Doboka
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:GrandDuchyOfTransylvania Josephinische Landaufnahme.jpg Komitat Doboka na szczegółach mapy z pierwszego przeglądu wojskowego, 1782-85. Doboka vármegye (rum. Comitatul Dăbâca) jest jednym z historycznych komitatów Siedmiogrodu, który przestał istnieć podczas nowego podziału w 1876 roku. Spis treściLokalizacjaZnajdował się w północnej części Siedmiogrodu, na obszarze rozciągającym się długo w kierunku wschód-zachód, tworzącym wąski pas w kierunku północ-południe. HistoriaPlik:Hungary 1490.jpg Dezső Csánki - Manó Kogutowicz: Węgry po śmierci króla Macieja. Plik:Hungary, Galicia and Transylvania.jpg Jednostki administracyjne na mapie 1862 Komitat został nazwany na cześć swojego pierwszego ispána Doboki, który był ojcem dowódcy wojskowego I. Istvána, Csanád. Centrum komitatu to zamek Doboka, założony w pobliżu kopalni soli, którego pierwsze pojawienie się odnotowano w 1164 roku. Od czasów Gejzy II Sasi osiedlali się we wschodniej części komitatu w celu ochrony granic. Osadnictwo to trwało po najeździe Tatarów w 1241 roku. O głównym sądzie wiemy z 1213 roku. A főesperességről 1213-tól ismerünk adatokat. Z czasem wyłonił się z tego dekanat Bonchida, zamieszkiwany przez Sasów. W XIV wieku Bonchida była siedzibą sejmików komitatowych. Od drugiej połowy XIV wieku odnotowywano osadników rumuńskich. W 1870 r. Liczyło 106.430 mieszkańców, z czego 63.119 (59,3%) stanowili grekokatolicy, 19678 (18,5%) prawosławni, 13622 (12,8%) reformowani, 4662 (4,4%) luterani, 2946 (2,8%)% ) wyznania mojżeszowego, 2221 (2,1%) katolicy i 182 innych. 77,5% to Rumuni, 15% Węgrzy, 4,5% Niemcy i 2,8% Żydzi. W 1876 r. XXXIII. Art. 2 ustawy zlikwidował komitat i podzielił jego terytorium między Szolnok-Doboka, Beszterce-Naszód, Kolozs i Szilágy. Bibliografia
|
| |||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. Budapest 1912, S. 12 ff.
- ↑ A magyar szent korona országainak 1910. évi népszámlálása. Budapest 1912, S. 22 ff. (Spis ludności z 1910)