Aba II. Lőrinc

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Skarbnik królewski (1279-1280) Następca: Csák III. Ugrin Csák III. Ugrin Poprzednik: Skarbnik królewski (1280-1281) Następca: Csák III. Ugrin Aba Péter Poprzednik: Skarbnik królewski (1284-1285) Następca: Aba Péter Kőszegi Iván Aba II. Lőrinc (* nieznana, † po 1290), węgierski szlachcic, trzykrotny skarbnik królewski na dworze króla Węgier Władysława IV. Przodek rodziny szlacheckiej Atyinai, która kwitła do połowy XV wieku. Rodzina Urodził się w Atyina–Gagy (lub także Nyék) gałęzi potężnego i rozbudowanego klanu Aba. W genealogii gałąź została nazwana na cześć Atyiny (dzisiejszy Voćin, Chorwacja), nabycia i tytułowego majątku synów Lőrinc. Był jedynym znanym synem ojca imiennika, który był wiernym stronnikiem Béli IV na Węgrzech. Za swoją lojalność i służbę wojskową Lőrinc uzyskał ziemie na dużą skalę w komitacie Sopron. Lawrence II was born into the Atyina–Gagy (or also Nyék) branch of the powerful and extended gens (clan) Aba. In genealogy, the branch was named after Atyina (present-day Voćin, Croatia), the acquisition and eponymous estate of Lawrence's sons. He was the only known son of his namesake father, who was a faithful partisan of Béla IV of Hungary. For his loyalty and military service, Lawrence I was granted large-scale landholdings in Sopron County. Kariera Był także nazywany jako Lőrinc z Nyék lub Lőrinc z Sopron przez współczesne dokumenty od nazwy jego rezydencji. [1] Po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1279 r., gdy podarował majątek Limpach opactwu cystersów Klostermarienberg (Borsmonostor, dziś część Mannersdorf an der Rabnitz, Austria) na duchowe zbawienie zmarłego ojca, który został pochowany w klasztorze. Lőrinc był uważany za wiernego powiernika Władysława IV i jego matki, wdowy królowej Elżbiety Kumańskiej. Zgodnie z listą zasług wydaną przez nią w 1290 r. Lőrinc „zwykle bezinteresownie udostępniał swoją własność królowi” i kilkakrotnie negocjował za granicą na własny koszt jako wysłannik króla. Został skarbnikiem królewskim w grudniu 1279 r.archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. str. 64, 189, 324</ref>, gdy Władysław IV uwięził legata papieskiego Filipa z Fermo i zreorganizował radę królewską, aby wypełnić godności swoimi lojalnymi partyzantami. Jednak później sam Władysław został schwytany przez niektórych baronów. W niespełna dwa miesiące zarówno legat, jak i król zostali uwolnieni. Jest prawdopodobne, że Lőrinc zachował swoją godność do wiosny 1280 r., gdy Csák III. Ugrin zajął stanowisko zgodnie z umową i pojednaniem między królem a najpotężniejszymi baronami. Gdy Władysław IV odzyskał trochę pola manewru, Lőrinc ponownie pełnił funkcję skarbnika królewskiego od ok. 1280 r. do kwietnia 1281 r. , ale ostatecznie został zastąpiony przez swojego dalekiego krewnego, Petera Abę z bardziej wpływowej gałęzi Széplak. He was also called as Lawrence of Nyék or Lawrence of Sopron by contemporary documents after his residence. He first appears in sources in 1279, when donated the estate of Limpach to the Cistercian Klostermarienberg Abbey (Borsmonostor, today part of Mannersdorf an der Rabnitz, Austria) for his late father's spiritual salvation, who was buried in the monastery. Lawrence II was considered a faithful confidant of Ladislaus IV and his mother, Dowager Queen Elizabeth the Cuman. According to a list of merits, issued by her in 1290, Lawrence usually "selflessly made his property available to the king" and negotiated in abroad at his own expense as an envoy of Ladislaus on several occasions. He was made Master of the treasury in December 1279, when Ladislaus IV imprisoned papal legate Philip of Fermo and reorganized the royal council in order to fill the dignities with his loyal partisans. However, thereafter Ladislaus himself was also captured by some lords. In less than two months, both the legate and the king were set free. It is plausible that Lawrence held his dignity until the spring of 1280, when Ugrin Csák retook the position in accordance with the agreement and reconciliation between the king and the most powerful barons. When Ladislaus IV regained some space for maneuver, Lawrence again served as Master of the treasury from around July 1280 to April 1281, but he was ultimately replaced by his distant relative, Peter Aba from the more influential Széplak branch. Aerialphotography of Burgruine Landsee (Lánzsér), today in Austria Od wczesnych lat 1280. potężna rodzina Kőszegi stopniowo rozszerzyła swoje wpływy na komitat Sopron, w tym region Locsmánd, gdzie położono większość ziem Lőrinca. Według historyka Gyuli Kristó, Kőszegi Iván objął cały okręg Sopron pod swoją jurysdykcją i do 1285 r. i przyłączył go do swojej powstającej prowincji oligarchicznej, kiedy to jako jego rodzinę wspomniano o kilku lokalnych szlachcicach. Kiedy Kőszegi I. Miklós podarował ziemię opactwu Klostermarienberg w 1285 roku, Lőrinc pojawił się między innymi jako świadek i określany jako „nasz drogi”, odzwierciedlając jego polityczną lojalność, gdy był zmuszony przejść na służbę Kőszegich do tego czasu. W 1284 r. Kőszegi ponownie zajęli swoje stanowiska przed radą królewską. W tym czasie Lőrinc po raz trzeci pełnił funkcję skarbnika królewskiego, prawdopodobnie między 1284 a 1285 r., aż do ostatniego buntu Kőszegich przeciwko Władysławowi IV. Poza tym w 1285 r. pełnił także funkcję ispána komitatu Sáros. Since the early 1280s, the powerful Kőszegi family gradually extended their influence over Sopron County, including the Locsmánd region, where the majority of Lawrence's lands had laid. According to historian Gyula Kristó, Kőszegi Iván brought whole Sopron County under his jurisdiction and annexed it to his emerging oligarchic province by 1285, when several local nobles were mentioned as his familiares. When Nicholas Kőszegi donated a land to the Klostermarienberg Abbey in 1285, Lawrence Aba, among others, appeared as a witness and was referred to as "cari nostri" ("our dear"), reflecting his political allegiance, as he was forced to enter the Kőszegis' service by then. The Kőszegis retook their positions over the royal council in 1284. During the course, Lawrence functioned as Master of the treasury for the third time, presumably between 1284 and 1285, until the Kőszegis' most recent rebellion against Ladislaus IV. Beside that, he also served as ispán of Sáros County in 1285. Ciągłe rabunki Iwana Kőszegiego w Austrii i Styrii doprowadziły do wojny na dużą skalę („Güssing Feud”; niemiecki: Güssinger Fehde) W 1289 r., gdy Albert I, książę Austrii, rozpoczął potężną kampanię królewską przeciwko swojej armii liczącej 15 000 żołnierzy Kőszegis i ich rodziny. Austriacy zdobyli co najmniej 30 fortec i osad wzdłuż zachodnich granic, w tym trzy zamki Lőrinca: Lánzsér, Nyék i Locsmánd (obecnie Landsee, Neckenmarkt i Lutzmannsburg w Austrii), ponieważ Lőrinc i jego sojusznicy odmówili przyłączenia się do armii austriackiej, by pokonać rodzinę Kőszegi. Najemnicy księcia Alberta całkowicie spalili i zdewastowali twierdzę Nyék, rezydencję Lőrinc, podczas gdy jego mieszkańcy zostali uwięzieni i wysłani do Austrii wiosną 1289 roku. Zamek w Nyéku nigdy nie został odbudowany. Za swoją lojalność królowa Elżbieta za zgodą swojego syna Władysława IV przekazała opactwo św. Marcinowi w żupanacie Virovitica w 1290 r. Władysław IV został zamordowany kilka miesięcy później. Lőrinc przysięgał lojalność wobec węgierskiego króla Andrzeja III i otrzymał od nowego węgierskiego monarchy ziemie w okręgu Križevci. Przejęcia w Slawonii stały się podstawą do ekspansji jego potomków, a także udanego powrotu rodziny z Lánzsér po królewskiej kampanii Andrzeja przeciwko Austrii. Lőrinc zmarł jakiś czas po 1290 r. Ivan Kőszegi's continuous looting raids in Austria and Styria resulted a large-scale war ("Güssing Feud"; ) throughout in 1289, when Albert I, Duke of Austria launched a massive royal campaign with his 15,000-size army against the Kőszegis and their familiares. The Austrians captured at least 30 fortresses and settlements along the western borders, including Aba Lawrence's three castles, Lánzsér, Nyék and Locsmánd (present-day Landsee, Neckenmarkt and Lutzmannsburg in Austria, respectively), because Lawrence and his banderium refused to join the Austrian army to defeat the Kőszegi family. Duke Albert's mercenaries completely burnt and devastated the fort of Nyék, Lawrence's residence, while its inhabitants were imprisoned and sent to Austria in the spring of 1289. Nyék Castle was never re-built. For his loyalty, Queen Elizabeth, with the consent of her son, Ladislaus IV, donated the abbey of Szentmárton in Virovitica County in 1290. Ladislaus IV was assassinated some months later. Lawrence Aba swore loyalty to Andrew III of Hungary, and was granted lands in Križevci County from the new Hungarian monarch. These acquisitions in Slavonia became the basis of his descendants' direction of expansion, in addition that his family successfully recovered Lánzsér after Andrew's royal campaign against Austria. Lawrence Aba died sometime after 1290. Rodzina Z małżeństwa z niezidentyfikowaną szlachcianką Lawrence II miał czterech synów: I. Miklósa; I. Jánosa; Jakaba; I. Pétera.[1] Podczas Interregnum poparli oni roszczenia Karola Roberta. Mikołaj poślubił jedną z córek potężnego niegdyś barona Monoszló Egyed. Podczas tego ślubu bracia nabyli Lordship of Darnóc (dziś Slatinski Drenovac w Chorwacji) i Atyinę, a po gwałtownych walkach z Kőszegis zostali przodkami rodziny Atyinai (1317), która kwitła aż do lat 30. XX wieku [ 1] From his marriage to an unidentified noble lady, Lőrinc miał 4 synów: During the Interregnum, they supported the claim of Charles I of Hungary. Nicholas I married one of the daughters of the once powerful baron Egyed Monoszló. Through this wedding, the brothers acquired the lordships of Darnóc (today Slatinski Drenovac in Croatia) and Atyina, and – following violent struggles with the Kőszegis – became ancestors of the Atyinai family (1317), which flourished until the 1430s. Przypisy Źródła Kristó, Gyula (1969). "A locsmándi várispánság és felbomlása [Zamek Królewski ispánatu w Locsmánd i jego rozwiązanie]". Soproni Szemle (po węgiersku). Soproni Városszépítő Egyesület. 23 (2): 131–144. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon [Wielcy urzędnicy państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna] (po węgiersku). Helikon Kiadó. ISBN 963-547-085-1. Zsoldos, Attila (1997). "Téténytől a Hód-tóig. Az 1279 és 1282 közötti évek politikatörténetének vázlata [Od Tétény do jeziora Hód: Zarys historii politycznej lat od 1279 do 1282]". Történelmi Szemle (po węgiersku). Hungarian Academy of Sciences. 39 (1): 69–98. ISSN 0040-9634. Zsoldos, Attila (2011). 'Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.

Aba II. Lőrinc — Skarbnik królewski — Skarbnik królewski Okres od (1) 1279, (2) 1280, (3) 1284 do (1) 1280, (2) 1281, (3) 1285 Poprzednik 1. Csák III. Ugrin 2. Csák III. Ugrin 3. Aba Péter Następca 1. Csák III. Ugrin 2. Aba Péter 3. Kőszegi Iván Dane biograficzne Klan Aba Ród Atyinai Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1290 Ojciec I. Lőrinc Matka nieznana Żona nieznana Dzieci I. Miklós I. János Jakab I. Péter