Lament nad zniszczeniem Węgier przez Tatarów

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Lament nad zniszczeniem Węgier przez Tatarów (łac. Planctus Destructionis regni Hungariae per Tartaros) to wybitny fragment średniowiecznej łacińskiej poezji węgierskiej. Został napisany w 1242 roku, wkrótce po najeździe na Węgry przez Tatarów z Batu-chana, przez mnicha ze świty króla Béli IV. The Lament for the Destruction of Hungary by the Tartars (Latin Planctus destructionis regni Hungariae per Tartaros) is a prominent piece of medieval Latin Hungarian poetry. It was written in 1242, shortly after the invasion of Hungary by the Tartars of Batu Khan, by a monk in the retinue of King Béla IV. W lamentacji poeta wyraża pogląd, że najazd jest karą Bożą za grzechy Węgrów. Wiersz jest bardzo wizualny, ukazując makabryczną inwazję na Węgry i okrucieństwa popełnione przez Tatarów. In the lament, the poet expresses the view that the invasion is God's punishment for the sins of the Hungarians. The poem is very visual, showing the gruesome invasion of Hungary and the atrocities committed by the Tartars. Wiersz zaczyna się od wezwania do Boga, w którym osoba uznaje Jego zwierzchnictwo i że Jego osąd jest doskonały. W ostatniej części persona błaga Boga, aby wybawił naród od jego kłopotów. The poem begins with an appeal to God, where the persona recognises His supremacy and that His judgement is perfect. In the final section, the persona implores God to deliver the nation from its troubles. Źródło Planctus destructionis regni Hungariae per Tartaros at The Latin Library