Ђорђе Стефановић Бранковић
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ђорђе Стефановић Бранковић (pol. Đorđe Stefanović Branković) (* 1461, † 18 stycznia 1516, tytularny Despot Serbii (tytuł nadany w 1486 r. przez Macieja Korwina. Rządził regionem Racszag (znanym jako Raszka; odpowiednikiem współczesnej Wojwodina) w imieniu Królestwa Węgier. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Jovanem, który później zastąpił Ђорђе po ślubach zakonnych (jako Maksim/Максим) w 1496 r. Zbudował klasztor w Krušedolu. Był związany z dynastią Basarab, w szczególności z Neagoe Basarab.
Spis treści
Życie
Syn Stefana Brankovića, Despoty Serbii (1458–1459) i Angeliny Arianites.
Poślubił Isabellę del Balzo, córkę Agilberto, księcia Nardò (Aragonia).
Z nominacji Maciej Korwina Đorđe otrzymał tytuł Despoty Serbii w roku 1486, po Vuku Grgurevićiu, który zmarł 16 kwietnia 1485 r. Đorđe otrzymał także miasta Kupinik (Kupinovo), Slankamen i Berkasovo w Syrmii, a także inne miasta, które podpadały pod władze tych miast. Od 1493 r. rządził wspólnie ze swoim bratem Janem, który później zastąpił go jako Despot. W 1494 r. dwaj bracia walczyli przeciwkoHerzogowi Lovro], który miał posiadłości w Syrmii i Slawonii. W grudniu 1494 r. bracia podbili Mitrowicę, którą powierzyli szlachcie. Na początku 1496 r. Đorđe złożył śluby zakonne, otrzymując imię Maxim, a następnie został arcybiskupem Belgradu. Jan objął samodzielne rządy w 1496 roku i miał inne cele niż jego brat: Jan nie dążył do stworzenia imperium palatyna, a jedynie starał się pokonać Turków i wypędzić ich ze swoich ziem, nawiązując tym do tradycji przodkoów.
Đorđe został wymieniony wraz z całą rodziną w „Dell'Imperadori Constantinopolitani” lub rękopisie Massarelli, znalezionym w pracach Angelo Massarelli (1510–1566).[1]
Świętość
Zmarł 18 stycznia 1516 r. stworzono mu kult w 1523 r., gdy Belgrad był w rękach osmańskich przez dwa lata i kiedy granica osmańska zbliżała się do bitwy pod Mohaczem coraz bliżej Krušedola, jego wyposażenie. Został tam pochowany, a jego kult został założony, aby służyć jako pomocnik morale u Serbów, którzy wraz z Węgrami walczyli z potężnymi Turkami. W tym samym czasie, w tym samym miejscu i z tym samym pomysłem, powstały kulty całej jego rodziny: jego ojca, Stefana Brankovića (1484), jego matki, Angeliny (w tym samym czasie co Maksim) i jego brata, Jana (od 1505). Krušedolac z XVI wieku świętował wszystkich członków ostatniej rodziny Brankovićów, a biografie zostały napisane o Angelinie i Maksimie.
Rodzina została pochowana w klasztorze Krušedol i złożona w trumnach przy ołtarzu. Jednak Turcy spalili święte relikwie w 1716 r. po przegranej bitwie pod Petrovaradinem, a tylko lewe ramię Angeliny i niektóre drobne części ciała innych członków zostały oszczędzone i ogłoszone świętymi relikwiami Serbskiego Kościoła Prawosławnego[2].
| 16. Branko Mladenović | ||||||||||||||||
| 8. Vuk Branković | ||||||||||||||||
| 4. Đurađ I Branković | ||||||||||||||||
| 18. Lazar Hrebeljanović | ||||||||||||||||
| 9. Maria Lazarević | ||||||||||||||||
| 19. Milica Nemanjić | ||||||||||||||||
| 2. Stefan Branković | ||||||||||||||||
| 10. Theodore Palaiologos Kantakouzenos | ||||||||||||||||
| 5. Eirene Kantakouzene | ||||||||||||||||
| 11. Euphrosyne Palaiologina | ||||||||||||||||
| 1. Đorđe Branković | ||||||||||||||||
| 12. Komnen Arianiti | ||||||||||||||||
| 6. George Arianites | ||||||||||||||||
| 26. Nikola Sakat | ||||||||||||||||
| 13. | ||||||||||||||||
| 3. Angelina Arianites | ||||||||||||||||
| 7. Maria Muzaka | ||||||||||||||||
Galeria
- Djordje Stefanovic Brankovic.png
Herb osobisty
- Djuradj Stefanovic Brankovic Grb.png
- Saints Maksim, Angelina, Jovan and Stefan Branković, by Andreja Raičević.jpg
Święci Maksim, Angelina, Jovan i Stefan Brankovic, autor: Andreja Raicevic (ok.1645)
- Krusedol-2.jpg
Monaster Krušedol założony przez Djordje Brankovic
- Old Hopovo monastery.jpg
monaster Staro Hopovo założony przez Djordje Brankovic
Źródła
- Massarellus, Angelus. Dell'Imperadori Constantinopolitani. Codex Vaticanus Latinus 12127, fols. 349V—353 (po łacinie).
- Mitrović, K. (2008). "Povelja despotice Jelene Jakšić manastiru Hilandaru". Stari srpski arhiv, no. 7, str. 195–203 (po serbsku).
- Tubić, D. (2006). "The Branković family from Srem in historiography". Spomenica Istorijskog arhiva Srem, no. 5, str. 232–242 (po serbsku).
- Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing.
Przypisy
- ↑ Tony Hoskins, "Anglocentric medieval genealogy"
- ↑ Alexandru Ioan Cuza university. Medieval and Early Modern for Central and Eastern Europe. Al I Cuza University Press. str. 110–. GGKEY:FS32LZBL77L.
| ||
| Czczona przez | Serbian Orthodox Church | |
| Beatyfikacja | 1523 Belgrad | |
| Szczególne miejsca kultu | Krušedol monastery, present day Vojvodina, Serbia | |
|}