Zsófia magyar királyi hercegnő
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Zsófia (pol. Zofia), węgierska królewna, starsza z dwóch córek króla Węgier Beli II. Zaręczona z Henrykiem, synem cesarza Konrada III. Zmarła jako zakonnica w opactwie Admont. ŻyciorysZsófia, pierwsza córka pary królewskiej, król Béli II i Heleny z Raszki, urodziła się około 1135 r.[1] Po raz pierwszy zaczyna pojawiać się w tekstach narracyjnych w 1139 r., gdy jej ojciec zaręczył ją z Henrykiem, najstarszy synem Konrada III (1138-1152). Wkrótce potem Zsófia udała się na zachód z Królestwa Węgier do Świętego Cesarstwa Rzymskiego, gdzie prawdopodobnie miała się uczyć języka niemieckiego i zwyczajów dworskich w ramach przygotowań do małżeństwa[2]. Jednak jej zaręczyny z młodym Henrykiem zostały zerwane.[1] Jej ojciec, Bela, zmarł w 1141 r., a relacje między jego następcą, Gejzą II a Konradem III były coraz bardziej napięte w kolejnych latach. W pewnym momencie w połowie lat czterdziestych XII wieku Konrad nawet krótko poparł Borysa Kalamanosa, rywala pretendującego do tronu Węgier. W tym skłóconym środowisku plany małżeństwa Zsófia i Henryka zostały porzucone. Jednak Zsófia nadal była w królestwie niemieckim, gdzie mieszkała przez kilka ostatnich lat. W ciągu roku została zakonnicą w klasztorze w Admont (dziś w Austrii).[2] Zgodnie z listem Herborda Michelsberga napisanym w 1159 r. Zsófia już mieszkała w podwójnym klasztorze w Admont, gdy zaręczyny zostały zerwane. Konrad III wysłał ją tam natychmiast po opuszczeniu Węgier, ponieważ niemiecki król miał zostać wychowany w opactwie, dopóki Zsófia i Henryk nie będą wystarczająco starsi, aby się pobrać. Kiedy stało się jasne, że jej małżeństwo nigdy nie nastąpi, jej brat Gejza II wysłał posłów do Admontu, aby przywieźć ją z powrotem na Węgry. Jednak Zsófia nie chciała wyjeżdżać, nalegając zamiast tego, że chce zostać w klasztorze jako zakonnica. Następnie król rozważył możliwość poprowadzenia armii do Austrii, aby zabrać ją siłą. Później jednak postanowili wysłać misję dyplomatyczną w celu negocjacji jej powrotu. Opat Admont dał Zsófia wybór pozostania lub wyjazdu. Po raz kolejny potwierdziła chęć zostania zakonnicą i wówczas Gejza ostatecznie pozwolił jej zostać w Admont[3]. Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||