Gyárfás
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Gyárfás (łac. Gervasius lub Geruasius) (* nieznana, † po 1158), węgierski duchowny, prałat, później biskup Győr około 1156–1158. KarieraGyárfás rozpoczął karierę kościelną jako członek królewskiej kaplicy za panowania króla Węgier Gejzy II. Został mianowany kapelanem królewskim w 1146 i 1150 r.[1] Kronikarz Rahewin opisał go jako „wysoko wykwalifikowanego, niezwykle kulturalnego człowieka”[2]. Został wybrany na biskupa Győr w 1156 r.[3] Zostając członkiem rady królewskiej, interweniował z Gejzą II w marcu 1157 r., aby udzielić archidiecezji Ostrzyhom w Nánie i Kakat prawa poboru soli (obecnie Štúrovo, Słowacja). Za jego wstawiennictwem Gejza II nadał także pewne przywileje kapitule katedralnej Győr.[1] Jeszcze w tym samym roku Gyárfás przyczynił się i zezwolił na założenie benedyktyńskiego opactwa Küszén (późniejszy Németújvár (obecnie Burg Güssing w Austrii), aby przybył Wolfer, urodzony w Karyntii rycerz i przodek rodziny Kőszegi. Gyárfás podporządkował klasztor opactwu Pannonhalma.[1] Według współczesnego Rahewina, młodszy brat Gejzy, Stefan, został „oskarżony przed królem o aspiracje do władzy królewskiej”. W obawie przed porwaniem i straceniem przez brata Stefan szukał schronienia w Świętym Cesarstwie Rzymskim latem 1157 r.[4] Na żądanie cesarza,który faworyzował Stefana, Gejza II uznał Fryderyka Barbarossę za arbitra w jego konflikcie ze Stefanem i wysłał swoich wysłanników: sędziego królewskiego Henryka Hédera (brata Wolfera) i biskupa Gyárfása – na sejm cesarski w Ratyzbonie w styczniu 1158 r. Wysłannicy odrzucili oskarżenia Stefana i z powodzeniem doprowadzili do tego, że Fryderyk zajął neutralną pozycję, i „postanowił odłożyć na bardziej dogodny czas rozstrzygnięcie” sporu między Gejzą a Stefanem. Po udanej misji dyplomatycznej Hédera i Gervasiusa Stefan opuścił dwór niemiecki, udał się do Cesarstwa Bizantyjskiego i osiadł w Konstantynopolu.[4] Rahewin, który opowiadał o wydarzeniach Ottonowi von Freisingowi w Gesta Friderici imperatoris, błędnie nazwał Gervasiusa „biskupem Vasvár”, która w istocie była kolegialną kapitułą jego diecezji[5]. Pozostała część posługi Gervasiusa jest nieznana. Jego najbliższym znanym następcą był biskup András, który został wybrany arcybiskupem Kalocsy w 1177 r.[3] PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||