I. Mojs

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


I. Mojs, także Moys lub Majos (* nieznana, † po 1233), węgierski arystokrata, palatyn w latach 1228–1231 za panowania króla Węgier Andrzeja II.

Kariera

Pochodzenie jego ojca, a także jego rodziny sa nieznane. Był bratem Mikołaja, który działał jako ispán komitatu Vas w 1208 i 1213 r., a także pojawił się w dokumencie jako „Mikołaj z Daró”, dlatego też stał się przodkiem rodziny szlacheckiej Dárói[1]. Mojs poślubił Venys z rodu Monoszló, córki Macariusa II Monoszló. Mieli troje dzieci: Aleksandra, miecznika w 1233 r .; Mojsa II, który od 1250 roku pełnił kilka ważnych godności i córkę nieznanego imienia, która poślubiła Nanę Bár-Kalán. Dzięki Aleksandrowi Mojs I był także przodkiem rodzin Gereci i Hábi[2].

Mojs został po raz pierwszy wspomniany przez współczesne źródła, kiedy służył jako ispán komitatu Vas w 1209 roku, prawdopodobnie zastępując swego brata Mikołaja na tym stanowisku[1]. Uczestniczył w piątej krucjacie pod dowództwem Andrzeja II w latach 1217–1218.[3] W 1228 r. książę Bela, który od dawna sprzeciwiał się „bezużytecznym i zbędnym wieczystym darowiznom ojca”, był w stanie osłabić najwierniejszego powiernika króla Andrzeja, Denisa, syna Ampuda, który stracił wpływy i został zastąpiony przez Mojsa jako palatyn.[1] Poza tym zarządzał on także komitatem Bihar w latach 1229–1231.[1] Ponieważ żaden z jego dokumentów nie zachował się, nie ma zapisów o jakichkolwiek osądach i innych działaniach, podczas gdy Mojs zachowywał godność[4]. Około maja 1231 r. Denis odzyskał zaufanie króla i został ponownie mianowany palatynem, zastępując Mojsa, który zgodnie z nieautentycznym dokumentem nadal sprawował urząd w 1232 r.[1]

Mojs był obecny wśród towarzyszy króla w lasach komitatu Bereg 20 sierpnia 1233 r., gdzie Andrzej II ślubował, że nie zatrudni Żydów i muzułmanów do zarządzania królewskimi przychodami, i zapłaci 10 000 marek jako rekompensatę za przywłaszczone dochody Kościoła.[3] Fałszywy dyplom wydany w październiku 1244 r. sugeruje, że Mojs był w tym roku sędzią królewskim[1].

Źródła

  • Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. ISBN 963-547-085-1.
  • Szőcs, Tibor (2014). A nádori intézmény korai története, 1000–1342 [Wczesna historia instytucji palatynatu: 1000–1342]. Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. ISBN 978-963-508-697-9.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

I. Mojs (węg.)
Moys (węg.)
Majos (węg.)

Palatyn Królestwa Węgier
Palatyn Królestwa Węgier
Okres od 1229
do 1230
Poprzednik Dénes, syn Apoda
Następca Dénes, syn Apoda
Dane biograficzne
Ród nieznany
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć po 1233
Ojciec nieznany
Matka nieznana
Rodzeństwo brat (?)
Żona Monoszló Venys
Dzieci Sándor
II. Mojs
córka

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 18, 30, 139, 223.
  2. Engel: Genealógia (Mojs pokrewieństwo 1.)
  3. 3,0 3,1 Markó, László (2006). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig – Életrajzi Lexikon [Wyżsi urzędnicy państwa węgierskiego od Świętego Stefana do współczesnościs – Encyklopedia biograficzna] (II wydanie); Helikon Kiadó Kft., Budapest. str. 239.
  4. Szőcs, Tibor (2014). A nádori intézmény korai története, 1000–1342 [Wczesna historia instytucji palatynatu: 1000–1342]. Magyar Tudományos Akadémia Támogatott Kutatások Irodája. str. 65.