|
Ivan V. Frankapan lub Anž Frankopan (pol. Jan V Frankopan, węg. Frangepán V. János) (* nieznana, † 29 listopada 1393 w Senj), chorwacki szlachcic z rodu Frankapan. Syn księcia Bartola VIII z Krk. W 1352 roku poślubił Annę, córkę hrabiego Meinharda VII z Gorycji, a w 1360 r. przejął wraz ze swoim bratem Stefanem II majątki rodzinne, które podzielili między sobą pięć lat później. Do Ivana należała połowa Vinodola i cała żupania Gatana z Otočacem i Brinjem, a prawdopodobnie także żupania Drežnik ze Slunjem i od tego czasu często mieszkał w Senju, Brinju i Otočcu.[1] Ban Dalmacji i Chorwacji (1391-1393).
W latach sześćdziesiątych uczestniczył w kilku misjach dyplomatycznych w służbie węgiersko-chorwackiego króla Ludwika I (1342–1382). Po śmierci króla Ivan poparł córkę króla Marię, a jego brat Stefan zgodził się na andegaweńskiego Karola III, księcia Durazzo. Ivan znacząco przyczynił się do uwolnienia więzionej królowej Marii w czerwcu 1387 r., która była trzymana w Novigradzie w żupanii Zadar. Za tę pomoc król Zygmunt podarował mu miasto Cetin i Klokoč w żupanii Zagreb.
W 1389 r. Iwan popadł w konflikt z Kurjakovićiami, książętami z Krbavy, dlatego musiał szukać pomocy u Wenecjan, jednocześnie pomagając ludności Zadaru i atakując Vranę, której właścicielem był Ivan Paližna.
W 1390 r. król Zygmunt mianował go banem Chorwacji.
Przypisy
Linki zewnętrzne
|
|
.JPG){kind=link}