Gyárfás

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Gyárfás (łac. Gervasius lub Geruasius) (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później biskup Győr około 1156–1158.

Kariera

Gyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier Gejzy II. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r.[1] Kronikarz Rahewin opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka”[2]. Został wybrany na biskupa Győr w 1156 r.[3]

Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gejzą II w marcu 1157 r., aby udzielić archidiecezji Ostrzyhom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Gejza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr.[1] Jeszcze w tym samym roku Gyárfás przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa Küszén (późniejszy Németújvár (obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył Wolfer, urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny Kőszegi. Gyárfás podporządkował klasztor opactwu Pannonhalma.[1]

Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gejzy, Stefan, został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r.[4] Na żądanie cesarza,który faworyzował Stefana, Gejza II uznał Fryderyka Barbarossę za arbitra w jego konflikcie ze Stefanem i wysłał swoich wysłanników: sędziego królewskiego Henryka Hédera (brata Wolfera) i biskupa Gyárfása – na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odrzucili oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do ​​tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, i „postanowił odłożyć na bardziej dogodny czas rozstrzygnięcie” sporu między Gejzą a Stefanem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa Stefan opuścił dwór niemiecki, udał się do Cesarstwa Bizantyjskiego i osiadł w Konstantynopolu.[4] Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach Ottonowi von Freisingowi w Gesta Friderici imperatoris, błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, która w istocie była kolegialną kapitułą jego diecezji[5]. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był biskup András, który został wybrany arcybiskupem Kalocsy w 1177 r.[3]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Kubinyi 1975, str. 95.
  2. Kubinyi 1975, str. 107.
  3. 3,0 3,1 Zsoldos 2011, str. 91.
  4. 4,0 4,1 Makk 1989, str. 69.
  5. Kubinyi 1975, str. 97.

Źródła

  • Diós, István (1993). Magyar katolikus lexikon [Węgierski Leksykon Katolicki Vol. I]. Szent István Kiadó.
  • Kristó, Gyula; Makk, Ferenc (1996). Az Árpád-ház uralkodói [Władcy dynastii Arpadów]. I.P.C. Könyvek. ISBN 963-7930-97-3.
  • Kubinyi, András (1975). Királyi kancellária és udvari kápolna Magyarországon a XII. század közepén [Kancelaria Królewska i Izba Sądowa na Węgrzech w połowie XII wieku]. Levéltári Közlemények. National Archives of Hungary. 46 (1): str. 59–121. ISSN 0024-1512.
  • Makk, Ferenc (1989). The Árpáds and the Comneni: Political Relations between Hungary and Byzantium in the 12th century (Tłum. György Novák). Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-5268-X.
  • Thoroczkay, Gábor, ed. (2018). Írott források az 1116–1205 közötti magyar történelemről [Pisemne źródła historii Węgier w latach 1116–1205]. Szegedi Középkorász Műhely. ISBN 978-615-80398-3-3.
  • Udvardy, József (1991). A kalocsai érsekek életrajza (1000–1526) [Biografie arcybiskupów Kalocsa, 1000–1526] (po węgiersku).
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.
Gervasius (łac.)
Geruasius (łac.)
Kraj działania Królestwo Węgier
Urodziny data nieznana
Śmierć po 1158
Biskup Győr
Okres sprawowania 1156–1158
{{{3. funkcja}}}
Okres sprawowania {{{3. funkcja - okres}}}
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki