|
Rátót III. Loránd (pol. Roland III Rátót) (* nieznana, † maj/listopad 1336), węgierski szlachcic, ispán komitatów: Sopron i Vas od 1333 roku aż do swojej śmierci, za panowania króla Węgier Karola I.
Rodzina i kariera
Roland urodził się we wpływowym i prestiżowym rodzie Rátót jako syn Rolanda II, który służył jako palatyn na przełomie XIII i XIV wieku. Miał trzech braci. Najstarszy, Desideriusz II, był przodkiem szlacheckiej rodziny Jolsvai (wcześniej Gedei), która wyginęła w 1427 r. Jego drugi brat Eustachy IV przejął funkcję ispána po śmierci Loránda. Trzeci brat, Stefan III, został wymieniony tylko raz w 1321 r.[1] Roland poślubił nieznaną z imienia córkę Stefana II Csáka, wybitnego żołnierza i kluczowego zwolennika Karola na początku XIII wieku. Nie mieli dzieci.[2]
Bracia po raz pierwszy pojawiają się we współczesnych aktach w 1321 r. Pomimo tego, że ich ojciec, aż do śmierci w 1307 r., był ważnym stronnikiem króla Karola I, jego synowie Roland III i Eustachy IV nie awansowali do grona baronów [3]. Roland został po raz pierwszy wymieniony jako ispán komitatów: Sopron i Vas (połączonych od 1330 r.) w listopadzie 1333 r. [4] Posiadał zamek Kőszeg jako „honor”, podczas gdy pełnił oba urzędy. [5] Loránd został po raz ostatni wymieniony jako żyjący w maju 1336 roku. Zmarł w listopadzie tego roku. [4]
Przypisy
- ↑ Engel: Genealógia (Genus Rátót 7. Jolsvai gałąź)
- ↑ Engel: Genealógia (Genus Csák 6., Trencsén gałąź 1.)
Źródła
- Engel, Pál (1996). Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I [Świecka archontologia Węgier, 1301-1457, Volume I] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 963-8312-44-0.
- Kristó, Gyula (1999). "I. Károly király főúri elitje (1301–1309) [arystokratyczne elity króla Karola I]". Századok. Magyar Történelmi Társulat. 133 (1): 41–62.
|
|