Rátót I. Loránd
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Rátót I. Loránd (pol. Roland I Rátót) († 1277÷1278), węgierski szlachcic, przez kilka dziesięcioleci zajmował kilka ważnych urzedów świeckich w Królestwie Węgier. Przodek rodziny Paksi. Roland (I) from the kindred Rátót (; died 1277 or 1278) was a Hungarian influential lord, who held several important secular positions for decades. He was also the ancestor of the Paksi family. Spis treściRodzinaLoránd I urodził się około 1215 r. [1] w rodzie Rátót jako syn Dominika I, który pełnił funkcję skarbnika królewswkiego od 1238 do 1240 r. [2] Został zabity w bitwie pod Mohi w 1241 r. [3] Przodkami rodu byli dwaj normandzcy rycerze (Oliver i Rathold) z Caserty w Królestwie Neapolu, którzy osiedlili się na Węgrzech około 1097 r. za panowania króla Węgier Kolomana. Najwcześniejszym znanym przodkiem Rolanda był jego pradziadek Leustach I Rátót, wojewoda Siedmiogrodu w drugiej połowie XII wieku. Loránd miał trzech braci, Stefana - przodka rodziny Pásztói lub Palatine, Tari i szlacheckiej Kakas de Kaza, Oliwiera I - przodka rodziny Putnoki, Eustachego II - ojca palatyna Rolanda II, a także przodka gałęzi Jolsvai, Serkei i Feledi [4]. Ich jedyna niezidentyfikowana siostra poślubiła Maurycego II Póka i byłą matką Mikołaja Póka. [5] Roland I was born around 1215{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} into the gens Rátót as the son of Dominic I, who served as Master of the treasury from 1238 to 1240.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was killed in the Battle of Mohi in 1241.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The ancestors of the kindred were two Norman knights (Oliver and Rathold) from Caserta, Naples, who settled down in Hungary around 1097 during the reign of Coloman, King of Hungary. Roland's earliest known ancestor was his great-grandfather Leustach I Rátót, Voivode of Transylvania in the second half of the 12th century. Roland had three brothers, Stephen, the forefather of the Pásztói, Tari and Kakas de Kaza noble families. The Putnoki family came from Oliver I. Leustach II was the father of Palatine Roland II Rátót and also the ancestor of the Jolsvai, Serkei and Feledi branches.[1] Their only unidentified sister married Maurice II Pok whom the influential baron Nicholas Pok originated.[2]
Z nieznaną z imienia żoną Loránd miał dwóch synów: Macieja i Ratolda II (fl. 1278-1296). Ten ostatni nie miał potomków. Maciej, który wkrótce nazwał się Paksi (lub Paksy), poślubił jedną z córek Pawła Visontai'a z gałęzi Kompolti klanu Aba. Ich dwoma synami byli Roland i Oliwier, którzy zajmowali ważne stanowiska za panowania Ludwika I na Węgrzech [6]. Roland had two sons from his unidentified wife: Matthias and Rathold II (fl. 1278–1296). The latter one had no any descendants. Matthias, who soon adopted the Paksi (or Paksy) surname, married one of the daughters of Paul Visontai from the Kompolt branch of the kindred Aba. Their two sons were Roland and Oliver Paksi, who held important positions during the reign of Louis I of Hungary.[3] Wczesna karieraPo raz pierwszy wspomniano o Lorándzie we współczesnych mu zapisach w 1241 r., gdy został Master of the cupbearers po inwazji Mongołów na Węgry i śmierci ojca, który zginął na polu bitwy pod Mohi. Loránda wkrótce zastąpił go na tym urzędzie jego szwagier Maurycy II Pók [7]. Według László Markó, Loránd mógł pozostawać na tym urzędzie do przyszłego roku. [8] Gdy król Bela IV powrócił na Węgry w maju 1242 r., po wycofaniu się Mongołów, Loránd również eskortował swego monarchę. W ten sposób poprzednie miesiące spędził także w Dalmacji, gdzie schronił się węgierski dwór królewski [9]. Od 1242 do 1245 (lub od 1241 do 1246, według nieautentycznych czarterów), Loránd służył jako Master of the stewards, poza tym zarządzał również komitatem Nyitra (1242-1243), a następnie komitatem Sopron (1244-1245) [ 10] He was first mentioned by contemporary records in 1241, when he held the dignity of Master of the cupbearers following the Mongol invasion of Hungary and his father's death, who perished in the battlefield at Mohi. Roland was soon replaced by his brother-in-law Maurice II Pok in that position.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} According to László Markó, Roland might have been in office until the next year.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} When King Béla IV returned to Hungary in May 1242, after the withdrawal of the Mongols, Roland also escorted his monarch. Thus he spent the previous months in Dalmatia too, where the Hungarian royal court found shelter.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} From 1242 to 1245 (or from 1241 to 1246, according to non-authentic charters), he served as Master of the stewards, beside that he also governed Nyitra County (1242–1243), then Sopron County (1244–1245).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} W 1246 r. poprowadził królewską kampanię Béli przeciwko księciu Austri Fryderykowi II, który zaatakował Węgry i przejął zachodnie komitaty Moson, Sopron i Vas. Bronił zamku Sopron i Pozsony. Później armia Loránd została 15 czerwca 1246 roku pokonana przez Austriaków w bitwie nad rzeką Leithą, jednak Fryderyk został zabity na polu bitwy, co doprowadziło do zakończenia konfliktu i interregnum w Austrii [8]. Następnie w 1247 roku Loránd został mianowany sędzią królewskim i zachował tę godność prawdopodobnie do 1248 roku. [11] In 1246, he led Béla's royal campaign against Frederick II, Duke of Austria, who had attacked Hungary and claimed the western counties of Moson, Sopron and Vas County. He defended Sopron and Pozsony Castle. Later Roland's army was defeated by the Austrians in the Battle of the Leitha River on 15 June 1246, however Frederick was killed on the battlefield, resulting the end of the conflict and interregnum in Austria.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Following this, Roland was appointed Judge royal in 1247 and held the dignity possibly until 1248.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Pierwszy termin jako PalatynLoránd został mianowany palatynem w 1248 r., pełniąc w tym charakterze niezwykle długi okres w tej erze, aż do 1260 r. Był lojalny wobec króla Beli IV. W tym czasie był także ispánem komitatu Pozsony (1248–1260) i ispánem komitatu Sopron przez krótki czas w 1255 r. [12] Przed Loránd palatyni działali jako wędrowni sędziowie, wędrując po całym królestwie w latach 30. i 40. XX wieku. Loránd porzucił tę praktykę i najczęściej wysłuchiwał sprawach w Pressburgu (obecnie Bratysława na Słowacji) [13]. Pośród królewskich arystokratów Loránd był palatynem, który wydał większość dyplomów z dokładnymi datami i lokalizacjami. Większość jego orzeczeń związana była z północno-zachodnim regionem królestwa [14]. Na przykład wydał swoje czartery w Pressburgu w 1249, 1251, 1252 (cztery), 1253 (trzy) i 1255 (dwa lub trzy). Ponadto funkcjonowa również w Oltvie (osada w gminie Győr, która już nie istnieje), Vasvár, Trencsén (dziś Trenčín, Słowacja), Vaska, Muraszombat (dziś Murska Sobota, Słowacja), Győr, Mórichida i Regede (dziś Bad Radkersburg, Austria) ), gdy wykonywał swoje palatyńskie kompetencje sądowe. [15] Był ostatnim palatynem, który osądził opactwo Pannonhalma (w 1254 i 1255 r.), klasztor otrzymał później zrzeczenie się przywilejów [13]. W czasie jego kadencji godność stopniowo stawała się urzędem politycznym, przesłaniając dawne „tradycyjne” funkcje (np. spory sądowe) [16] [17]. Roland was appointed Palatine in 1248, serving in that capacity unusually long period of time in that era, until 1260 as loyal to King Béla IV. He was also ispán of Pozsony County during that time (1248–1260) and ispán of Sopron County for a short time in 1255 (his seal preserved in that year).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Before Roland, the palatines acted as itinerant judges, wandering in the whole realm in the 1230s and early 1240s. However he abandoned this practice and mostly heard cases in Pressburg (now Bratislava in Slovakia).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} During the Árpádian royals, Roland was the Palatine, who issued the majority of diplomas with accurate dates and locations. Most of his judgments connected to the kingdom's northwestern region.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} For instance, he issued his charters in Pressburg in 1249, 1251, 1252 (four), 1253 (three) and 1255 (two or three). Furthermore he also resided in Oltva (a settlement in Győr County which no longer exists), Vasvár, Trencsén (today Trenčín, Slovakia), Vaska, Muraszombat (today Murska Sobota, Slovakia), Győr, Mórichida and Regede (today Bad Radkersburg, Austria), when performed his palatinal judicial powers.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was the last Palatine, who judged over the Pannonhalma Archabbey (in 1254 and 1255), the monastery received waiver of privileges sometime later.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} During his term, the dignity gradually became a political office, overshadowing its former "traditional" functions (e.g. litigation).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Podczas swojej 12-letniej kadencji Loránd występował w co najmniej 44 procesach, z których 28 zostało zachowanych w całości przez współczesnych czarterów. W związku z tym działał jako palatyn głównie na Zadunaju i na stałe mieszkał w Pressburgu, gdzie był [[ispán]em. Z tamtąd Loránd był również odpowiedzialny za ochronę granicy północno-zachodniej (komitaty Pozsony i Sopron) przed Austrią. Gdy Bela IV zrewidował dotacje ziemskie swoich poprzedników i odzyskał dawne majątki królewskie, co bardzo wpłynęło na komitat Pozsony, Lorándowi powierzono wdrożenie. Historyk Kornlél Szovák twierdził, że Szovák zatrudnił personel biurowy kaplicy w Pressburgu jako swój piśmienny personel. [18]. During his 12-year-term, Roland acted in at least 44 lawsuits, 28 of them were preserved in their entirety by contemporary charters. Accordingly, he acted as Palatine mostly in Transdanubia and permanently resided in Pressburg, where he was ispán. There Roland was also responsible for the protection of the northwest border (Pozsony and Sopron Counties) against Austria. When Béla IV revised his predecessors' land grants and reclaimed former royal estates, which greatly affected Pozsony County, Roland was entrusted with the implementation. Historian Kornél Szovák claimed Roland Rátót employed the clerical staff of the Pressburg chapel as his literate personnel.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} W 1254 r. palatyn Loránd brał udział w opracowaniu traktatu pokojowego podpisanego w jego rezydencji w Pressburg 1 maja. Zgodnie z traktatem Ottokar, który w międzyczasie został królem Czech, przekazał Księstwo Styrii Beli, który również przyjął tytuł księcia [19]. Pomagał Beli IV w organizacji i konsolidacji węgierskiej administracji w Styrii, kilkakrotnie przebywał w Bad Radkersburgu (Regede) w latach 50. XX wieku. [19] Niezadowoleni z rządów węgierskich styryjscy panowie zwrócili się o pomoc do czeskiego Ottokara. Bela i jego sojusznicy najechali Morawy, ale Ottokar pokonał ich w bitwie pod Kressenbrunn 12 czerwca 1260 r. Klęska zmusiła Belę do rezygnacji ze Styrii na rzecz króla Czech w pokoju wiedeńskim, który został podpisany 31 marca 1261 r. w wyniku pośrednictwa Loránda, który przez wiele miesięcy negocjował z Ottokarem w Austrii. [20] [8] In 1254, Palatine Roland participated in drafting of peace treaty, which was signed in his residence, Pressburg on 1 May. In accordance with the treaty, Ottokar, who had in the meantime become King of Bohemia, ceded the Duchy of Styria to Béla, who also adopted the title Duke.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He helped Béla IV in organizing and consolidating the Hungarian administration in Styria, he stayed Bad Radkersburg (Regede) several times in the 1250s.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Discontented with the Hungarian rule, the Styrian lords sought assistance from Ottokar of Bohemia. Béla and his allies invaded Moravia, but Ottokar vanquished them in the Battle of Kressenbrunn on 12 June 1260. The defeat forced Béla to renounce Styria in favor of the King of Bohemia in the Peace of Vienna, which was signed on 31 March 1261 following the intermediary activity of Roland Rátót, who negotiated with Ottokar for months in Austria.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Ban SlawoniiW 1260 r. następcą Loránd został Henryk I Kőszegi [12]. W tym czasie pojawiły się napięcia między królem Belą IV a jego najstarszym synem Stefanem. Faworyzowanie króla wobec jego młodszego syna, Beli (którego mianował księciem słowiańskim) i córki Anny irytowało Stefana. Po śmierci [[Gutkeled I. István|Stefana I Gutkeleda w 1259 lub 1260 Loránd został banem Slawonii, pojawił się we współczesnych źródłach początkowo w sierpniu 1261 roku. [21] Loránd służył jako mentor i książę młodego księcia zgodnie z życzeniem króla Beli [22]. Jako ban nabył kilka ziem i posiadłości na południe od rzeki Drawy [8]. Loránd był także szefem Splitu (Spalato) między 1265 a 1267. [21] In 1260, Roland was succeeded by Henry Kőszegi.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} During that time tensions emerged between King Béla IV and his eldest son Stephen. Béla's favoritism towards his younger son, Béla (whom he appointed Duke of Slavonia) and daughter, Anna irritated Stephen. Following the death of Stephen Gutkeled in 1259 or 1260, Roland became Ban of Slavonia, he appeared in contemporary sources in this capacity at first in August 1261.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Roland served as the young prince's mentor and mainstay in accordance with King Béla's wish.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} As Ban, he acquired several lands and possessions to the south of the Drava River.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Roland was also head of Split (Spalato) between 1265 and 1267.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Pod koniec 1264 r. konflikt króla Beli IV i księcia Stefana przerodził się w wojnę. Po kilku miesiącach książę Stefan odniósł zdecydowane zwycięstwo nad armią ojca w bitwie pod Isaszegiem w marcu 1265 r. Wkrótce Bela i Stefan podpisali traktat pokojowy w klasztorze Najświętszej Maryi Panny na Wyspie Królików. Loránd trzymał się z dala od konfliktu, ponieważ mieszkał wtedy w pobliżu Zagrzebia. [23] Po pokoju Stefan zamierzał ukarać ograniczoną liczbę Kumanów, za aprobatą Beli, którzy wcześniej go zdradzili i dołączyli do obozu króla podczas wojny. Bela dostarczył królewską armię swojemu synowi pod przywództwem Loránd, którego osobę zaakceptował książę Stefan [24]. [8] King Béla IV and Duke Stephen's conflict degenerated into war by the end of 1264. After a few months, Duke Stephen gained a decisive victory over his father's army in the Battle of Isaszeg in March 1265. Soon, Béla and Stephen signed the peace treaty in the Convent of the Blessed Virgin on the Rabbits' Island. Roland Rátót kept himself away the conflict, as he resided near Zagreb at that time.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Following the peace, Stephen intended to punish limitedly the Cumans, with the approval of Béla, who had earlier betrayed him and joined the King's camp during the war. Béla provided a royal army to his son under the leadership of Roland, whose person was acceptable for Duke Stephen.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Roland also participated in a campaign against the Second Bulgarian Empire in the summer of 1266, when Stephen invaded Bulgaria, seized Vidin, Pleven and other forts and routed the Bulgarians in five battles, resulting that Despot Jacob Svetoslav again accepted Stephen's suzerainty.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Jednak pomimo wcześniejszej umowy Loránd wkrótce stał się polityczną ofiarą rywalizacji między Belą IV a Stefanem. Pod wpływem intryg lojalnych baronów król Bela oddalił Loránda i zastąpił go Henrykiem Kőszegim. Jego majątki zostały również splądrowane i zniszczone w Slawonii [25]. Jest wysoce prawdopodobne, że Bela uznał jego udział w kampanii księcia Stefana przeciwko Bułgarii za nadużycie władzy, ponieważ król dał mu armię tylko do uregulowania problemów z plemieniem Kumanów. Bela mógł również obawiać się, że wykwalifikowany dowódca wojskowy Stefana zgromadził sojuszników wśród swoich zwolenników podczas tych wypraw. [26]. Według dokumentu królewskiego z 1270 r. wydanego przez Stefana V. Loránd stracił zaufanie Beli z powodu „diatrybi i oskarżeń jego wrogów” na dworze królewskim [27]. However, despite the former agreement, Roland soon became a political victim of the rivalry between Béla IV and Stephen. Under the influence of loyal barons' intrigues, King Béla dismissed Roland and replaced him with Henry Kőszegi. His estates were also plundered and destroyed in Slavonia.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} It is highly probable that Béla considered his participation in Duke Stephen's campaign against Bulgaria as a misuse of powers since the King gave him the army only for regularizing the Cuman tribes. Béla also could afraid that the skilled military leader Stephen gathered allies among his supporters during these expeditions.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} According to a royal document from 1270, issued by Stephen V, Roland lost Béla's confidence because of "the diatribe and accusations of his enemies" in the royal court.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}
Późniejsza karieraPlik:Stari grad Kalnik.jpg Zamek Kalnik (obecnie Chorwacja), własność Loránd Rátóta od 1270 Stefan V wstąpił na tron węgierski w 1270 r. Podczas swojej krótkiej władzy podarował zamek Kalnik i okoliczne tereny Lorándowi [8], który również stał się „wiecznym hrabią” ispánatu Kalnik [28]. Oprócz innych zasług, w liście darowizny napisano także, że Loránd „jest miły w rozmowie” i „jest w stanie poznać innych”, co odzwierciedla wpływ kodeksu rycerskiego na dwór królewski [29]. Nagła śmierć Stefana V, a następnie koronacja 10-letniego Władysława IV w sierpniu 1272 r. pozwoliły mu zostać jednym z najpotężniejszych baronów w kraju. Jego wpływy wzrosły jeszcze bardziej w listopadzie tego roku, gdy książę Bela z Maczwy został brutalnie zamordowany przez Henryka Kőszegiego, a baronowie podzielili między siebie terytorium Księstwa Maczwy. Loránd został palatynem i pierwszym banem Maczwy. [12] Brał czynny udział w wewnętrznych konfliktach między dwiema grupami baronialnymi, które pojawiły się podczas ostatniej dekady rządów Beli IV. Początkowo Loránd wspierał grupę baronialną Kőszegi-Gutkeled przeciwko frakcji Csák [8]. Stephen V ascended the Hungarian throne in 1270. During his short rule, he donated the Kalnik Castle and its surrounding areas to Roland,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} who also became perpetual count of Kalnik ispánate.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Alongside other merits, the donation letter also said Roland "is pleasant in conversation" and "he is able to endear himself with others", which reflects the impact of chivalric code in the royal court.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The sudden death of Stephen V and subsequent coronation of the 10-year-old Ladislaus IV in August 1272 allowed him to become one of the most powerful barons in the country. His influence increased further in November of that year when Duke Béla of Macsó was brutally assassinated by Henry Kőszegi and the barons partitioned the territory of the Duchy of Macsó among themselves. Roland Rátót became Palatine and the first Ban of Macsó.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He was actively involved in the internal conflicts between the two baronial groups which emerged during the last decade of Béla IV. Initially Roland supported the Kőszegi–Gutkeled baronial group against the Csák faction.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 2Według historyka Jenő Szücs Lorándowi udało się osiągnąć najwyższy rangą świecki stanowisko po raz drugi w listopadzie 1272, ponieważ dwie rywalizujące grupy baronów i nominalny regent wdowa królowa Elżbieta Kumanka wytwarzały pozory jedności za ważne jeszcze w pierwszych latach. [30] Szucs zauważył, że starzy szanowani i wpływowi baronowie, którzy stawali się palatynami i innymi głównymi urzędnikami, jak Denis Péc, Ernye Ákos Loránd, byli uważani za stabilne i punkty „łagodnego przejścia” w szybko zmieniających się rządach ciągu pierwszych pięciu lat panowania Władysława. [31] Do maja 1273 roku Loránd został zastąpiony przez palatyna i ban przez Lawrence'a, syna Harda, sojusznika rodziny Kőszegi i Egyeda Monoszlo [32], jednak ponownie w następnym miesiącu, przynajmniej do października [12], kiedy zostali usunięci z urzędu przez Kőszegis, wraz z innymi członkami Grupy Baronialnej Csák. W kolejnych miesiącach Roland stopniowo wycofywał się z linii kursu Kőszegis [33]. According to historian Jenő Szűcs, Roland has been able to reach the highest-ranking secular position for the second time in November 1272, because the two rival baronial groups and the nominal regent Dowager Queen Elizabeth the Cuman considered the semblance of unity as important in the first years yet.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Szűcs considered, the elderly respected and prestigious barons, who were made palatines and other chief officials, such Denis Péc, Ernye Ákos and Roland Rátót, were considered stable points and "beauty spot" in the fast-changing governments during the first five regnal years of Ladislaus.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} By May 1273, Roland Rátót was replaced as Palatine and Ban by Lawrence, son of Kemény, an ally of the Kőszegi family, and Egyed Monoszló,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} respectively, however in the next month, he was again Palatine and held the dignity at least until October,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} when he was removed from office by the Kőszegis, alongside other members of the Csák baronial group. Roland gradually moved away from the Kőszegis' course line in the following months.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Po bitwie pod Föveny we wrześniu 1274 r., w której zginął Henryk I Kőszegi, Loránd przeszedł na stronę zwolenników klanu Csáka i mógł zostać palatynem na czwarty okres. [34] Utrzymywał tę godność do czerwca 1275 r., gdy to Kőszegi, pomimo zdrady zmarłego Henryka Kőszegiego, byli w stanie zachować swoje wpływy, a dwór królewski wyraził wobec zaufanie do nich, gdy Mikołaj Kőszegi został wybrany na palatyna, zastępując Loránda [35]. Następnie Loránd służył jako ispán komitatu Vas w lecie 1275 roku. [36] Pełnił również funkcję skarbnika Elżbiety Sycylijskiej, królowej Węgier w latach 1275–1276. [37] Poza tym był także ispánem komitatu Szana w Slawonii [38]. W 1277 roku pełnił funkcję sędziego królewskiego po dokładnie trzydziestu latach swojej pierwszej kadencji [39]. W tym charakterze reprezentowali baronów węgierskich, gdy Władysław IV spotkał się z Rudolfem I z Niemiec w Hainburgu nad Donajem 11 listopada, aby potwierdzić sojusz z królem Czech Ottokarem II [40]. Loránd zmarł w tym samym roku lub na początku 1278 roku. [8] Following the Battle of Föveny in September 1274, where Henry Kőszegi was killed, Roland defected to the supporters of the Csák kindred, and could manage to become Palatine for a fourth term.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He held that dignity until June 1275, when the Kőszegis, despite of the late Henry Kőszegi's betrayal, was able to retain its influence and the royal court expressed confidence towards them, when Nicholas Kőszegi was elected Palatine, replacing Roland Rátót.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Following this Roland served as ispán of Vas County in the summer of 1275.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} He also functioned as Master of the treasury for Elizabeth of Sicily, Queen of Hungary between 1275 and 1276.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Beside that he was also the head of Szana County in Slavonia.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In 1277, he served as Judge royal after exactly thirty years of his first term.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In this capacity, he represented the Hungarian barons, when Ladislaus IV met Rudolf I of Germany in Hainburg an der Donau on 11 November to confirm their alliance against Ottokar II of Bohemia.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Roland Rátót died in that year or early 1278. He was mentioned as a deceased person in March 1278.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Źródła
Przypisy |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 50procent
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie całej Slawonii
- Banowie Maczwy
- Klan Rátót
- Klany
- Nieznana data urodzenia
- Nieznana data śmierci
- Koniuszy królewscy
- Sędziowie królewscy
- Podczaszy królewscy
- Palatyni Królestwa Węgier
- Urodzeni w XIII wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Zmarli w XIII wieku
