|
Stjepan Ostoja (pol. Stefan Ostoja) (* nieznana, † 1418), bośniacki monarcha, dwukrotny ban Bośni (1398–1404]], 1409–1418). Nieślubny syn króla Stjepana I Tvrtka z dynastii Kotromanić.
Pierwsze panowanie
Przejął władzę z pomocą księcia Hrvoje Vukčicia Hrvatinicia od królowej Jeleny Grubej w 1398 r. Podczas swojego pierwszego panowania (1398-1404) utrzymywał dobre stosunki z innymi wielkimi ludźmi. Po dojściu do władzy poparł żądania Władysława Neapolitańskiego dotyczące korony chorwacko-węgierskiej, dlatego rywal Władysława, Zygmunt Luksemburski, zaatakował jego majątki. Stracił władzę w 1404 roku, gdy przejął posiadanie szlachcica, który był pod ochroną Hrvoje Vukčića Hrvatinicia. Został wygnany dopiero w 1412 r., gdy ponownie wrócił na tron.
Preuzeo je vlast, uz pomoć vojvode Hrvoja Vukčića Hrvatinića, od kraljice Jelene Grube 1398. godine. Za vrijeme prve vladavine (1398. – 1404.) održavao je dobre odnose s ostalim velikašima. Po dolasku na vlast podržao je zahtjeve Ladislava Napuljskog za hrvatsko-ugarskom krunom, zbog čega je Ladislavov takmac, Žigmund Luksemburški napao njegove posjede. Vlast je izgubio 1404. godine, kada je oduzeo posjed jednom plemiću, koji je bio pod zaštitom Hrvoja Vukčića Hrvatinića. Bio je prognan iz sve do 1412. godine, kada se ponovno vratio na prijestolje.
Drugie panowanie
Po wydaleniu Stjepana, do władzy w Bośni doszedł niedoświadczony i młody Tvrtko II. Kotromanić, który rządził tylko cztery lata, od 1404 do 1409. W latach 1409–1412 był to okres podwójnej władzy, gdy Stjepan powrócił do Bośni i domagał się prawa do powrotu na tron. W 1412 r. Tvrtko II znika w tajemniczy sposób i tron zostaje przejęty przez Stjepana, który po raz drugi rządził Bośnią, od 1412 do 1418 roku. Stjepan żeni się z Jeleną Nelipčić w 1416 r., by przejąć kontrolę nad majątkami pozostawionymi jej przez jej pierwszego męża, Hrvoje Vukcica Hrvatinica. Między innymi Jelena wniosła w posagu żupanaty Plivsku i Lučku, chociaż resztę majątku Hrvoje w Dolnym Kraju przypisano jego kuzynowi Jurajowi Vojislavicowi. W tym okresie nie martwił się zbytnio sytuacją banknotów. Pozwolił innym arystokratom, którzy walczyli ze sobą, być arbitralnymi. W swoim czasie Imperium Osmańskie stopniowo zaczęło penetrować Bośnię. Jego następcą został jego syn Stjepan Ostojić w 1418 r.
Nakon što je Stjepan Ostoja bio protjeran iz Bosne, na vlast je došao neiskusni i mladi Tvrtko II. Kotromanić, koji je vladao samo četiri godine, i to od 1404. do 1409. godine. Od 1409. do 1412. godine, bio je period dvovlašća, jer se Stjepan Ostoja vratio u Bosnu i tražio svoje pravo da se vrati na prijestolje. Godine 1412. Tvrtko II. Kotromanić misteriozno nestaje, a vlast preuzima Stjepan Ostoja, koji je Bosnom vladao po drugi put, od 1412. do 1418. godine. Ostoja je oženio Jelenu Nelipčić 1416., kako bi došao do vlasti nad posjedima, koje je Jeleni ostavio njen prvi suprug Hrvoje Vukčić Hrvatinić. Između ostalog, Jelena je u brak s Ostojom donijela Plivsku i Lučku župu s Jajcem, iako je ostatak Hrvojevih posjeda u Donjim Krajima pripao njegovom rođaku Jurjaju Vojislaviću. U tom periodu, nije se mnogo brinuo za stanje u banovini. Omogućio je samovolju ostalim plemićima, koji su se borili jedni protiv drugih. U njegovo je vrijeme Osmansko carstvo postupno počelo prodirati u Bosnu. Naslijedio ga je njegov sin, Stjepan Ostojić 1418. godine.
|
|
.svg)
