Aba Makján
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Aba Makján lub Mokyanus (* nieznana, † po 1288), węgierski szlachcic, palatyn od 1286 do 1287 r. Zagorzały stronnik króla Węgier Władysława IV. Spis treściPochodzenieMakján urodził się w mniej znaczącej gałęzi Debrő potężnego i rozległego klanu Aba.[1] Jego ojcem był I. Bökény, właściciel Tállyi i zamku w komitacie Zemplén[2] Dawniej historyk Pál Engel błędnie zidentyfikował go jako syna Becsego II, brata Bökény. W rzeczywistości jego kuzynem był Makján III, przodek rodziny Debrő i budowniczy zamku Makján (dziś ruiny w pobliżu Egerszalók w komitatci Heves). Makyan miał dwóch braci, Filipa i Mikołaja.[1] KarieraWraz z innymi niższymi szlachcicami ze Wschodnich Węgier i Krasju Zacisańskiego, na przykład Balogsemjén Mihály, Hermán Rubinus i Mizse, zobowiązali się do wspierania wysiłków króla Władysława IV („Kumańskiego”) w sytuacji gdy król Węgier utracił władzę, gdyż prałaci i baronowie rządzili królestwem niezależnie od monarchy. Aby wyeliminować wpływ potężnych baronów na dwór królewski, Władysław sam przeprowadził zamach stanu we wrześniu 1286 r., wydalając członków grupy Kőszegi – Borsa z organów rządowych. Pomijając rywala Kőszegich, oddział Széplak z klanu Aba reprezentowanego przez Aba Amadégo i Aba Pétera, bardzo dalekich krewnych Makjána, Władysława IV mianował na swoich wysokich urzędników własnych lojalnych żołnierzy i niższą szlachtę. Ponadto Władysław uwięził swoją żonę Elżbietę i przekazał cały jej dochód swojej kochance Kuman.[3] Podczas swojego autokratycznego zamachu Władysław uczynił Makjána palatynem Węgier[2]. Oprócz tego został on mianowany ispánem komitatów: Sopron, Moson i Somogy. Tytuły te były jednak czysto nominalne, ponieważ zbuntowana i oligarchiczna rodzina Kőszegi rządziła de facto niezależnie od monarchy w zachodnich części Transdanubii, w tym we wspomnianych wcześniej trzech komitatach[2]. Makján został wymieniony na tych czterech stanowiskach tylko w jednym dokumencie wydanym w Sárospatak w dniu 13 października 1286 r. W związku z tym Makján zwołał na rozkaz króla zgromadzenie ogólne (general congregatio) miejscowej szlachty w komitacie Zemplén, dawnej siedzibie klanu Aba.[4] Tam Makján osądził sprawę o zabójstwo dwóch szlachciców.[5] Jest prawdopodobne, że Makján zachował swoją godność do wiosny 1287 r., gdy wojska Kőszegich pokonały armię Władysława nad rzeką Zsitvą (Žitav). Monarcha został później zmuszony do pogodzenia się z baronami; Ivan Kőszegi został palatynem od czerwca 1287.[2] Po krótkiej i efemerycznej roli podczas zamachu Makján utracił wszelkie wpływy polityczne i powrócił do statusu niższej szlachty. Jego pan i patron, Władysław IV spędził ostatnie lata swego panowania, wędrując z miejsca na miejsce, pozostając wśród swoich poddanych z plemienia Kumanów. Gdy arcybiskup Lodomer rozgrzeszył Władysława pod warunkiem, że król będzie żył zgodnie z chrześcijańską moralnością, król obiecał również zwolnić swoich „perfidnych, haniebnych doradców katolickich”, którzy mogli odnieść się do Makjána wraz z innymi arystokratami[3]. Makján został po raz ostatni wspomniany przez współczesne akta w sierpniu 1288 r., gdy on i jego brat Filip (Fülöp) byli obecni jako świadkowie w ustalaniu granic trzech ziem[5], Makján nadal używa w dokumencie tytułu honorowego palatyna[6]. Źródła
Przypisy
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||