|
Hont-Pázmány Márton (* nieznana, † 1236÷45), węgierski szlachcic niemieckiego pochodzenia, sędzia królewski w 1214 roku za panowania króla Węgier Andrzeja II.
Ruiny opactwa Ipolyság (Šahy)
Urodził się w rodzie założonym przez rycerzy Honta i Pázmányego pod koniec X wieku. Jego ojcem był Vajk. Márton miał dwóch braci.[1] Był wiernym stronnikiem księcia Andrzeja, który kilkakrotnie buntował się przeciwko królestwu swojego brata, króla Emeryka. We współczesnych zapisach po raz pierwszy wymieniono go jako ispána komitatu Szolnok w 1201 r.[2] Został mianowany banem Slawonii w 1202 roku, gdy jego pan Andrzej posiadał królewski tytuł księcia Slawonii.[2] Márton służył jako ispán w komitacie Vas od 1203 do 1206.[2]
Po nagłej śmierci dziecka Władysława III jego stryj Andrzej wstąpił na tron w 1205 r. jako Andrzej II. Według dokumentów Márton funkcjonował jako ispán w komitatach: Trencsén (1208)[2], Újvár i Keve (1209) we wczesnych latach panowania króla Andrzeja II.[2] W 1212 r. Został powołany po raz drugi na bana Slawonii, zastępując Michała Kacsicsa Pełnił tę funkcję do 1213 roku, gdy zastąpił go Juliusz I Kán.[2] Został awansowany na sędziego królewskiego i ispána komitatu Csanád w 1214 r.[2]
W latach 20. XII wieku dołączył do najbliższego kręgu księcia Beli, który narzekał na szereg działań ojca i politykę donacyjną. Márton służył jako ispán w komitacie Fejér w 1222 r. Był tytularnym banem w sądzie książęcym w Beli w 1224 r. Był również wspomniany w tym charakterze w 1234 r., gdy został delegowany na członka Trybunału Sprawiedliwości pod przewodnictwem Ugrina I Csák, arcybiskupa Kalocsy. Márton założył opactwo Ipolyság (dziś Šahy, Słowacja) około 1236 roku, już za panowania Beli jako króla.
Zmarł bezpotomnie do 1245 r.[1]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 28, 42-43, 209, 214, 217, 222.
Źródła
- Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
- Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.
|
|