Csák I. Máté

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Skarbnik królewski (1242-1246) Następca: wakat Türje II. Dénes Poprzednik: Podczaszy królewski (1235-1242) Następca: Pok I. Móric Rátót I. Loránd Csák I. Máté (pol. Mateusz I Czak) († 1245/9), węgierski szlachcic, pierwszy znany członek gałęzi Trencsén rodu Csáków, asztalnokmester, tárnokmester i ispán kilku komitatów. Dokumenty noszą daty od 1235 do 1245. Máté jest dziadkiem znanego władcy prowincji Mateusza III. Csák nembeli I. Máté (†1245-1249 között) a Csák nemzetség trencséni ágának első ismert tagja, asztalnokmester, tárnokmester, több vármegye ispánja. Oklevelekben a neve 1235–45-ig szerepel. Ő a közismert tartományúr, Csák Máté nagyapja. Życiorys Jego imię pojawia się na kartach w 1235, IV. po koronacji Beli IV (14 października) jako podczaszy królewski. Imię jego ojca nigdy nie jest wspomniane w źródłach, co oznacza, że ​​nie był on wówczas znaną postacią, która wyróżniałaby się własnym imieniem lub funkcją. Najwyraźniej Beli mógł służyć młodszemu królowi przez pewien czas za panowania Andrzeja II i jako stary powiernik króla nagle znalazł się w sądzie. Od koronacji do 23 września 1241 r. był podczaszym królewskim, zaś od 1235 do 1238 r. był ispánem komitatu Temes, a od 1240 do 1241 r. ispánem komitatu Nyitra. Jako mistrz skarbu po raz pierwszy pojawił się 18 marca 1242 r., zwany także również wtedy kamaraispánem. Oznacza to, że zmiana urzędu miała miejsce między wrześniem 1241 r. a marcem 1242 r. Ucieka wraz z królem Belą przed Tatarami, i na początku 1242 r. odnajduje się w Splicie. W 1242 r. Był przez krótki czas ispánem komitatu Nyitra, następnie komitatu Sopronu, a ostatecznie aż do 1245 r. komitatu Pozsony . 1235-ben jelenik meg a neve az oklevelekben, IV. Béla koronázása (október 14.) után, mint asztalnokmester. Apja nevét a források soha sem említik, ami azt jelenti, hogy ekkor már a korban jól ismert ember volt, akit saját neve és tisztsége jól megkülönböztetett másoktól. Nyilván Béla ifjabb király szolgálatában állhatott már egy ideje II. András uralkodása idején és mint az ifjabb király régi bizalmasa került hirtelen az udvarba magas tisztségbe. A koronázástól 1241. szeptember 23-ig szerepel asztalnokmesterként, közben 1235–1238-ig temesi, 1240–1241-ben nyitrai ispán. 1242. március 18-án szerepel először, mint tárnokmester, akit ebben az időben kamaraispánnak is hívtak. Azaz a tisztségváltásra valamikor 1241. szeptembere és 1242. márciusa között került sor. A tatárok elől menekülő királlyal tart, 1242 elején ő is ott van Spalato vidékén. 1242-ben rövid ideig nyitrai, majd soproni, végül 1245-ig pozsonyi ispán. W 1243 r. Máté otrzymał od króla Beli Chrenóc w komitacie Nyitra, a w 1244 r. z powodu śmierci byłego właściciela bez spadkobiercy Poroszka z Trenczyna, ale zastąpiła go Tunigiem w komitacie Pozsony. Według dokumentu z 1249 r. Racsic z komitatu Nyitra zyskał przychylność „dobrze zapamiętanego Máté”. Bela dał je ukochanemu stronnikowi. Dzięki „dobrej pamięci” wiemy, że do 1249 r. już nie żył. Chociaż w 1276 r. jego żona Margit, która od dawna mieszkała jako zakonnica dominikańska na wyspie Małgorzaty, twierdziła, że ​​ma 51 lat i 22 lata temu owdowiała, co znaczyłoby że Máté zmarł w 1254 r., lecz dokument z 1249 r. jest niewątpliwie bardziej wiarygodnym źródłem , Znamy tylko trzy posiadłości Máté, a nie jego odziedziczone, ale nie odziedziczył tych trzech po swoich synach. 1243-ban adományozta neki Béla a Nyitra megyei Chrenócot, 1244-ben a korábbi birtokos örökös nélküli halála miatt a trencséni Pruszkát, de ezt elcserélte a Pozsony megyei Tunigra. Egy 1249. évi oklevél szerint a „jó emlékű Máté” tetszését megnyerte a Nyitra megyei Racsic, ezért IV. Béla azt szeretett hívének adta. A „jó emlékű” miatt tudhatjuk, hogy ekkor, 1249-ben már nem volt életben. Ugyan 1276-ban felesége, Margit – aki ekkor már régóta a Margit-szigeti domonkos apácakolostorban élt –, azt állította, hogy ő 51 éves és 22 éve özvegy, vagyis Máté 1254-ben halt meg, de az 1249-es oklevél kétségkívül hitelesebb forrás. Máténak csak az említett három birtokát ismerjük, öröklött birtokait nem, ezt a hármat viszont nem örökítette át fiaira. Rodzina Z żoną Małgorzatą miała 4 synów i córkę: Feleségét Margitnak hívták, akitől 4 fia és egy lánya született: Marka, ispána Hont, (fl 1247-59 Stefana († przed 1288), stolnika królewskiego (1275–1276; 1277–1278), ispána Pozsony Mateusza (II) († 1283/4), palatyna, wojewodę Siedmiogrodu, sędziego królewskiego, bana Slawonii, skarbnika królewskiego Piotra, ojca Mateusza (III) Leány; żonę Zdzisława Sternberga, matkę Stefana Czecha, jedynego spadkobiercy rodziny Przypisy

Csák I. Máté — Skarbnik królewski Podczaszy królewski — Skarbnik królewski Okres od 1242 do 1245 Poprzednik I. Domokos Następca Osl Osl Podczaszy królewski Okres od 1235 do 1242 Poprzednik Pok I. Móric Następca Rátót I. Loránd Dane biograficzne Klan Csák Rodzina Trencséni Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny 1215 ?? Śmierć między 1245 a 1249 Ojciec I. Domokos Żona Nn Margaret Dzieci I. Márk I. István II. Máté I. Péter córka