Monoszló III. Miklós

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Sędzia królewski (1270-1272) Następca: Ákos Ernye Péc Dénes Poprzednik: Koniuszy królewski (1272) Następca: Ákos Albert Csák III. Ugrin Monoszló III. Miklós (pol. Mikołaj III Monoszló) (* nieznana, † prawdopodobnie 1272), węgierski szlachcic, sędzia królewski między 1270 a 1272, za panowania Stefana V. Kariera Miklós urodził się w rodzie Monoszló jako syn Andrzeja. Po raz pierwszy pojawił się we współczesnych mu źródłach w 1256 roku, gdy wraz ze swoim bratem Kenezem sprzedał swoją posiadłość na południu, swoi dalekim krewnym. Zgodnie z przywilejem królewskim z 11 maja 1271 r. Mikołaj był ispánem komitatu z 1262 r., gdy dołączył do księcia Stefana, który zbuntował się przeciwko ojcu Beli IV i przyjął w tym roku tytuł młodszego króla. W rezultacie król skonfiskował jego posiadłości nad rzeką Drawą Mikołaj aktywnie uczestniczył w zwycięskiej kampanii Stefana podczas wojny domowej w latach 1264–1265. Wystąpił przed Belą IV na dworze królewskim w 1269 r., aby negocjować w sprawach majątku slawońskiego ze swoim krewnym, Grzegorzem Monoszló, który był sędzią Kumanów, następnie należącego do dworu księcia Stefana. Gdy książę Stefan wstąpił na tron ​​jako Stefan V po śmierci ojca w 1270 r., Miklós został mianowany sędzią królewskim, jako jeden z tych panów – na przykład Piotr i Mateusz II Csák oraz krewny Miklósa, Egyed II Monoszló - którzy wstąpił do służby rządowej w latach antykrólewskiej opozycja i brali udział w wojnie przeciwko Béli. Poza tym Miklós działał również jako ispán komitatu Somogy od 1270 do 1272. Za rolę w konflikcie z lat 60. Miklós otrzymał Forró i Ináncs nad rzeką Hernád, oprócz Heves i okolicznych wiosek. Stefan V podarował także swojemu lojalnemu rycerzowi królewski dyplom zamku Jolsva i Murány (dziś odpowiednio Jelšava i Muráň na Słowacji). Gdy zbuntowany oligarcha Joachim Gutkeled zwrócił się przeciwko Stefanowi V i porwał młodego księcia Władysława latem 1272 r., w ostatnich dniach król zreorganizował strukturę rządową. Między innymi Miklósa zastąpił jako sędzia królewski Denisa Péca, a Ákosa Ernye jako ispán komitatu Somogy. Miklós został Koniuszym królewskim, zastępując Alberta Ákosa. W tym czasie pełnił funkcję ispána komitatu Szeben. Jednak Miklós prawdopodobnie sprawował oba biura przez mniej niż miesiąc, ponieważ Stefan wkrótce poważnie zachorował i zmarł 6 sierpnia. Późne lata Mikołaj posiadał nieruchomość Forró maksymalnie do stycznia 1273 r., gdy poprzedni posiadacz, niejaki Aladar, syn Chete, lojalny zwolennik Elżbiety Kumanki, odzyskał ziemię od następcy Stefana, nieletniego Władysława IV (w czasie regencji Elżbiety, która trwała do 1277). Aby wyjaśnić tę zmianę własności, Attila Zsoldos rozważa śmierć Miklósa bez legalnych spadkobierców i z jakiegoś powodu akt konfiskaty. Jednak dwóch jego synów, Lörinc i Egyed III, wspomniano o dyplomie z 1288 r. Po śmierci Stefana V, krewny Miklósa, Egyed II Monoszló, oblegał pałac Elżbiety w Székesfehérvár, by zapobiec koronacji nieletniego Władysława, ale jej sojusznicy, zwolennicy Joachima Gutkeleda, rozgromili go pod koniec sierpnia 1272 r. Egyed wraz z bratem Grzegorzem uciekli do Pozsony (dziś Bratysława, Słowacja); zdobyli miasto i przekazali je czeskiemu Ottokarowi II. Zgoldos argumentuje, że Miklós Monoszó wziął udział w buncie brata przeciwko władzy królewskiej, w wyniku czego jego ziemie zostały skonfiskowane. Później Monoszlówie wrócili na Węgry i zawarli pokój z Elżbietą, odbierając skonfiskowane ziemie. Nie ma podobnych informacji o majątkach Miklósa. Zsoldos uważa, że Miklós został zabity podczas ataku Székesfehérvár lub zmarł podczas wygnania braci w Pradze. Jednak jego skonfiskowane ziemie nie zostały odziedziczone przez jego synów. Przypisy Źródła Érszegi, Géza; Solymosi, László (1981). Az Árpádok királysága, 1000–1301 [Monarchia Arpadów, 1000–1301]. W: Solymosi, László (ed.). Magyarország történeti kronológiája, I: a kezdetektől 1526-ig [Chronologia historyczna Węgier, Tom I: Od początku do 1526 r]. Akadémiai Kiadó. str. 79–187. ISBN 963-05-2661-1. Zsoldos, Attila (2009). Miklós országbíró [Sędzia królewski Mikołaj]. W: Neumann, Tibor; Rácz, György (red.). Honoris causa. Tanulmányok Engel Pál tiszteletére (Analecta mediaevalia III). PPKE Történettudományi Intézete. str. 519–549. ISBN 978-963-9627-25-3. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Monoszló III. Miklós (weg.) Mikołaj III Monoszló (pol.) — Sędzia królewski Koniuszy królewski — Sędzia królewski Okres od 1270 do 1272 Poprzednik Ákos Ernye Następca Péc Dénes Koniuszy królewski Okres 1270 Poprzednik Ákos Albert Następca Csák III. Ugrin Dane biograficzne Ród Monoszló Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1272 Ojciec András Matka nieznana Rodzeństwo Kenéz Żona nieznana Dzieci Lörinc III. Egyed