacsics (; died after 1327) was a Hungarian lord at the turn of the 13th and 14th centuries, who served as Count of the Székelys from 1321 to 1327. Spis treściSprawy rodzinneUrodził się w Falkos (lub Libercse), jako syn Michała (fl. 1271-1301) i nieznanej z imienia szlachcianki z rodu Zólyom, przodków potężnej rodziny Balassa. Szymon miał trójkę rodzeństwa: jego dwaj bracia to Tomasz Gruby („Tompos”; fl. 1291–1309) i Piotr Czech (fl. 1291–1332), przodkowie odpowiednio Tompos de Libercse i Geréb de Vingárt. Ich nieznana z imienia siostra poślubiła Rénolda Kökényesradnóta. Z nieznaną z imienia żoną Simon miał dwóch synów i córkę: najstarszy Szymon został prepozytem Dömös (zgodnie z statutem papieża Jana XXII, zasiadł na urzędzie przed listopadem 1325 r.) i nadwornym kapelanem Klemencji na Węgrzech. Drugi syn Radó był przodkiem szlacheckiej rodziny Radó de Libercse, która kwitła do ok. 1422. Jedyna nieznana z imienia córka poślubiła Stefana III Losonciego. [1] He was born into the Falkos (or Libercse) branch of the ancient gens (clan) Kacsics, as the son of Michael Kacsics (fl. 1271–1301) and an unidentified noblewoman from the so-called "Zólyom kinship", ancestors of the future powerful Balassa family. Simon had three siblings: his two brothers were Thomas the Fat ("Tompos"; fl. 1291–1309) and Peter the Bohemian (fl. 1291–1332), forefathers of the Tompos de Libercse and the Geréb de Vingárt families, respectively. Their unidentified sister married Reynold Kökényesradnót. From his unidentified marriage, Simon had two sons and a daughter: the eldest one Simon became the provost of Dömös (according to Pope John XXII's charter, he earned the office sometimes before November 1325) and court chaplain of Clementia of Hungary. The second son Rado was the ancestor of the Radó de Libercse noble family, which flourished until c. 1422. Simon's only unidentified daughter married Stephen III Losonci.[1] Simon po raz pierwszy pojawił się we współczesnych źródłach od 1291 r., wraz z braćmi, z okazji procesu ojca przeciwko swojemu bratu Wolfowi w sprawach dotyczących gruntów związanych z panowaniem Szécsény. Ponadto bracia złożyli również pozew przeciwko rodzinie ich matki, aby zdobyć jej należne dziedzictwo, tak zwaną „kwartę córki” (łac. Quartalitium). W rezultacie w 1297 r. nabyli wioski Halászi i Galábocs (dziś w Glabušovce na Słowacji) [2]. Simon first appeared in contemporary sources since 1291, alongside his brothers, on the occasion of their father's trial against his brother Farkas over landholding matters, regarding the Szécsény lordship. In addition, the brothers also filed a lawsuit against their mother's family to gain her rightful heritage, the so-called "daughter's quarta" (). As a result, they acquired the villages of Halászi and Galábocs (today Glabušovce, Slovakia) in 1297.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Życie i karieraSimon jak prawie cały ród, służył jako familiaris Mateusza III Csáka, potężnego oligarchy, który faktycznie rządził niezależnie w północno-zachodnich okręgach królestwa, w tym w komitatach Nógrád i Hont, gdzie położone były najstarsze posiadłości klanu Kacsics. Tylko kuzyn Simona, Tomasz, poparł wysiłki króla Karola I, aby pokonać oligarchów, w wyniku czego stracił całą fortunę i został bez grosza - mógł liczyć na odzyskanie utraconych rodzinnych posiadłości i zamków tylko po udanym przywróceniu silnej władzy królewskiej Karola. 10 listopada 1308 Simon był jednym z sygnatariuszy umowy Kékes, gdzie legat papieski Gentile Portino da Montefiore przekonał Mateusza Csáka do zaakceptowania rządów Karola [3]. Po tym, jak Mateusz Csák zwrócił się przeciwko monarsze w następnym roku, Simon przeprowadził masowe ataki na dieczję w Nitrę w celu zwiększenia ich wpływów. Około października 1313 r. oblegał i zajął zamek w Nitrze w imieniu Csáka, powodując poważne uszkodzenia murów. Następnie przekazał fort swojemu panu. Został mianowany kasztelanem Nitry, w tym charakterze został wspomniany 24 czerwca 1317 r. [4] Następnie Simon dokonał grabieży okolicznych majątków i wsi biskupich [5]. As almost his whole kinship, Simon served as a familiaris of Matthew Csák, the powerful oligarch, who ruled de facto independently the north-western counties of the kingdom, including Nógrád and Hont counties, where the ancient estates of the Kacsics clan had laid. Only Simon's cousin Thomas supported King Charles I's efforts to defeat the oligarchs, as a result he lost all of his fortune and became penniless, and he could hope the recovery of his lost family landholdings and castles only from a successful restoration of the strong royal power by Charles. On 10 November 1308, Simon was one of the signatories of the treaty of Kékes, when papal legate Gentile Portino da Montefiore persuaded Matthew Csák to accept Charles's rule.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After Matthew Csák turned against the monarch in the following year, Simon launched massive attacks against the Diocese of Nyitra in order to expand their influence. Around October 1313, he besieged and captured Nyitra Castle on behalf of Csák, causing serious damage in the walls. He handed over the fort to his lord thereafter. Following that he was appointed castellan of Nyitra, was mentioned in that capacity on 24 June 1317.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Subsequently, Simon plundered and looted the surrounding episcopal estates and villages.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Plik:Nitriansky hrad.jpg Simon Kacsics besieged and captured Nitra Castle (today in Slovakia) around 1313 Jednak w następnych miesiącach Simon odwrócił się do swojego feudalnego pana i przyłączył się do zwolenników Karola, tuż przed oblężeniem Komárom (dziś Komarno, Słowacja), kiedy armia królewska zdobyła fort 3 listopada 1317 r. [6] Simon rozpoznał, że król prędzej czy później zwycięży oligarchów, dzięki czemu był w stanie skutecznie ochronić swoje wpływy i posiadłości ziemskie, wspierając rosnącą potęgę swojego kuzyna Tomasza Szécsényi'ego. Wkrótce zostali oni wspólnie wysłani do Królestwa Czech jako przedstawiciele Karola, wraz z tłumaczem Stefanem Sáfárem, w celu znalezienia panny młodej dla króla (którego żona Maria z Bytomia zmarła w grudniu 1317 r.). Tam wybrali Beatrycze Luksemburską [7]. Pomimo przysięgi lojalności wobec Karola, Jan III, biskup Nitry, który został wcześniej osłabiony i wydalony przez brutalne działania Mateusza Csáka, ekskomunikował pięć byłych rodzin oligarchy, w tym Simona, 3 marca 1318 r. [8] Biskup przypomniał sobie, że po zajęciu zamku w Nitrze i zniszczeniu kilku wiosek biskupich Simon głośno znieważał i zamierzał dźgnąć Jana mieczem w obecności Mateusza Csáka, ale potężny oligarcha uniemożliwił mu to. Następnie Simon bluźnił biskupowi [9]. Według innego dokumentu z tego okresu Mateusz Csák splądrował pobliskie wioski Simona i jako zemstę za jego zdradę [8]. However Simon turned on his feudal lord by the following months and joined Charles' partisans, just before the siege of Komárom (today Komárno, Slovakia), when the royal army had captured the fort on 3 November 1317.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Simon recognized good sense of pace that the king would sooner or later will overcome the oligarchs, thus he was able to preserve his influence and landholdings successfully, supporting his cousin Thomas Szécsényi's growing power. Soon, they were jointly sent to the Kingdom of Bohemia as representants of Charles, in addition to an interpreter Stephen Sáfár, in order to find a bride for the king (whose wife Maria of Bytom had died in December 1317). There they chose Beatrice of Luxembourg.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Despite his oath of loyalty to Charles, John III, Bishop of Nyitra, who had been earlier impaired and expelled by Matthew Csák's violent actions, excommunicated the oligarch's five former familiares, including Simon, on 3 March 1318.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The prelate recalled that after the seizure of Nyitra Castle and destroying several episcopal villages, Simon loudly abused and intended to stab John with a sword in the presence of Matthew Csák, but the powerful oligarch prevented him by his admonition. Thereafter, Simon blasphemed the bishop.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} According to another document from that period, Matthew Csák plundered Simon's nearby villages and lands, as a revenge for his betrayal.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 1Po przyznaniu tomaszowi Szécsényi'emu domen na dużą skalę w Siedmiogrodzie kariera jego kuzyna stopniowo przeniosła się również do wschodniej prowincji królestwa. Wiosną 1319 r. Simon został ispánem komitatu Caracas i kasztelanem (z tytułem ispána) królewskiego domu w Mezősomlyó (dziś w pobliżu Gătaia|Șemlacu Mare, Rumunia). Obie godności sprawował do 15 września 1325 r. [10] Po nominacji Simon wziął udział w królewskiej kampanii przeciwko zbuntowanemu oligarsze Mojsowi II Ákosowi pod koniec roku. W podzięce otrzymał darowizny gruntów w Siedmiogrodzie [11]. Od 1320 r. jest także wymieniany jako szef saskich okręgów Mediasch i Bistritz (obecnie Mediaș i Bistrița w Rumunii) [12]. Tomasz Szécsényi został wojewodą Siedmiogrodu w lipcu 1321 r. i powierzono mu zadanie stłumienia buntu synów zmarłego Władysława III Kána. W tym samym czasie Simon stał się przywódcę Szeklerów, by wzmocnić starania swojego kuzyna o przywrócenie porządku w prowincji [13]. Od tego czasu pryzywódcy Seklerów byli niemal nieprzerwanie władcami sakoksonskiej Bistritz, aż do 1453 r. [14] Około trzy miesiące później Szécsényi zajął Csicsó (dzisiejsza Ciceu-Corabia w Rumunii), być może z pomocą Simona, ostatnią fortecę potomków Kána. [11] 20 kwietnia 1322 r. Wojewoda Tomasz Szécsényi, hrabia Simon Kacsics i biskup Andrzej Szécsi zwołali zgromadzenie ogólne do Keresztes (dziś w gmina Turda w Rumunii), demonstrując udaną konsolidację prowincji [11]. W maju Simon odziedziczył również majątek po swoim szwagrze Rénoldzie Kökényesradnót, który już wtedy nie żył. W tym samym czasie jego brat Piotr otrzymał ziemię Ölyves [15]. After Thomas Szécsényi was granted large-scale domains in Transylvania, his cousin's career gradually also drifted to the eastern province of the kingdom. In the spring of 1319, Simon was made ispán of Krassó County and castellan (with the title ispán) of the Mezősomlyó royal household (today near Șemlacu Mare, Romania). He held both dignities until 15 September 1325.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After his appointment, Simon took part in the royal campaign against the rebellious lord Mojs Ákos at the end of the year. Thus he received land donations in Transylvania.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Since 1320, he was also mentioned as head of the Saxon districts of Mediasch and Bistritz (now Mediaș and Bistrița in Romania).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Thomas Szécsényi was appointed Voivode of Transylvania in July 1321, and was entrusted with the task of suppression of the revolt of the late Ladislaus Kán's sons. In the same time, Simon elevated to the position of Count of the Székelys, to strengthen his cousin's efforts to restore order in the province.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Since then, the counts of Székelys were almost continuously also the rulers of the Saxons of Bistritz, lasted until 1453.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} About three months later, Szécsényi (possibly with the assistance of Simon) seized Csicsó (present-day Ciceu-Corabia in Romania), the last fortress of the Kán kindred.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} On 20 April 1322, Voivode Thomas Szécsényi, Count Simon Kacsics and Bishop Andrew Szécsi jointly convened a general assembly to Keresztes (today a borough in Turda, Romania), demonstrating the province's successful consolidation.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In May, Simon also inherited the estates of his brother-in-law Reynold Kökényesradnót, who was dead by then. His brother Peter was granted the land of Ölyves in the same time.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Simon pojawił się po raz ostatni jako przywódca Seklerów 4 czerwca 1327 r., gdy był członkiem sądu w sądzie sędziego królewskiego Aleksandra Köcski'ego, który wydał wyrok w sprawie sporu o własności w Alvinc (dziś w Vințu de Jos, Rumunia) między Kapitule Esztergom i Seklerami [16]. Wkrótce jednak kariera Szymona przerodziła się w upadek: dekretem królewskim z 9 października 1338 r. został zwolniony (w 1327 lub 1328 r.) z godności, ponieważ popełnił „poważne zbrodnie”, a jego skonfiskowana mu ziemia Rona została przyznana Szecsenyi [17]. Po 4 czerwca 1327 r. Simon Kacsics zniknął ze źródeł, jego los nie jest znany. Jego następcą został [[Hermán Lack|Lack Hermán jako przywódca Seklerów od 21 września 1328 r. [16] [18] Simon last appeared as Count of the Székelys on 4 June 1327, when he was a member of an ad litem court led by Judge royal Alexander Köcski, which made a judgment on a case of ownership of Alvinc (today Vințu de Jos, Romania) in favour of the Esztergom Chapter against the Székelys of Aranyos Seat.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However, soon, Simon's career turned into downfall: as a royal diploma from 9 October 1338 narrates, he was dismissed (in 1327 or 1328) from his dignity, because he had committed "serious crimes" and his confiscated land of Róna was granted by Szécsényi.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After 4 June 1327, Simon Kacsics disappeared from sources, his fate is unknown. He was succeeded by Lack Hermán as Count of the Székelys by 21 September 1328.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Nieznana data urodzenia
- Nieznana data śmierci
- Klan Kacsics
- Klany
- Seklerscy przywódcy
- Sędziowie królewscy
- Urodzeni w XIII wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Wojewodowie Siedmiogrodu
- Zmarli w XIV wieku
