Tripartitum
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Tripartitum 1574.jpg Pierwsza strona „Decretum tripartitum”, chorwackiej wersji węgierskiego oryginału, zredagowanej przez Ivanuša Pergošićia i wydrukowanej w 1574 r. W Nedelišće Tripartitum lub Opus Tripartitum (w całości „Tripartitum opus iuris consuetudinarii inclyti regni Hungariae”) to podręcznik węgierskiego prawa zwyczajowego ukończony w 1514 r. przez Istvána Werbőczego i opublikowany po raz pierwszy w Wiedniu w 1517 r. Chociaż nigdy nie otrzymał oficjalnej aprobaty, był bardzo znaczący i miał pięćdziesiąt wydań w ciągu trzystu lat.[1] W Tripartitum nie uwzględniono tzw. prawa pisanego (ustaw parlamentarnych, dekretów królewskich i statutów zgromadzeń kimitatów oraz statutów wolnych miast królewskich), które zawsze po wydaniu decyzji były wpisywane do ksiąg prawniczych. Werbőczy był drobnym szlachcicem, a Tripatitum „zachowuje ideały typowego współczesnego członka jego klasy”[1]. Utrzymuje przywileje szlachty wobec korony, równość wszystkich szlachciców wobec roszczeń o wyższość szlachty wyższej (magnatów) i uciążliwych obowiązków poddanych. Bunt chłopski, na czele którego stał György Dózsa, został stłumiony wcześniej w 1514 r., co wpłynęło na surowe traktowanie chłopów pańszczyźnianych przez Werbőczyego. Tripartitum odegrało dużą rolę w utrwaleniu systemu feudalnego Węgier.[1] PrzypisLinki zewnetrzne |
