Kán IV. László: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 29: | Linia 29: | ||
<small><small>'''Ladislaus (IV) from the kindred Kán''' ({{lang-hu|Kán nembeli (IV.) László}}) was a Hungarian lord, member of the [[Kán|''gens'' Kán]] as the son of oligarch [[Ladislaus III Kán]], the ''de facto'' ruler of [[Transylvania]] from 1295 until his death. </small></small> | <small><small>'''Ladislaus (IV) from the kindred Kán''' ({{lang-hu|Kán nembeli (IV.) László}}) was a Hungarian lord, member of the [[Kán|''gens'' Kán]] as the son of oligarch [[Ladislaus III Kán]], the ''de facto'' ruler of [[Transylvania]] from 1295 until his death. </small></small> | ||
| − | Po śmierci ojca w 1314 lub 1315 r. Władysław IV ogłosił się wojewodą siedmiogrodzkim, którego tytuł używał nawet król Węgier Karol I, odnosząc się do niego w karcie z 12 sierpnia 1315 r. [1] | + | Po śmierci ojca w 1314 lub 1315 r. Władysław IV ogłosił się wojewodą siedmiogrodzkim, którego tytuł używał nawet król Węgier Karol I, odnosząc się do niego w karcie z 12 sierpnia 1315 r. [1] [[Pók Miklós]], wojewoda powołany przez monarchę, nie mógł objąć urzędu. Wkrótce jednak Władysław IV został przyćmiony przez innego zbuntowanego Lorda, Ákosa Mojsa II, zięcia Jakuba Borsy. [2] Mojs II pokonał Wojewodę Pok, który rozpoczął królewską kampanię przeciwko oligarchom z Transylwanii. Później synowie Chana ponieśli ciężką klęskę w bitwie pod Devą w 1317 r. W 1321 r. Nowy wojewoda Karola, Thomas Szécsényi, przejął Csicó (dzisiejsze Ciceu-Corabia w Rumunii) jako ostatnia forteca synów Władysława Kana [ 3] Jednak do końca lat trzydziestych XX wieku synowie Kána (Władysław IV i jego imiennik brat Władysław V) stanowili poważne zagrożenie dla władzy królewskiej Karola I poprzez ciągłe grabieże i najazdy [4]. Cieszyli się także poparciem Basaraba I z Wołoszczyzny [5]. |
<small><small>Following the death of his father in 1314 or 1315, Ladislaus IV declared himself [[Voivode of Transylvania]], that title even used by King [[Charles I of Hungary]] when referring to him in a charter of 12 August 1315.<ref name='Kristó_232'>Kristó 2003, p. 232.</ref> [[Nicholas Pok]], the voivode appointed by the monarch was unable to take up his office. However soon Ladislaus IV was also overshadowed by another rebellious lord, [[Mojs II Ákos]], son in law of [[James Borsa]].<ref name='Bárány_91'>Bárány 2011, p. 91.</ref> Mojs II defeated Voivode Pok who launched a royal campaign against the Transylvanian oligarchs. Later the Kán sons suffered a heavy defeat in the [[Battle of Déva]] in 1317. In 1321, Charles' new Voivode, [[Thomas Szécsényi]], seized [[Ciceu-Mihăiești|Csicsó]] (present-day Ciceu-Corabia in [[Romania]]) which was the last fortress of Ladislaus Kán's sons.<ref name='Bárány_105'>Bárány 2011, p. 105.</ref> However until the end of the 1320s the Kán sons (Ladislaus IV and his namesake brother, Ladislaus V) were a serious threat to the royal power of Charles I through the continuous looting and raids.<ref name='Bárány_114'>Bárány 2011, p. 114.</ref> They also enjoyed the support of [[Basarab I of Wallachia]].<ref name='Bárány_116'>Bárány 2011, p. 116.</ref> </small></small> | <small><small>Following the death of his father in 1314 or 1315, Ladislaus IV declared himself [[Voivode of Transylvania]], that title even used by King [[Charles I of Hungary]] when referring to him in a charter of 12 August 1315.<ref name='Kristó_232'>Kristó 2003, p. 232.</ref> [[Nicholas Pok]], the voivode appointed by the monarch was unable to take up his office. However soon Ladislaus IV was also overshadowed by another rebellious lord, [[Mojs II Ákos]], son in law of [[James Borsa]].<ref name='Bárány_91'>Bárány 2011, p. 91.</ref> Mojs II defeated Voivode Pok who launched a royal campaign against the Transylvanian oligarchs. Later the Kán sons suffered a heavy defeat in the [[Battle of Déva]] in 1317. In 1321, Charles' new Voivode, [[Thomas Szécsényi]], seized [[Ciceu-Mihăiești|Csicsó]] (present-day Ciceu-Corabia in [[Romania]]) which was the last fortress of Ladislaus Kán's sons.<ref name='Bárány_105'>Bárány 2011, p. 105.</ref> However until the end of the 1320s the Kán sons (Ladislaus IV and his namesake brother, Ladislaus V) were a serious threat to the royal power of Charles I through the continuous looting and raids.<ref name='Bárány_114'>Bárány 2011, p. 114.</ref> They also enjoyed the support of [[Basarab I of Wallachia]].<ref name='Bárány_116'>Bárány 2011, p. 116.</ref> </small></small> | ||
Wersja z 09:10, 8 lut 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Władysław (IV) z pokrewnej Kán () był węgierskim władcą, członkiem rodu Kán jako syn oligarchy Władysława III Kána, faktycznego władcy Transylwanii od 1295 r. Aż do jego śmierci. Ladislaus (IV) from the kindred Kán () was a Hungarian lord, member of the gens Kán as the son of oligarch Ladislaus III Kán, the de facto ruler of Transylvania from 1295 until his death. Po śmierci ojca w 1314 lub 1315 r. Władysław IV ogłosił się wojewodą siedmiogrodzkim, którego tytuł używał nawet król Węgier Karol I, odnosząc się do niego w karcie z 12 sierpnia 1315 r. [1] Pók Miklós, wojewoda powołany przez monarchę, nie mógł objąć urzędu. Wkrótce jednak Władysław IV został przyćmiony przez innego zbuntowanego Lorda, Ákosa Mojsa II, zięcia Jakuba Borsy. [2] Mojs II pokonał Wojewodę Pok, który rozpoczął królewską kampanię przeciwko oligarchom z Transylwanii. Później synowie Chana ponieśli ciężką klęskę w bitwie pod Devą w 1317 r. W 1321 r. Nowy wojewoda Karola, Thomas Szécsényi, przejął Csicó (dzisiejsze Ciceu-Corabia w Rumunii) jako ostatnia forteca synów Władysława Kana [ 3] Jednak do końca lat trzydziestych XX wieku synowie Kána (Władysław IV i jego imiennik brat Władysław V) stanowili poważne zagrożenie dla władzy królewskiej Karola I poprzez ciągłe grabieże i najazdy [4]. Cieszyli się także poparciem Basaraba I z Wołoszczyzny [5]. Following the death of his father in 1314 or 1315, Ladislaus IV declared himself Voivode of Transylvania, that title even used by King Charles I of Hungary when referring to him in a charter of 12 August 1315.[1] Nicholas Pok, the voivode appointed by the monarch was unable to take up his office. However soon Ladislaus IV was also overshadowed by another rebellious lord, Mojs II Ákos, son in law of James Borsa.[2] Mojs II defeated Voivode Pok who launched a royal campaign against the Transylvanian oligarchs. Later the Kán sons suffered a heavy defeat in the Battle of Déva in 1317. In 1321, Charles' new Voivode, Thomas Szécsényi, seized Csicsó (present-day Ciceu-Corabia in Romania) which was the last fortress of Ladislaus Kán's sons.[3] However until the end of the 1320s the Kán sons (Ladislaus IV and his namesake brother, Ladislaus V) were a serious threat to the royal power of Charles I through the continuous looting and raids.[4] They also enjoyed the support of Basarab I of Wallachia.[5] Przodkowie
PrzypisyŹródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||