Berislavić Bartol

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Bartol Berislavić (ok. Połowy XV w. 1522) był przeorem Vranje i Ban Jajach Banina (1507). [1] [2]

Bartol Berislavić  (oko polovice XV. stoljeća-1522.) bio je prior vranski i ban Jajačke banovine (1507.). 

Należał do chorwackiej rodziny szlacheckiej Berislavić, oddziału Berislavić Grabarski. [3]

Pripadao je hrvatskoj plemenitaškoj obitelji Berislavića, ogranku Berislavića Grabarskih. 

Po raz pierwszy wymieniono go jako przeora koronnego w 1475 r. [3] W zależności od źródeł jego kadencja jest z góry ustalona między 1475 a 1512 rokiem.

Kao prior vranskog priorata prvi put spominje 1475. godine. Ovisno o izvorima, njegov se mandat priora stavlja u razdoblje od 1475. do 1512. godine. 

Mówi się, że kiedy stał się a priori, zachęcał swoich krewnych Berislavica Grabarską, braci Nikola Dezhe, Martina i Ivana Berislava do zaatakowania słowiańskich posiadłości Hioba Gorjanskiego. Zrobili to ich żołnierze, na co sam król Matijasz zareagował i zbadał Berislavica. [3]

Zabilježeno je da kad je postao priorom da je poticao svoje rođake Berislaviće Grabarske, braću Nikolu Dežea, Martina i Ivana Berislava napasti slavonska imanja Joba Gorjanskog. Njihove su postrojbe to i napravile, na što je reagirao sami kralj Matijaš te je proveo istragu protiv Berislavića. 

Kiedy wielki Matko Talovac przejął miasto Bela i posiadłość Belsko od okrutnego przeora, Bartol odpowiedział w 1485 roku. Pozwał hrabiów Zagorja od Zagorja, braci Juraja i Williama Vitovaca, a w swoim pozwie zażądał, aby miasto Bela i majątek Priory powrócili do klasztoru. [4]

Kad je velikaš Matko Talovac ocijepio grad Belu i imanje belsko od vrankog priorata, Bartol je 1485. godine sudski reagirao. Tužio je zagorske grofove braću Jurja i Vilima Vitovca i u tužbi je tražio da se prioratu vrati nazad grad Bela i prioratska imanja.  

Był jednym z potężnych, którzy nie szanowali króla Władysława II. (z księciem Lovro Ilockim, Ivanem Hlapciciem i Lovro Baniciem i kilkoma innymi). Pracował nad osłabieniem władzy króla. Kiedy król nudził się tym panowaniem obok niego, przeżył kampanię wojenną przeciwko swojemu największemu przeciwnikowi, Lovro Ilockiemu. Marsz był udany dla króla i zatrzymał się dopiero, gdy król pogodził się z księciem Iloka. Jednym z argumentów, które przyczyniły się do pojednania, było to, że Lovro Ilocki rzucił całą winę na wrona przeora Berislavica. [5]

Bio je jednim od moćnika koji nisu poštivali kralja Vladislava II. (uz hercega Lovru Iločkog, Ivana Hlapčića i Lovru Banića i još neke). Radio je na slabljenju kraljeve moći. Kad je kralju dosadilo to kraljevanje pored njega živog, krenuo je u ratni pohod protiv najvećeg protivnika, Lovru Iločkog. Pohod je prošao uspješno za kralja, a stao je tek kad se kralj izmirio s hercegom Iločkim. Jedan od argumenata koji je pridonio izmirenju je bio taj da je Lovro Iločki bacio svu krivnju na vranskog priora Berislavića. 

Bartol Berislavic brał udział w walkach z Turkami w XVI wieku. [3] Podczas gdy jego kuzyn, Franjo Berislavic, dyplomatycznie utworzył sojusz wojskowy Republiki Weneckiej, papież i król Władysław Jagelović, który zastąpił Franciszka, a później wdrożył go w odblokowaniu Jajce w 1501 r., Bartol, wraz ze swoimi wojskami Józefa Somy w 1992 r. Bośnia, ale jak żadne inne działania w tym samym czasie, nie osiągnęła rezultatów. [6]

Bartol je Berislavić sudjelovao u borbama s Turcima 1500-ih godina. Dok mu je rođak Franjo Berislavić diplomatski na stvaranju vojnog saveza Mletačke Republike, pape i kralja Vladislava Jagelovića, koji je Franjo i uspio ostvariti te poslije sprovesti u djelo pri deblokadi Jajca 1501., Bartol je Berislavić 1502. sa svojim i postrojbama Josipa Soma provalio u Bosni, no kao ni slične onovremene akcije nije postigao rezultat. 

W 1507 roku służył jako sztandar jajka, przybywając za Iwanem Bebekiem.

1507. je obnašao dužnost jajačkog bana, došavši na to mjesto nakon Ivana Bebeka.