Báthori VII. István
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Báthori VII. István (pol. Stefan Batory z Ecsed) (*ok.1490, † Dévényi vár 3/8 maja 1530), węgierski szlachcic, dowódcą wojskowy, palatyn. Stephen VII Báthory (; died 3 May 1530) was a Hungarian nobleman and commander. His most prestigious position was Palatine of Hungary. Należał do rodziny Ecsed rodu Báthori. Syn Báthori III. Andrása i Várdai Dorottya, bratanek Báthori V. Istvána, węgierskiego dowódcy, a później wojewody Siedmiogrodu. Stephen belonged to the Ecsed branch of the Báthory family. His father was Andrew Báthory and his uncle was Stephen Báthory, Hungarian commander and later Voivod of Transylvania. Stephen was Count of Temesvár and in 1514 fought against the rebellion of György Dózsa. W 1507 został mianowany nadżupanem ispánem komitatu Zali, zaś dwa lata później nadżupanem Temesvár i hetmanem południowych Węgier. W 1510 pełnił funkcję kasztelana zamku w Budzie. W 1514 roku walczył z powstaniem Dózsa György. W 1519 objął stanowisko palatyna węgierskiego. Mianowany [palatyn]]em w 1519 roku, ale sprzeciw szlachty, która oskarżył go o chciwość i rozwiązłość, spowodował, że był czasowo zawieszany w 1523 i 1525 roku (dwukrotnie zwolniony z urzędu, jednak ostatecznie został przywrócony na stanowisko).[1]. Pełnił również funkcję podskarbiego nadwornego oraz pięciokrotnie był mianowany sędzią dworskim[2]. He was elected Palatine of Hungary in 1519 but the opposition of the nobility, which accused him of avarice and licentiousness, resulted in his being temporarily deposed in 1523 and 1525. W 1526 r. walczył w tragicznej bitwie pod Mohaczami przeciwko Turkom, w której zginął król [[II. Lajos|Ludwik II}}. Istvánowi udało się uratować i został jednym z liderów partii proaustriackiej, który chciał uhonorować sojusz między wymarłą rodziną królewską a dynastią Habsburgów. Wraz z wdową po królu Ludwiku, królową Marią, uciekł do Preßburga, gdzie zorganizował wybory cesarza Ferdynanda na króla Węgier. In 1526 fought in the disastrous Battle of Mohács against the Turks, in which King Louis II fell. Stephen managed to escape and became one of the leaders of the pro-Austrian party that wanted to honour the alliance between now extinct royal family and the Habsburg dynasty. Together with King Louis' widow Queen Mary, he fled to Preßburg, where he organized the election of Ferdinand of Austria as King of Hungary. Jego współpraca z Habsburgami kosztowała go cały majątek na kontrolowanych przez Turcję Węgrzech, za co Ferdynand zrekompensował mu zamkiem Dévényi vár (obecnie Devín, dzisiejsza Słowacja). is siding with the Habsburgs cost him all his possessions within Turkish-controlled Hungary, for which Ferdinand compensated him with the castle Theben. W lutym 1523 ożenił się z księżniczką mazowiecką Zofią (zmarłą przed 1543 r.), córką księcia mazowieckiego Piasta Conrada (zmarł 1503 r.). Ich córka Klara została zaręczona z księciem Kalem von Münsterberg, ale zmarła przed ślubem w 1535 r. Sam István zmarł w Dévényi i został pochowany w Szent Márton-dóm / kościele świętego Marcina w Bratysławie[3]. Stephen was married to Sophia (died before 1543), daughter of the Piast Conrad Duke of Masovia (died 1503). Their daughter Clara was engaged to be married to Duke Carl of Münsterberg but died before the marriage, in 1535. Szablon:Use dmy dates Stephen himself died in Theben. PrzypisyBibliografiaBalzer O., Genealogia Piastów, J. Tęgowski, Kraków: Wydawnictwo Avalon, 2005, s. 926–928, ISBN 83-918497-0-8, OCLC 836274542. Horn I., Andrzej Batory, S. Brzeziński (tłum.), Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2010, s. 15–16, ISBN 978-83-7543-163-6, OCLC 750793621. Jasiński K., Rodowód Piastów mazowieckich, Wydawnictwo Historyczne, Poznań – Wrocław 1998, ISBN 83-913563-0-2, s. 194–197. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- 1
- Strony skompilowane
- Strony skompilowane – angielska
- Strony skompilowane – polska
- Strony z odwołaniami do nieistniejących plików
- Gutkeled
- Báthori
- Báthori Ecsed
- Ród
- Nieznana data urodzenia
- Palatyni Królestwa Węgier
- Urzędnicy Królestwa Węgier
- Węgierscy dygnitarze historyczni
- Węgierscy szlachcice
- Węgierscy urzędnicy królewscy
- Urodzeni w XIV wieku
- Zmarli w 1530
- Zmarli w XVI wieku