Hont-Pázmány Márton

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban jednolitej Chorwacji (1202) Następca: Miklós Bogátradvány Ipoch Poprzednik: Ban jednolitej Chorwacji (1212-13) Następca: Kacsics Mihály i Kacsics Simon Kán I. Gyula Poprzednik: Sędzia królewski (1214) Następca: Kán I. Gyula Atyusz III. Atyusz Hont-Pázmány Márton (* nieznana, † 1236÷45), węgierski szlachcic niemieckiego pochodzenia, sędzia królewski w 1214 roku za panowania króla Węgier Andrzeja II. Plik:Ipolyság-premontrei kolostor.JPG Ruiny opactwa Ipolyság (Šahy) Urodził się w rodzie założonym przez rycerzy Honta i Pázmányego pod koniec X wieku. Jego ojcem był Vajk. Márton miał dwóch braci. Był wiernym stronnikiem księcia Andrzeja, który kilkakrotnie buntował się przeciwko królestwu swojego brata, króla Emeryka. We współczesnych zapisach po raz pierwszy wymieniono go jako ispána komitatu Szolnok w 1201 r. Został mianowany banem Slawonii w 1202 roku, gdy jego pan Andrzej posiadał królewski tytuł księcia Slawonii. Márton służył jako ispán w komitacie Vas od 1203 do 1206. Po nagłej śmierci dziecka Władysława III jego stryj Andrzej wstąpił na tron w 1205 r. jako Andrzej II. Według dokumentów Márton funkcjonował jako ispán w komitatach: Trencsén (1208), Újvár i Keve (1209) we wczesnych latach panowania króla Andrzeja II. W 1212 r. Został powołany po raz drugi na bana Slawonii, zastępując Michała Kacsicsa Pełnił tę funkcję do 1213 roku, gdy zastąpił go Juliusz I Kán. Został awansowany na sędziego królewskiego i ispána komitatu Csanád w 1214 r. W latach 20. XII wieku dołączył do najbliższego kręgu księcia Beli, który narzekał na szereg działań ojca i politykę donacyjną. Márton służył jako ispán w komitacie Fejér w 1222 r. Był tytularnym banem w sądzie książęcym Beli w 1224 r. Był również wspomniany w tym charakterze w 1234 r., gdy został delegowany na członka Trybunału Sprawiedliwości pod przewodnictwem Ugrina I Csák, arcybiskupa Kalocsy. Márton założył opactwo Ipolyság (dziś Šahy, Słowacja) około 1236 roku, już za panowania Beli jako króla. Zmarł bezpotomnie do 1245 r. Przypisy Źródła Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Hont-Pázmány Márton (węg.) — Ban jednolitej Chorwacji Sędzia królewski — Ban jednolitej Chorwacji Okres od : (1) 1202, (2) 1212 do : (1) 1202, (2) 1213 Poprzednik 1. Miklós 2. Kacsics Mihály 2. Kacsics Simon Następca 1. Bogátradvány Ipoch 2. Kán I. Gyula Sędzia królewski Okres : (1) 1202, (2) 1212 Poprzednik Kán I. Gyula Następca Vázsony Atyusz Dane biograficzne Ród Hont-Pázmány Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć między 1236 a 1245 Ojciec Vajk Matka nieznana Żona nieznana Dzieci brak Sukcesy założyciel opactwa Ipolyság (dziś Šahy na Słowacji).