Vuk Grgurević

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Serbian Despot (1471–1485) Następca: Stephen Tomašević (1459) Đorđe Branković Vuk Grgurević Branković serb. Вук Гргуревић Бранковић (ur. ok. 1440, zm. 16 kwietnia 1485) – despota serbski na Węgrzech latach 1465-1485. Był wnukiem Jerzego I Brankovicza. Po utracie niepodległości przez Serbię w 1459 przebywał w służbie tureckiej. W 1465 udał się na emigrację do Macieja Korwina, gdzie przebywało wielu serbskich uchodźców. Uczestniczył w wojnach Węgrów przeciwko Polsce, Czechom, Austriakom i Turkom. W 1471 uzyskał tytuł despoty i duże posiadłości na terytorium dzisiejszej Wojwodiny, które wcześniej wchodziło w skład despotatu serbskiego za panowania Jerzego I Brankovicza. Był uczestnikiem bitwy na Chlebowym Polu. Jego następcą został Jerzy II Branković. eng

Vuk Grgurević Branković (serb.) — Serbian Despot — Vuk Branković the Dragon, Serbian Despot Vuk Branković the Dragon, Serbian Despot Coat of arms Coat of arms despota Serbii Okres od 1471 do 1485 Poprzednik Stephen Tomašević Następca Đorđe Branković Dane biograficzne Dynastia Brankowicze Państwo {{{państwo}}} Urodziny c. 1440 Śmierć April 16, 1485 Ojciec Grgur Branković Żona Barbara Frankopan

Vuk Grgurević Branković (serbski cyrylica: Вук Гргуревић Бранковић [A]; ok. 1440 - 16 kwietnia 1485), był tytułowym Despotem Serbii od 1471 r. Do śmierci w 1485 r. Odziedziczył tytuł despota (jako spadkobierca tron pod okupacją Imperium Osmańskiego), króla Macieja Korwina, i rządził większością dzisiejszych Wojwodiny, pod zwierzchnictwem Królestwa Węgier. Znany jest w serbskiej poezji epickiej ze względu na męstwo i heroizm, i nazywa się Vuk ognisty smok (serbski: Змај Огњени Вук / Zmaj Ognjeni Vuk), Vuk the Dragon-Despot lub po prostu Dragon; dowodził armią węgierską (Armią Czarną) w kilku swoich bitwach przeciwko Turkom. Uważany jest za założyciela klasztoru Grgeteg.

Vuk Grgurević Branković (Szablon:Lang-sr-cyrlSzablon:Cref2; ca. 1440 – April 16, 1485), was the titular Despot of Serbia from 1471 until his death in 1485. He inherited the title of despot (as an heir to the throne now under occupation of the Ottoman Empire), by King Matthias Corvinus, and ruled most of present-day Vojvodina, under the overlordship of the Kingdom of Hungary. He is known in Serbian epic poetry for his valour and heroism, and is called Vuk the Fiery Dragon (Szablon:Lang-sr / Zmaj Ognjeni Vuk), Vuk the Dragon-Despot, or simply the Dragon; he commanded the Hungarian army (Black Army) in several of its battles against the Ottomans. He is considered the founder of Grgeteg monastery. 

Life

Vuk był synem Grgura Brankovića i wnukiem despota Đurađ Branković i Eirene Kantakouzene. Jego ojciec Grgur został oślepiony przez Turków w 1441 r.

Vuk was the son of Grgur Branković, and a grandson of despot Đurađ Branković and Eirene Kantakouzene. His father Grgur was blinded by the Ottomans in 1441. 

Po upadku serbskiego despotatu w 1459 r. Vuk Grgurević był osmańskim wasalem, ale w 1465 r. Przystąpił do służby Macieja Korwina i został dowódcą serbskich oddziałów wojskowych na Syrmie.

With the fall of Serbian Despotate in 1459, at first, Vuk Grgurević was an Ottoman vassal, but in 1465, he acceded into the service of Matthias Corvinus and became commander of Serb military squads in Syrmia. 

Vuk zyskał wielką reputację za odwagę i zyskał przydomek „Zmaj Ognjeni”, co przekłada się na „Ognistego Smoka”. Jego imię „Vuk” w języku serbskim oznacza „wilka”, więc jego pseudonim „Zmaj Ognjeni Vuk” w rzeczywistości oznacza „Ognistego smoka wilka”. Jest bohaterem wielu epickich piosenek serbskich.

Vuk acquired a great reputation for bravery, and gained the nickname "Zmaj Ognjeni", which translates to "Fiery Dragon". His name "Vuk" means "wolf" in Serbian so his nickname, "Zmaj Ognjeni Vuk", actually means "Fiery Dragon Wolf". He is a hero in many Serbian epic songs. 

Walczył o Węgrów przeciwko Czechom, Polakom, Austriakom i Turkom. W 1471 roku uzyskał tytuł despoty Serbii, a także zyskał duży majątek we współczesnej Wojwodinie, która wcześniej należała do despoty Đuryđ Branković. Wśród jego posiadłości byli Slankamen, Kupinovo, Zrenjanin, Berkasovo, Irig, Vršac itp.

He fought for the Hungarians against Czechs, Poles, Austrians and Turks. In 1471 he gained a title of the despot of Serbia, and also gained large possessions in present-day Vojvodina, which formerly belonged to despot Đurađ Branković. Among his possessions were Slankamen, Kupinovo, Zrenjanin, Berkasovo, Irig, Vršac, etc. 

Jego najsłynniejsze wyprawy wojskowe odbyły się w 1476 r., Kiedy zajął Srebrenicę i walczył pod Šabaciem i Smederewem, aw 1480 r., Kiedy zaatakował Sarajewo. W 1479 r. Wraz z Dmitar Jakšić poprowadził serbskie lekkie eskadry kawalerii w bitwie o Breadfield, niedaleko Zsibót. W decydującym momencie bitwy husarscy węgierscy i serbscy zaatakowali centrum osmańskie i rozbili ich szeregi, co zadecydowało o wyniku bitwy. W 1481 r. Walczył z Turkami w Serbii i sprowadził stamtąd (okolice Kruševaca) około 50 000 ludzi, którzy osiedlili się w Banacie, głównie w okolicach Timișoary.

His most famous military forays were those in 1476, when he seized Srebrenica and fought near Šabac and Smederevo, and in 1480, when he attacked Sarajevo. In 1479, along with Dmitar Jakšić, he led Serbian light cavalry squadrons in Battle of Breadfield, near Zsibót. At the decisive moment in battle Hungarian and Serbian hussars charged the Ottoman centre and broke their ranks, which decided the outcome of the battle. In 1481, he fought against Turks in Serbia, and brought from there (area around Kruševac) about 50,000 people, who were settled in Banat, mostly around Timișoara. 

Vuk współpracował z pseudonimem Dojčin Petar, co pokazuje niektóre jego listy. Wieki później podejrzewano o spadek. Cesarska cenzura spowodowała zajęcie i zniszczenie każdej kopii numeru Almanach de Gotha z 1808 r. W rzeczywistości urząd cenzury stwierdził, że słowo „genealogia” jest obelgą, ponieważ Bonapartes nie mógł go wytworzyć, a słowo tendencyjne zostało stłumione. [1] [2]

Vuk worked together with alias Dojčin Petar, which demonstrates in some of his letters. An inheritance was suspected centuries later. Imperial censorship caused every copy of the 1808 issue of the Almanach de Gotha to be seized and destroyed. In fact the censorship office found the word "genealogy" to be an insult.since the Bonapartes could not produce one and the tendentious word was suppressed. 

Plik:Grgeteg mon.jpg

Grgeteg monastery was founded by Vuk Grgurević

Posiadłości

Jego terytorium nazywało się „Little Rascia” (Мала Рашка). [3]

His territory was called "Little Rascia" (Мала Рашка). 

Titles

• "Despot of the Kingdom of Rascia".

Rodzina

16. Branko Mladenović

8. Vuk Branković

4. Đurađ I Branković

18. Lazar I Hrebeljanović

9. Mara Lazarević

19. Milica Nemanjić

2. Grgur Branković

20. Demetrios I Kantakouzenos

10. Theodore Kantakouzenos

5. Eirene Kantakouzene

22. John Uroš

11. Jelena

23. Hlapena (?)

1. Vuk Grgurević

Vuk was married to Barbara Frankopan.

Dziedzictwo

Zgodnie z tradycją Vuk Grgurević założył klasztor Grgeteg w 1471 roku.

According to tradition, Vuk Grgurević founded the Grgeteg monastery in 1471. 

Zobacz także

• Syrmia
• Battle of Breadfield
• Rulers of Vojvodina
• List of Serbian monarchs
• History of Vojvodina
• History of Serbia

Bibliografia

• [[5]]
• Dr. Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929.
• Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga 1, Novi Sad, 1990.
• Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing.

Linki zewnętrzne

• Zmaj Despot Vuk - mit, istorija, pesma
• Istorijske ličnosti