Ivan V. Krčki
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ivan V. Frankapan lub Anž Frankopan (pol. Jan V Frankopan, węg. Frangepán V. János) († Senj, 29 listopada 1393), chorwacki szlachcic z rodu Frankapan. Syn księcia Bartola VIII. z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego Meinharda VII z Gorycji, a w 1360 r. przejął wraz ze swoim bratem Stefanem II majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Do Ivana należała połowa Vinodola i cała żupania Gatana z Otočacenm i Brinjem, a prawdopodobnie także żupania Drežnik ze Slunjem i od tego czasu często mieszkał w Senju, Brinju i Otočcu. [1] Ban Dalmacji i Chorwacji (1391-1393). Ivan V. Frankapan ili Anž Frankopan (? — Senj, 29. studenog 1393.), hrvatski velikaš, hrvatsko-dalmatinsko-slavonski ban iz hrvatske velikaške obitelji Frankapan. Bio je sin krčkog kneza Bartola VIII. Godine 1352. oženio se Anom, kćeri grofa Meinharda VII. Goričkog, a 1360. godine preuzeo je s bratom Stjepanom II. (I.) obiteljske posjede, koje su pet godina kasnije međusobno podijelili. Ivanu je pripala polovica Vinodola te čitava Gatanska županija s Otočcem i Brinjem, a vjerojatno i županija Drežnik sa Slunjem i otada je često boravio u Senju, Brinju i Otočcu.[1] W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla Ludwika I (1342–1382). Po śmierci króla Ivan poparł córkę króla Marię, a jego brat Stefan zgodził się na andegaweńskiego Karola III. księcia Durazzo. Ivan znacząco przyczynił się do uwolnienia więzionej królowej Marii w czerwcu 1387 r., która była trzymana w Novigradzie w żupanii Zadar. Za tę pomoc król Zygmunt podarował mu miasto Cetin i Klokoč w żupanii Zagreb. Tijekom 60-ih godina 14. stoljeća sudjelovao je u više diplomatskih misija u službi ugarsko-hrvatskog kralja Ludovika I. (1342.-1382.). Nakon kraljeve smrti, Ivan je podupirao kraljevu kćer Mariju, a njegov brat Stjepan pristao je uz napuljskog Anžuvinca, Karla II. Dračkog. Ivan je znatno pridonio oslobođenju zarobljene kraljice Marije u lipnju 1387. godine, a bila je zatočena u Novigradu (Zadarska županija). Za te zasluge mu je kralj Žigmund darovao grad Cetin i kotar Klokoč u Zagrebačkoj županiji. W 1389 r. Iwan popadł w konflikt z Kurjakovićiami, książętami z Kurbavy, dlatego musiał szukać pomocy u Wenecjan, jednocześnie pomagając ludności Zadaru i atakując Vranę, której właścicielem był Ivan Paližna. Godine 1389. Ivan V. sukobio se s krbavskim knezovima Kurjakovićima te je zbog toga morao potražiti pomoć u Mlečana, a istodobno je pomagao Zadranima i napadao Vranu koju je držao Ivan Paližna. W 1390 r. król Zygmunt mianował go chorwackim banem. Kralj Žigmund imenovao ga je 1390. hrvatskim banom. PrzypisyLinki zewnętrzne
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1
- Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Banowie Chorwacji
- Chorwaccy banowie
- Frankapan
- Banowie całej Slawonii
- Chorwaccy szlachcice
- Urodzeni w XIV wieku
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Nieznana data urodzenia
- Zmarli w 1393
- Zmarli w XIV wieku