Pierwszy arbitraż wiedeński
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Pierwszy arbitraż wiedeński – traktat z 2 listopada 1938 roku, w wyniku którego Węgrom przyznano terytorium o powierzchni 11 927 km², zamieszkane przez 852 tys. osób (południową Słowację i Ruś Zakarpacką). Na tym obszarze 59% ludności (502 680) stanowili obywatele narodowości węgierskiej, 100 tys. osób narodowości słowackiej przekroczyło granicę, wyjeżdżając na Słowację. Negocjacje prowadzone były w wiedeńskim pałacu Belweder. Członkami delegacji z następujących państw byli:
Powstała na mocy arbitrażu granica przebiegała wzdłuż linii: Senec–Galanta–Vráble–Levice–Łuczeniec–Rymawska Sobota–Jelšava–Rożniawa–Koszyce. Granica czechosłowacko-węgierska w tym kształcie przestała istnieć 10 lutego 1947 roku. Plik:Slovakia borderHungary.png Obszary dzisiejszej Słowacji przekazanie Węgrom na podstawie pierwszego arbitrażu wiedeńskiego: do 15 października 1947 część Węgier tzw. Południowa Słowacja, od 2 listopada 1938 do 8 maja 1945 należała do Węgier część wschodniej Słowacji w okolicy Stakčína i Sobranec, od 4 kwietnia 1939 do 8 maja 1945 należała do Węgier Devín i Petržalka, od 1/20 listopada 1938 do 1945 należały do Niemiec strefa niemiecka, ustanowiona umową między Niemcami a Słowacją, 23 marca 1939 Polskie zyskiPo układzie monachijskim i pierwszym arbitrażu Słowacja została zmuszona do negocjacji z Polską. W wyniku tych negocjacji 1 grudnia Polska uzyskała na północy Słowacji (na terytoriach Orawy i Spisza) 226 km² i 4 280 mieszkańców. Już we wrześniu 1939 r. terytoria te Polska straciła w wyniku ataku słowackich wojsk na Polskę.
Zobacz też |
