Okręg Maramureș

Z Felczak story
(Przekierowano z Máramaros megye)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Máramaros megye (pol. okręg Marmarosz, rum. Județul Maramureș, ukr. Мараморо́щина) – okręg (rum. județ) w północnej Rumunii (w historycznym regionie Marmarosz), ze stolicą w mieście Baia Mare.

Okręg ma powierzchnię 6304 km² i w 2002 r. liczył 510 110 mieszkańców, gęstość zaludnienia wynosiła 81 os./km². {{clear}

Geografia

Okręg Marmarosz położony jest w północnej części Rumunii i graniczy z Ukrainą. Okręg ma łączną powierzchnię 6 304 km², z czego 43% pokrywają góry Rodna, z najwyższym szczytem Pietrosul na wysokości 2303 metrów (7556 stóp). Wraz z pasmami górskimi Gutâi i Țibleș, góry Rodna są częścią Déli-Kárpátok (Karpat Wschodnich). Pozostała część okręgu to wzgórza, płaskowyże i doliny. Okręg przecina rzeka Tisza (Cisa) i jej główne dopływy: Iza, Vișeu i Mara.

Sąsiedzi

Demografia

W 2011 r. okręg liczył 461 290 mieszkańców i gęstość zaludnienia wynosiła 73.17 os./km2.

W 1910 r. 18,4% mieszkańców komitatu stanowili Żydzi.

Rok Ludność[2]
1948 321,287
1956 Increase 367,114
1966 Increase 427,645
1977 Increase 492,860
1992 Increase 538,534
2002 Decrease 510,110
2011 Decrease 461,290

Największe miejscowości w 2002:

Nazwa Ranga Ludność (osoby) Węgrzy[3]
liczba (osoby) procent (%)
1. Nagybánya miasto powiatowe 137 976 14,4
2. Máramarossziget miasto powiatowe 41 246 17,7
3. Borsa miasto 27 032 0,3
4. Felsővisó miasto 16 887 3,3
5. Felsőbánya miasto 16 626 26,1
6. Magyarlápos miasto 13 360 12,9
7. Szinérváralja miasto 10 129 18,6
8. Ruszpolyána wioska 10 036 0,6
9. Majszin wioska 9 031 0,0
10. Nagysomkút miasto 7 715 3,7
11. Sülelmed miasto 7 169 12,1


Największe miejscowości

Nazwa rumuńska Nazwa niemiecka Nazwa węgierska Ludność
Baia Mare Neustadt
lub Frauenbach
Nagybánya 123.738
Sighetu Marmației Marmaroschsiget Máramarossziget 037.640
Borșa Borscha Borsa 027.611
Baia Sprie Mittelstadt Felsőbánya 015.476
Vișeu de Sus Oberwischau Felsővisó 015.037
Târgu Lăpuș Laposch Magyarlápos 011.744
Poienile de sub Munte Reußenau Ruszpolyána
ukr. Русь Поляни
010.073
Moisei Mosesdorf Majszin 009.264
Seini Leuchtenburg Szinérváralja 008.987
Șomcuta Mare Großhorn Nagysomkút 007.565
Ulmeni Ulmendorf Sülelmed 007.270
Tăuții-Măgherăuș Miszmogyorós 007.136
Recea Lévárdfalva 006.000
Satulung Kővárhosszúfalu 005.837
Cavnic Kapnikbánya 00
Dragomirești Dragomérfalva 00
Săliștea de Sus Felsőszelistye 00
(Stan na 20 października 2011)[4]

Zabytki

  • Drewniane cerkwie Marmaroszu (m.in. w Șurdești)
  • Drewniane bramy (osobny artykuł) regionu Marmarosz. Obok drewnianych cerkwi i tradycyjnych domostw, jeden z przejawów bogatej sztuki snycerskiej w karpackiej Rumunii[5]. Typowa brama budowana jest w podziale na dwie części: dwuskrzydłowe wrota i furtkę dla pieszych. Pierwotnie podział ten opierał się na 3 kolumnach. Z czasem modne stały się bramy budowane z większym rozmachem, oparte na większej ilości kolumn, np. 6. Również ilość zdobionych pól zwiększyła się z 3 do 5 współcześnie[6].

Symbolika i motywy w snycerce regionu

Powierzchnia bramy wraz z górnym plateau, to powierzchnia o bogatej ornamentyce, sięgającej czasów przedchrześcijańskich. Znaki solarne i księżyc, pleciony sznur – symbol dobrobytu, tzw. karpacka rozeta (symbol powszechny na całym obszarze osadnictwa wołoskiego w Karpatach, również symbol słońca), winna latorośl i żołądź[7], romb symbolizujący pracowitą pszczołę czy drzewo życia pełnią funkcje strażników domostwa, mają też zapewnić mieszkańcom domu dobrobyt i życiowe powodzenie[8]. W symbolice tej pojawia się też ryba – symbol czystości, kruk i orzeł – zwierzęta symboliczne i legendarne, obecne w średniowiecznych legendach rumuńskich oraz w ich symbolice narodowej. Występuje również krzyż - oczywisty symbol wiary chrześcijańskiej, ale też wierzeń pierwotnych. W Muzeum Etnografii i Sztuki Ludowej w Baia Mare znajdują się też strażnicy w formie antropomorficznej: dwa słupy z ludzkimi głowami ustawiane przy wejściu do domu. Legenda głosi, że są to bliźniacy, z których jeden zginął na wojnie. Odwzorowany wraz z bratem w postaci drewnianej rzeźby stanął przed domem rodzinnym, aby go strzec. Wydaje się, że te antropomorficzne figury mogą mieć związek w archaicznym kultem przodków. Z czasem obok symboli magicznych bramy zaczęły być ozdabiane także płaskorzeźbą o tematyce historycznej lub historyczno - legendarnej (np. postać wojewody Dragosza na koniu, w towarzystwie suki Moldovy, walczącego z turem; kniaź Bogdan wyruszający na podbój Mołdawii)[8].

Drzewa w kulturze regionu Maramuresz

Najczęściej spotykanym motywem snycerskim jest motyw jodły, który mógł być lokalnym totemem[9]. Na jej, ale też innych drzew, świętość wskazują relikty etnograficzne. W czasach przedchrześcijańskich drzewo święte sadzono pośrodku wsi, uznając to miejsce za centrum świata. Pod drzewem spotykali się mieszkańcy wsi w ważnych momentach, a także na naradę, modlitwę czy praktyki magiczne. Drzewo takie było odpowiednikiem niewidzialnego drzewa kosmicznego, na którym miały opierać się niebiosa, a w którego korzeniach mieścił się świat istot podziemnych. To samo drzewo kosmiczne było też drzewem życia, a w tym charakterze stawało się drzewem narodzin, drzewkiem weselnym, a wreszcie i drzewem śmierci. Każda z tych form ma swe odzwierciedlenie w wierzeniach i obyczajach rumuńskich. I na przykład drzewo życia, to w wyobrażeniach rumuńskich głównie jabłoń, której „owoce zawierają eliksir życia i stanowią panaceum na wszystkie choroby i kalectwa. Niezależnie od tego, czy są ze złota, srebra, czy z nieznanych stopów, owoce przywracają młodość tym, co je spożywają i oświecają umysł ludzki. W poszukiwaniu tego drzewa podejmowano fantastyczne wyprawy i prowadzono legendarne walki [9]. Z czasem drzewo zastępowane jest formami pochodnymi: kolumnami czy słupami o różnym kształcie, nadal, jednak z piękną, symboliczną snycerką. Również krzyż – symbol chrześcijaństwa w Rumunii zawiera w sobie starożytną symbolikę.

Symbolika trojcy

Jedną z form kolumny niebios są słynne rumuńskie trojce, czyli potrójne krzyże o jednym ramieniu poprzecznym, ozdobione symboliczną snycerką i zadaszone. Stawiane przy cmentarzach i cerkwiach, na rozstajach dróg, i granicach, pilnowały tych niezwykłych, a czasem i niebezpiecznych, z punktu widzenia wierzeń chłopskich, miejsc. Te przydrożne pomniki pełniły też funkcje zegarów słonecznych określających nie tylko rzeczywiste pory dnia i pory wschodu księżyca, ale też magiczne dobre i złe godziny. Przy nich składano przysięgi, ogłaszano testamenty i zobowiązania, wskazywały też wspólne użytki, wyznaczały własność prywatną - były więc oznakami wiejskiej jurysdykcji.[9]

Vulcanescu mówi wręcz: „ (…) skłonni jesteśmy przyjąć, że nazwa trójcy, nadana owej namiastce kolumny niebios, bardziej odpowiada pierwotnemu pojęciu potrojonej kolumny aniżeli późniejszemu zaszczepieniu trzech połączonych krzyży na jednym”. Według autora analizy, trójca jest pomnikiem ku czci świętego światła słońca w trzech hipostazach: jako promień słoneczny, błyskawica i ogień. Wracając do korzeni tego symbolu, jest więc trójca postacią totemu słońca[9]. Współcześnie rzadziej widujemy, tak niegdyś rozpowszechnione, trójce. Jednak nadal Rumunii fundują sobie ozdobne bramy, bramy robione są też dla środowisk rumuńskiej emigracji, a nawet jako symbol kultury maramurskiej przed siedzibami administracyjnymi. Snycerze, także pod wpływem opinii etnografów, starają się zachować na nich tradycyjną symbolikę[6].

Galeria

[6]

Przypisy

  1. National Institute of Statistics, "Populația după etnie". Zarchiwizowano 16 sierpnia 2009 na Wayback Machine.
  2. National Institute of Statistics, "Populația la recensămintele din anii 1948, 1956, 1966, 1977, 1992 și 2002". Zarchiwizowano 22 września 2006 na Wayback Machine.
  3. Forrás: Varga E. Árpád: Máramaros megye településeinek etnikai (anyanyelvi/nemzetiségi) megoszlása százalék szerint 1850–2002 (pdf)
  4. Volkszählung 2011 in Rumänien (MS Excel; 1,3 MB).
  5. Mihai Dăncuş, Muzeul Satului Maramuresan, 2011, ISBN 978-606-604-258-1.
  6. 6,0 6,1 6,2 P. Bursan, wywiad terenowy, projekt Etnografia Karpat (Wikimedia Polska, PME w Warszawie), Archiwum Naukowe PME w Warszawie, Arch. PME F. 240. 2016.
  7. ROMANIA - Traditions and Folklore - Travel and Tourism Information, romaniatourism.com [dostęp 2017-10-11] (ang.).
  8. 8,0 8,1 Stanisław Figel, Piotr Krzywda, Bukowina i Maramuresz. Przewodnik po północnej Rumunii, 2010, ISBN 978-83-6246-062-5.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Romulus Vulcanescu, Kolumna niebios, 1979.

Linki zewnętrzne

Youtube

Máramaros megye (węg.)
okręg Marmarosz (pol.)
Мараморо́щина (ukr.)

Județul Maramureș (rum.)

okręg
Cmaentarz Vesel de la Sapanta
Cmaentarz Vesel de la Sapanta
Hrb Flaga
Państwo Plik:Flag of Romania.svg Rumunia
Siedziba Baia Mare
Powierzchnia 6304 km²
  • liczba ludności 510 110
  • gęstość zaludnienia 81 os./km²
Nr kierunkowy 62
Tablice rejestracyjne MM
Strona internetowa

Położenie na mapie Rumunii