Natusiewicz Marek Andrzej

Natusiewicz Marek Andrzej (u. 1952)
ojciec: Natusiewicz Ryszard
matka: Pałysińska Alicja Maria
żona: Urbanowiczówna Łucja Urszula
syn: Natusiewicz Marcin 1987 brak
syn: Natusiewicz Krzysztof 1991 brak

   
      


Od lewej: Marian Charukiewicz, Grzegorz Braun, MN, Sławomir Cenckiewicz
(zdjęcie po spotkaniu promocyjnym książki pt. „Długie ramię Moskwy”)

Natusiewiczówna Janina Barbara

  Natusiewiczówna Janina Barbara (01.01.1940-10.04.2010)
ojciec: Natusiewicz Jan 1894
matka: Szymańska Zofia brak
brat przyrodni: Natusiewicz Jan 1918
brat przyrodni: Natusiewicz Marian
brat przyrodni: Natusiewicz Ryszard 
mąż: Mirer Szymon brak

Wspomnienie na stronach Nuzeum Historii Polski
      
 
 

Natusiewicz Jan 1918

  Natusiewicz Jan (22.061918-25.06.1957)
ojciec: Natusiewicz Jan 1894
matka: Kołłatajówna Wanda
brat: Natusiewicz Marian
brat: Natusiewicz Ryszard 

 
 

Natusiewicz Jan 1894

Natusiewicz Jan (1890-1955)
ojciec: Natusiewicz Jan brak
matka: Witkowska Maria (Natusiewiczowa) brak
żona (1): Kołłatajówna Wanda
żona (2): Szymańska Zofia brak
syn (1): Natusiewicz Jan 1918
syn (1): Natusiewicz Marian
syn (1): Natusiewicz Ryszard 
córka (2): Natusiewiczówna Janina

Natusiewicz Marian

Natusiewicz Marian (12.07.1927-17.09.1987)
ojciecNatusiewicz Jan 1894
matkaWanda Kołłątajówna
brat: Natusiewicz Jan 1918
bratNatusiewicz Ryszard

żona: xxx Halina brak
córka: Natusiewiczówna Iwona brak

  
  Z ojcem Janem
 Z bratem Ryszardem (po prawej)

Kołłątajówna Wanda

  Kołłątajówna Wanda (20.09.1890-19.02.1955)
ojciec: Kołłątaj Józef brak
matka: Stetkiewicz Paulina brak
mąż: Natusiewicz Jan 1894
syn: Natusiewicz Jan 1918
syn: Natusiewicz Ryszard
syn: Natusiewicz Marian


Od lewej: syn Ryszard, syn Jan (stoi), syn Marian

Wanda z synem Ryszardem

Natusiewicz Ryszard

  Natusiewicz Ryszard (12.07.1927-6.10.2008)
ojciecNatusiewicz Jan 1894
matka: Kołłątajówna Wanda
brat: Natusiewicz Jan 1918
brat: Natusiewicz Marian
żona: Pałysińska Alicja
syn: Natusiewicz Marek Andrzej

    
    

Strony dzieciństwa: Czeszczewlany, Małyszczyzna, Grodno...


Wspomnienie Marii Woś

Tutaj

 

Życiorys Ryszarda Natusiewicza

Syn Jana i Wandy z Kołłątajów z Berdowszczyzny (na południe od Łunny n/Niemnem) – profesor zwyczajny. architekt urodzony 12 lutego 1927 r. w Grodnie nad Niemnem, studiował w latach 1947-1952 na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Po uzyskaniu dyplomu architekta, magistra nauk technicznych, został zatrudniony na tejże uczelni jako asystent, następnie starszy asystent, adiunkt, docent, a obecnie profesor. Pracę doktorską na temat „Adaptacja staromiejskiego placu Nowy Targ we Wrocławiu na współczesny zespół mieszkaniowy” obronił w 1968. Przerwa w pracy na Politechnice Wrocławskiej w okresie 1968-1980 była represją ówczesnych władz uczelni za udział w wystąpieniach studenckich w roku 1968. W okresie 1978-1980 pracował jako docent na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Urlopowany z tejże uczelni był zatrudniony na kontrakcie w przedsiębiorstwie ETAU (Bureau d’Etudes de Travaux Publics d’Architecture et d’Urbanisme) w Algierii. W okresie odbudowy Wrocławia i Dolnego Śląska pracował w biurach projektowych przy wielu zagadnieniach urbanistyczno – architektonicznych, a następnie ich realizacjach. Brał udział w 21 konkursach urbanistyczno – architektonicznych krajowych i zagranicznych, uzyskał kilkanaście nagród i wyróżnień.
W roku 1980 otrzymał status twórcy nr 205.
Już jako student rozpoczął uprawiać swoją życiową pasję rysownika architektury.
Ze szkicownikiem przemierzył tysiące kilometrów w kraju i za granicą „zapisując” na swoich kartkach brystolu liczne (kilkanaście tysięcy) rysunki – szkice architektury zabytkowej i współczesnej, a także pejzaże je otaczające, bądź do niej prowadzące. Szczególnym upodobaniem Ryszarda Natusiewicza rysownika jest bogata we wszystkich okresach architektura sakralna – poczynając od świątyń starożytnych w rejonie Morza Śródziemnego poprzez wspaniałe dzieła wszystkich okresów historii Europy, Afryki pn. i Bliskiego Wschodu, do twórczości rodzimych budowniczych, niepowtarzalnych wiejskich kościółków i kapliczek przydrożnych włącznie.
Cechą charakterystyczną zarówno wybranych obiektów jak też ich przedstawienia jest to, co w języku francuskim wyraża słowo „esprit”. Rysowane obiekty, choć niejednokrotnie przetrwały w postaci szczątkowej, tchną duchem, który je stworzył – tym samym duchem zostały odebrane i przekazane oglądającym, co czyni je przydatnymi dla dalszego ich przekazywania i utrzymywania ciągłości kultury europejskiej.

Śp. Janina Natusiewicz- Mirer (1940-2010)

* Życiorys * Miejsce pochówku

* Życiorys * Miejsce pochówku