Kacsics I. Simon

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban jednolitej Chorwacji (1212) Współrządzący: Kacsics Mihály Następca: Bertold Hont-Pázmány Márton Poprzednik: Podczaszy królewski (1214) Następca: brak informacji Csák I. Demeter Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1215) Następca: Kán I. Gyula Bogátradvány Ipoch Kacsics I. Simon (chor. Šimun Kačić) (* nieznana, † po 1228), węgierski szlachcic chorwackiego pochodzenia z klanu Kacsics (Kačić). Jeden z głównych inicjatorów zamachu na królową Gertrudę we wrześniu 1213 roku. Simon from the kindred Kacsics (, ;{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} died after 1228) was a Hungarian distinguished nobleman from the gens Kacsics (Kačić). He was one of the leading instigators of Queen Gertrude's assassination in September 1213. Pochodzenie Jego jedynym znanym bratem był Michał, wojewoda Siedmiogrodu (1209-1212) i [[Ban całej Slawonii|ban Slawonii w 1212. Gdy Michał i Simon pojawili się nagle we współczesnych węgierskich źródłach bez genealogicznych przodków, w tym chorwackiej historii Ivan Majnarić uznał, że mogą potomkami Omiša Kačića, jednego z chorwackich „dwunastu szlachetnych plemion” opisanych w Pacta Conventa i Supetar Cartulary. Bracia zostali wspomniani po raz pierwszy na początku XIII wieku, posiadali wsie w komitacie Nógrád, na przykład Salgó i Hollókő. Majnarić argumentował, że bracia Kacsics mogli należeć do zwolenników księcia Andrzeja podczas jego buntu przeciwko starszemu bratu, a następnie królowi Emerykowi. Po koronacji Andrzeja II w 1205 r. bracia prawdopodobnie zostali obdarowani posiadłościami na Węgrzech, nową gałąź w klanie, która teraz stała się częścią szlachty węgierskiej. Relacje między Węgrem a Omišem Kačićem zostały zidentyfikowane przede wszystkim we wzmiance o Simonie w dokumencie z 1178 r., z ojcem Nikolą i bratem Jakovem oraz z braćmi Borislavem, Bogdanem i innymi członkami rodziny w dokumencie z 1190 r. His only known brother was Michael Kacsics, Voivode of Transylvania (1209–1212) and Ban of Slavonia in 1212. As Michael and Simon suddenly appeared in Hungarian contemporary sources without genealogical antecedents, several scholars, including Croatian historian Ivan Majnarić considered their kindred may have been descendants of Omiš Kačićs, one of the Croatian "twelve noble tribes" described in the Pacta conventa and Supetar Cartulary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The brothers were first mentioned in the early 13th century, they possessed villages in Nógrád County, for instance Salgó and Hollókő.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Majnarić argued the Kacsics brothers may have belonged to supporters of Duke Andrew in his rebellion against the elder brother and then king Emeric. Following the coronation of Andrew II in 1205, the brothers were probably gifted with estates in Hungary, establishing a new branch within the clan, which now became part of the Hungarian nobility. A relationship between Hungarian and Omiš Kačićs is identified primarily in the mention of Šimun Kačić in a document from 1178, with father Nikola and brother Jakov, and with brothers Borislav, Bogdan and other family members in a document from 1190. This source possibly reflects to Simon Kacsics.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Wcześniejsze prace historyczne uważały, że jego teściem był potężny baron [[Bar-Kalán Bánk , który służył jako palatyn od 1212 do 1213. Jednak zięć Bánka, niejaki Szymon, wspomniany w królewskiej karcie Stefana V z 1270 r. i który prawdopodobnie brał także udział w zabójstwie królowej Gertrudy, zmarł bez potomków. Simon i jego nieznana z imienia żona żona mieli dwóch synów, Jana I i Szymona II oraz córkę, która została zakonnicą. Historyk Karácsonyi János uznał, że szlachecka rodzina Salgói (lub Salgay) pochodzi od Szymona II, ale Engel Pál przeanalizaował dane i połączył rodzinę z innym imiennym członkiem pokolenia Kacsics. W rzeczywistości gałąź Szymona pozostała marginalna i wygasła wkrótce po 1299 r. Earlier historical works considered that his father-in-law was the powerful baron Bánk Bár-Kalán, who served as Palatine of Hungary from 1212 to 1213.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} However Bánk's son-in-law, a certain Simon, who was mentioned by a royal charter of Stephen V from 1270, and who possibly also participated in the murder of Queen Gertrude, died without descendants.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Simon Kacsics and his unidentified wife had two sons, John I and Simon II, and a daughter who became a nun.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historian János Karácsonyi considered the Salgói (or Salgay) noble family originated from Simon II, but Pál Engel improved the data and linked the family to other namesake member of the Kacsics kinship. In fact, Simon's branch remained marginal and died out shortly after 1299. Kariera Simon został mianowany banem Slawonii w 1212 roku, zachowując godność u boku swojego brata. Karta królewska z 1228 r. potwierdziła, że Simon wraz z Piotrem odegrali decydującą rolę w zabójstwie królowej Gertrudy z Meranii we wrześniu 1213 r. Jego brat Michał i palatyn Bank Bar-Kalan prawdopodobnie również brali udział w przygotowaniach zabójstwa. Po powrocie króla Andrzeja II z Haliczyny tylko Piotr został stracony przez ścięcie, klan Kacsics mógł jednak zachować swoje posiadłości i wpływy, z uwagi na okoliczności polityczne i brak wewnętrznego poparcia króla. Simon was appointed Ban of Slavonia in 1212, holding the dignity alongside his brother.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} A royal charter from 1228 confirmed that Simon, along with Peter, son of Töre, played a decisive role in the murder of Queen Gertrude of Merania in September 1213. His brother, Michael and Palatine Bánk Bár-Kalán probably also took part in the preparation of the assassination. After the return of Andrew II of Hungary from Halychina, only Peter was executed by impalement, the Kacsics clan could retain their estates and influence yet, due to political circumstances and the King's lack of internal support.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Ponieważ Simon posiadał majątki w Siedmiogrodzie, historycy Majnarić i Körmendi Tamás zastanawiali się czy Simon Kacsics był identyczny z tym Szymonem, który służył jako ispán z komitatu Szabolcs i stolnik (magister dapiferorum). w 1214. Po tym Simon został wymieniony jako wojewoda Siedmiogrodu w 1215 roku. Później pełnił ispána Szatmár w 1221 roku. As he owned estates in Transylvania, historians Majnarić and Tamás Körmendi considered,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Simon Kacsics was identical with that Simon, who served as ispán (comes) of Szabolcs County{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} and Master of the stewards (magister dapiferorum) in 1214.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Following that this Simon was mentioned as Voivode of Transylvania in 1215.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Later he functioned as ispán of Szatmár County in 1221.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Bela, który od dawna sprzeciwiał się „bezużytecznym i zbędnym wieczystym donacjom” ojca, został ustanowiony księciem Siedmiogordu w 1226 r. Zaczął odzyskiwać donacje ziemskie króla Andrzeja w całym kraju w 1228 r. Zmusił ojca do konfiskaty majątków szlacheckich, którzy spiskowali przeciwko jego matce półtorej dekady wcześniej. W związku z tym Simon stracił swoje ziemie i wioski w Siedmiogrodzie, w tym Kemény (dziś w Brâncovenești, Rumunia), przyznane przez Denisowi Tomajowi i jego klanowi (przodkom rodziny Bánffy de Losonc). W swojej karcie Andrzej wspomniał o aktywnym udziale Simona w zabójstwie jego małżonki. Konfiskata ziemi w 1228 r. może być przejawem późniejszego odwetu w związku z rosnącą rolą w polityce krajowej książąt Beli i Kolomana od wczesnych lat 20. XIII wieku, jak argumentował historyk Pál Gyula. Béla, who long opposed his father's "useless and superfluous perpetual grants", was made Duke of Transylvania in 1226. He started reclaiming King Andrew's land grants throughout the country in 1228. He forced his father to confiscate the estates of those noblemen who had plotted against his mother one and a half decade earlier. Accordingly, Simon lost his lands and villages in Transylvania, including Marosvécs Castle (today in Brâncovenești, Romania), which were granted by Denis Tomaj and his clan (ancestors of the Bánffy de Losonc family). In his charter, Andrew referred to Simon's active participation in the murder of his consort.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The land confiscation in 1228 might be a sign of the subsequent retaliation after an increased role in national politics by princes Béla and Coloman since the early 1220s, as historian Gyula Pauler argued.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Historyk Körmendi Tamás argumentował, że nierealistyczne jest, że Andrzej II wyznaczył Simona na godność baronialną po morderstwie, nawet jego nieliczne możliwości ukarania sprawców, jak twierdził Pauler. W związku z tym Simon nie został uznany za zabójcę Gertrudy zaraz po morderstwie. Gdy wspomniano o Simonie jako zbrojnym uczestniku aktu, to przypuszczalnie stał się ofiarą intryg władzy i został oskarżony o spisek wyłącznie z powodów politycznych. Mimo że Simon nie pełnił żadnych funkcji po 1221 r., prawdopodobnie pozostawał wpływowy ze względu na swoje rozległe posiadłości w Széplak, który obejmował Szászrégen (dziś Reghin, Rumunia) do granicy halickiej, co mogło doprowadzić do politycznego starcia. Historian Tamás Körmendi argued, it is quite unrealistic that Andrew II appointed Simon to baronial dignities after the murder, even his few opportunities for punish the perpetrators, as Pauler had claimed. Accordingly, Simon was not considered among the assassins of Gertrude immediately after the murder. As Simon was mentioned as armed participant in the act, it is presumable that he became a victim of power intrigues and accused of conspiracy purely out of political reasons. Although, Simon did not longer hold any offices after 1221, he probably remained influential due to his extensive possession of Széplak, which covered the region of Szászrégen (today Reghin, Romania) to the Halychinan border, which could cause a political showdown.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Przypisy Źródła Körmendi, Tamás (2014). A Gertrúd királyné elleni merénylet körülményei [Okoliczności zabójstwa królowej Gertrudy]". In Majorossy, Judit (red.). Egy történelmi gyilkosság margójára. Merániai Gertrúd emlékezete, 1213–2013. Ferenczy Museum, Szentendre. str. 95–124. ISBN 978-963-9590-77-9. Majnarić, Ivan (2009), Prilog diskusiji o genealoškoj svezi omiških i ugarskih Kačića [Wkład w dyskusję na temat powiązań genealogicznych między Kačićiami (Kacsics) na Węgrzech a Kačićiami z Omiš], Papers and Proceedings of the Department of Historical Research of the Institute of Historical and Social Research of the Croatian Academy of Sciences and Arts (po chorwacku), 26: str. 49–58, ISSN 1330-7134. Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Kacsics I. Simon (węg.) Šimun Kačić (chor.) — Ban jednolitej Chorwacji Podczaszy królewski Wojewoda Siedmiogrodu — Ban jednolitej Chorwacji Okres 1212 Poprzednik Bertold Następca Hont-Pázmány Márton Podczaszy królewski Okres 1212 Poprzednik brak informacji Następca Csák I. Demeter Wojewoda Siedmiogrodu Okres 1215 Poprzednik Kán I. Gyula Następca Bogátradvány Ipoch Dane biograficzne Klan Kačići Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć po 1228 Ojciec István Matka nieznana Rodzeństwo Mihály Żona nieznana Dzieci I. János II. Simon