Bánffy de Lendwa (rodzina)

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Za: [1]

Za: [2]

{{{rodzina_1}}}

Kraj Królestwo Węgier
— {{{tytulatura}}} —
Pierwszy {{{pierwszy}}}
Ostatni {{{ostatni}}}
Początek {{{początek}}}
Rok złożenia z funkcji   1671
Pochodzenie {{{pochodzenie}}}
Gniazda rodowe ???
Klan {{{klan}}}
Ród Hahót
Rodzina Bánffy de Lendwa
Gałęzie ???


Plik:COA alsólindvai Bánffy.PNG
Grb obitelji Bánffy Lendavski

Bánffy de Lendwa, znany również jako Banici, chorwacko-węgierska szlachta, wywodząca się z niemieckiej rodziny szlacheckiej Hahót, która pochodziła z Turyngii, skąd pod koniec XII wieku wyemigrowała do zachodniej części Węgier pod przewodnictwem hrabiego Hahót I. Hahóta. W 1278 r. Król Władysław IV. podarował Szczepanowi I. (1267–1328) jako banowi całej Slawonii Lendava i inne posiadłości w powiatach Zalad, Somod i Križevci, i wziął rodzinę z przymiotnika de Lendwa. 

Bánffy de Lendwa, poznati i kao Banići, hrvatsko-ugarska plemićka, ogranak njemačkog plemićkog roda Hahót. Podrijetlom su iz Tiringije, odakle su potkraj 12. stoljeća doselili u Zaladsku županiju u Ugarskoj pod vodstvom grofa Haholda I. Godine 1278. kralj Ladislav IV. darovao je Stjepanu I. (1267.-1328.), banu cijele Slavonije Lendavu i druge posjede u Zaladskoj, Šomodskoj i Križevačkoj županiji te obitelji uzima pridjevak de Lendwa.

1

Syn Szczepana Mikołaj I. († 1356) był także slawońskim banem, podobnie jak jego synowie Szczepan II. i Jan I. między 1380 a 1385. Ivan I., wraz ze swoim bratem, był także burmistrzem Zagorja i pełnił funkcję ban Maczwy (1386-1387). [1] 

Stjepanov sin Nikola I. († 1356.) bio je također slavonski ban, kao i njegovi sinovi, Stjepan II. i Ivan I. u razdoblju 1380.-1385. godine. Ivan I. bio je zajedno s bratom i župan Zagorja, a sam je obnašao dužnost mačvanskog bana (1386.-1387.).[1]


Andrija Bánffy został podbanem (1473–1476), a po śmierci bana Ernuszt I. János został chorwacko-slawońskim banem (1476–1477) i bez większego powodzenia starł się z Turkami. 

Andrija Bánffy bio je podban (1473.-1476.), a nakon smrti bana Ivana Ernušta postao je hrvatsko-slavonski ban (1476.-1477.) te se bez većeg uspjeha sukobljavao s Osmanlijama.

W 1481 r. Nikola V. był właścicielem miasta Stupčanica a jego syna Jana IV. (1509-1534) otrzymał Virovitica z majątkiem i honorem dziedzicznego burmistrza hrabstwa Virovitica. W 1527 roku stracił Viroviticę, ponieważ zgodził się na Ivana Zapolję, ale jego syn Stjepan V. zwrócił ją rodzinie, jednak sukces był krótkotrwały, ponieważ Virovitica została już podbita przez Turków w 1552 r.[2] 

Godine 1481. Nikola V. dobio je u posjed grad Stupčanicu, a njegov sin Ivan IV. (1509.-1534.) dobio je Viroviticu s vlastelinstvom i čast nasljednog župana Virovitičke županije. Godine 1527. izgubio je Viroviticu, jer je pristao uz Ivana Zapolju, no u posjed obitelji vratio ju je njegov sin Stjepan V. Unatoč tome, uspjeh je bio kratkotrajan jer su Viroviticu već 1552. godine osvojili Turci.[3]

Rodzina Bánffy/Banfi wyginęła w Chorwacji wraz ze śmiercią Mikołaja VIII. W 1627 r.[4] 

Obitelj Bánffy izumrla je u Hrvatskoj smrću Nikole VIII. 1627. godine.[5]

Az eddig ismert Losonczy-Bánffy családfa

Losonczy-Bánfi László (1368–1427); 1. neje: (1407–1411) alsólendvai Bánffy Sára; 2. neje: Rad Katalin; 3. neje: (1417–1431) Kusaly Jakcs Katalin (1417–1431)

Jelentősebb családtagok

Bilješke

  1. ↑ Bánffy – Hrvatska enciklopedija
  2. ↑ Bánffy de Lendwa (Banići) – Hrvatski biografski leksikon
  3. ↑ Bánffy de Lendwa (Banići) – Hrvatski biografski leksikon
  4. ↑ Bánffy – Hrvatska enciklopedija
  5. ↑ Bánffy – Hrvatska enciklopedija

Vanjske poveznice

Kategorija:Mađarsko plemstvo Kategorija:Hrvatsko plemstvo

Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Bánffy_de_Lendwa_(rodzina)&oldid=41278”